Leven:
Een meisje met zorgen en ook veel verdriet
Hoopt op het geluk van morgen, maar het kwam steeds maar niet
Ze bleef er in geloven en vocht voor haar kind
Er kwam hulp van boven, ze hoopt dat ze wint
Het meisje moest vechten en werd snel een vrouw
Ze vocht voor haar rechten en kwam in het nauw
Ze bleef maar vertrouwen en stond voor iedereen
klaar
Op vrienden ging ze bouwen, maar niets bleek er waar
Niemand
wilde haar horen, maar ze vocht voor haar geluk
Even was ze verloren, haar leven was stuk
Toch bleef ze steeds wensen, ondanks haar pijn
Op goede mensen, die er toch moeten zijn
Ze opende deuren, maar deed er weinig weer dicht
Het meisje bleef treuren en toen kwam het licht
Ze stopte met vluchten, want ze moest verder gaan
Ze ging haar hart luchten en het geluk kwam eraan
Zeg meisje luister, hier komt dan mijn raad
Al is het soms duister, het is nooit te laat
Kijk goed bij je binnen, je hebt een goed hart
Ga opnieuw weer winnen, dan verdwijnt ook de smart
Hou ogen goed open, je hebt nu geleerd
Weg blijven lopen, dat is verkeerd
Reken eerst af met het verleden, je staat niet
alleen
Je leeft in het heden, van goed en gemeen
Ik hoef je dit niet uit te leggen, omdat je het
weet
Toch wil ik het zeggen, zodat je het niet vergeet
Denk ook aan je eigen, want dat is best goed
Geluk zal je krijgen, het komt zo het moet
In de kaarten kan ik voor je kijken, maar je
toekomst voorspellen niet
Je zal het zelf moeten bereiken, maar er blijft
geluk en verdriet
Zo is nu eenmaal het leven, al gaat het soms snel
Een hemel wil ik je geven, maar er is ook nog een
hel
Je hebt niets te kiezen, het leven is al beslist
Het leven is winnen en verliezen, soms een gemis
Verleden is verleden en het verleden is voorbij
Ik wens je liefde in het heden, via dit gedichtje
van mij
---------------------------------------------------
Jezelf zijn:
Het is zo heerlijk en fijn
Om eindelijk jezelf te zijn
Weer nieuwe vlinders te voelen
Te genieten van de smoelen
Gedachten die gaan rond
Geeft mij een glimlach om mijn mond
Ieder denkt zo het zijne
Maar ik heb toch de mijne
Smaken die verschillen
Het is wat we zelf willen
De een drinkt wijn, de ander bier
Het gaat tenslotte om het plezier
Sommige zullen niks accepteren
Omdat ze gewoon niets willen leren
Bang voor de nieuwe dingen
Of om in de afgrond te durven springen
Durf te nemen en te geven
Om te gokken in het leven
Wat je verliest dat was dan slecht
Maar wat je overhoud, ja dat is echt
-------------------------------------------------
Mijn ouders:
Jullie zijn de winter en ik ben het ijs
Ik ben het lot en jullie mijn prijs
Jullie zijn de lippen en ik ben de kus
Jullie zijn de tros en ik ben de lus
Ik ben het verf en jullie het doek
Jullie zijn de regels en ik jullie boek
Ik ben de klok en jullie de tijd
Van zulke ouders, heb ik nooit spijt
Ik ben de steen en jullie de rots
Jullie zijn mijn ouders, mijn grootste trots
Jullie zijn mijn hart en ik ben het bloed
Jullie zijn de kachel en ik
dus het roet
Jullie zijn de liefste en mijn grootst bezit
Jullie zijn de appel en ik ben de pit
Jullie zijn de woorden, die ik zovaak praat
Jullie zijn mijn ouders en ik ben het zaad
Doet een ander, soms zo gemeen
Dan staan we naast elkander, want wij zijn één
----------------------------------------------------
Herinneringen:
Het is koud en het regent buiten
Ik hoor de wind door de bomen fluiten
De regen tikt zachtjes tegen mijn raam
In gedachten fluister ik steeds jou naam
De herinneringen gaan zo door me heen
Waarom liet je mij toch alleen
We waren zo gelukkig samen
Net als de eerste dag dat wij elkaar in de armen
namen
Jij fluisterde toen steeds; ik hou van jou
Maar jij verdween veel te gauw
Nu wil jij hier niet meer komen
Ik voel de tranen langzaam stromen
Nooit zal ik jou kunnen krenken
Vaak zit ik zo aan jou te denken
Ach, straks zal er weer een ander zijn
Maar nu voel ik nog de pijn
Ja, straks komt er weer nieuw geluk
Maar nu brak jij mijn hart toch stuk
Alle wonden moeten helen
Alles gaat zoals zo velen
Gewoonweg langzaamaan voorbij
O’ mijn lief, denk je ook aan mij ?
Want een ding moet jij toch weten
Ik zal jou toch nooit vergeten
---------------------------------------------------
Mens:
De mens is zo rijk en toch zo arm
De mens is zo koud en ook zo warm
De mens is zo hard en ook zo zacht
De mens is zo haastig, terwijl men wacht
De mens geeft geluk en brengt verdriet
De mens is gewoon zichzelf niet
De mens is gewoon zichzelf kwijt
De mens heeft het te druk met hun tijd
De mens zijn tijd van het hele leven
De mens die neemt en vergeet te geven
De mens is rijk, zonder pijn
Als men zichzelf maar zou zijn.
--------------------------------------------------
Eenzaam:
Koud is de nacht zonder jou warmte
Leeg is de dag zonder jou lach
Liefste als ik jou toch eens vertellen kon
Dat ik jou zo graag weer zag
Ik zou je dan vertellen
Hoeveel ik van je hou
Dat ik zo verlangde
Terug naar die tijd met jou
Maar ik weet dat blijven dromen
Niets veranderd
Nu jij hier niet meer wil komen
Ach, jij ging weg en ik……, ik bleef achter
---------------------------------------------------
Luister naar mij:
Hoor nu eens mijn lieve schat
Die jongen waar jij alles voor vergat
Die profiteert van jou
Toe meisje, luister nou
Ik weet dat liefde jou verblind
Daarom vertel ik jou, wat ik er van vind
Écht, die jongen is toch zo gemeen
Mijn schat, hij loopt echt over je heen
Voor hem is het maar een avontuur
Hij verdwijnt toch op den duur
Ach, waarom zie je het toch niet
Hij doet je enkel maar verdriet
Straks zit je weer met de pijn
En ik zal er dan
niet zijn
Om je bij te staan in je leed
Zo dat je alles weer vergeet
Dus meisje, laat hem staan
Blijf ver bij hem vandaan
Want echt, met de tijd
Verdwijnt hij, lieve meid
Nadat hij van je heeft geprofiteerd
Ach, misschien dat je dan hebt geleerd
Want als hij jou verlaat
Weet ik zeker dat je hem haat
Dus voor je hem gaat verachten
Zet hem nu dan liever uit je gedachten
Dan ben je vrij en blij
Toe, luister nu maar naar mij
--------------------------------------------------
Mona Lisa
Achter die lach om je mond
Daar zit verdriet
Je hoopt dat niemand er achter komt
Ja, dat niemand
dit ziet
Maar je ogen die spreken
Ach, je voelt je alleen Ja je ogen die smeken
Daarom breek ik door je heen
Want ik wil je graag kennen
Zo als je werkelijk bent
Ach, het is even wennen
Dat straks iemand jou kent
Het zal wel wat duren
Maar heus echt niet lang
Misschien een paar uren
Dus wees maar niet bang
Want om je hartje te luchten
Daar knap je van op
Dus stop nu met vluchten
En speel niet de pop
Verstop je niet achter die lach
En toon ook je tranen, ja heus want dat mag.
----------------------------------------------------
Mijn Egeltje:
Mijn egeltje, lief egeltje
Die ik nu even vang
Mijn egeltje, lief egeltje
Het duurt echt niet lang
Want egeltje, lief egeltje
Het is maar voor korte duur
Ja egeltje, lief egeltje
Jij hoort in de natuur
Maar egeltje, lief egeltje
Zo lang als je bent bij mij
Mijn egeltje, lief egeltje
Voel ik me O’ zo blij
Ach egeltje, lief egeltje
Straks ben ik weer alleen
Mijn egeltje, lief egeltje
Ook jij gaat van me heen
Mijn egeltje, lief egeltje
Die ik nu al mis
O’ egeltje, lief egeltje
Dat er straks niet meer is
Lief egeltje, klein egeltje
Het doet me nu al pijn
Bij de
gedachten, mijn egeltje
Dat jij straks, weer weg zal zijn
--------------------------------------------------
Mijn kindje:
Mijn kindje je bent mijn leven
Jij met je hartje nog zo rein
Die alleen nog liefde kan geven
Want je bent nog maar zo klein
Ik die over jou zal waken
Op de dag en in de nacht
Die een blijde zucht zal slaken
Als jij weer even naar me lacht
O’ kindje, jij bent mijn hartendief
Als je speelt hier vlak naast mij
Schatje, toch zo erg lief
Jij maakt m’n dagen O’ zo blij
Ach, die tijd gaat veel te vlug
Straks ben je alweer groot
Ja de tijd geeft niets terug
Straks kan je werken voor je
brood
Je trouwt misschien en sticht dan een gezin
Dan kan jou niet meer hinderen
Net als je pa, is niets jou te min
Jij gaat dan werken voor je kinderen
Ja kindje, dan ben ik al oud
Ik kan dan mijn kleinkinderen verwennen
Dan zeg jij, pa dat is fout
Ik zeg dan, kind het moet even wennen
Ja kindje,
dat zal ik jou dan zeggen
Net als mijn pa, nu tegen mij
Nu kindje, ik ga je in je bedje leggen
Want je jeugd is zo voorbij
Slaap maar zacht en droom mijn liefje
Ja, geeuw maar even lekker na
Slaap maar lekker in je wiegje
Hier nog een kusje van je pa
----------------------------------------------------
Gevoel:
Als ik hier zo loop op straat
Met mijn opgekropte haat
Kijk ik zo eens om me heen
En voel me dan toch zo alleen
Met mijn tranen die niemand ziet
Opgekropt van al het verdriet
Mijn gevoelens die ik verstop
Al het verdriet die prop ik op
Nee, ik gooi het er niet uit
En ik roep zelfs niet luid
Maar heel diep binnen in
Vraagt iets, heeft het leven nog wel zin ?
En dan voel ik weer die pijn
Omdat ik steeds alleen moet zijn
Vele mensen hier om me heen
Toch voel ik me zo alleen
Ik lach, maar ik heb geen plezier
Ik vlucht weg, als een bang dier
Valse pret en valse lol
Mens, dit hou ik toch niet langer vol
Geen mens die weet
Waarom ik alles zo graag vergeet
Ik voel de pijn,
Ik voel me rot
Ja, langzaamaan ga ik kapot
----------------------------------------------------
De Natuur:
Vaak loop ik door de natuur
Ruik het heerlijke malse gras
Denk dan, waarom is de regen zuur
Weet dat het vroeger anders was
Nu rukken de mensen takken van de bomen
Enkel en alleen voor hun plezier
Denken niet na wat er van kan komen
Denken ook niet aan het dier
De dieren die in de bossen leven
Net als wij, in ons huis
Dieren die we steeds minder ruimte geven
Zijn wij mensen soms abuis ?
Wat zijn wij mensen aan het doen ?
Bouwen maar en slopen zo het bos
Steeds minder bomen en natuurlijk groen
Lelijke gebouwen op ons mos
Denk toch na hoe we de dieren kwellen
Denk toch goed na, wat we doen
Denk eens wat wij straks ons kinderen vertellen
Over ons natuur van toen
-----------------------------------------------
Een zorgenkind:
Ze noemen jou een zorgenkind
Ze schelden je uit voor mongool
Enkel omdat men het raar vindt
Jij gaat naar een aparte
school
Daarom heb ik een grote wens
Want jij kent ook geluk en smart
Dus kijk goed uit, O’ mens
Zo’n kind heeft ook een hart
Laten we goed voor ze zijn
Ook al zijn ze zwart, geel of blank
Doe deze kinderen geen pijn
En zeg God maar dank
Want wat zijn dan normale kinderen ?
Dat is steeds weer mijn vraag
Soms toch echt ook grote hinderen
Voor hun ouders dan een plaag
Laten wij niet naar een ander kijken
Want dan is er ook geen haat
Niet over mongolen zeiken
Omdat dit kind, wat anders praat
Denk niet, wat hebben zij een rare taal
Want mens doe niet zo raar
Dank God, de meeste kinderen zijn normaal
Dat is een geluk voor die ouders dan maar
Want met een zorgenkind te leven
Dat vraagt heel veel moed
Want je moet ze heel veel aandacht geven
En denkt steeds, doe ik het wel goed ?
Toch zijn die zorgenkinderen wel blij
Want zij kennen geen haat en nijd
Dat gaat hun God zij dank voorbij
Want zij,
zij leven in hun eigen tijd
