|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
UIT JE BOL
Over XTC, paddestoelen, wiet en andere middelen.
Geschreven Door: Gerben
Hellinga en Hans Plomp
Welkom
bij Uitjebol, de online versie van De Nederlandse Drugs-Bijbel.
Het
boek 'Uit Je Bol' is geschreven door Gerben Hellinga & Hans
Plomp, het behandeld in eerlijke en duidelijke bewoordingen het gebruik
van wiet, xtc, paddestoelen en andere drugs.
De
versie die je hier ziet vond ik in een verstopt tekst-bestandje op
het internet.
En
omdat ik vind dat iedere psychonaut of gelegensheids-gebruiker dit
boek gelezen MOET hebben, heb ik het in leesbaar html online gezet.
Lennart
Download het hele boek in in tekstformaat (geziped, 91 kilo) of
html-formaat (geziped, 141 kilo).
Een
nieuwe versie van het boekje met extra hoofdstukjes over onder
andere 2-CB, smartdrugs, guarana, san pedro, GHB, Ibogaine en peganum
harmala is verkrijgbaar bij Azarius.
Met
dank aan de onbekenden van S.I.E.M. die Uitjebol hebben ingetyped,
lees hier hun bijgevoegd commentaar.
Je
kunt nu ook zoeken door het hele boek (en de rest van de
site (sorry) met freefind.
UIT
JE BOL - Inhoudsopgave:
01-
Aan de Lezer
02-
De Wraak van Dionysos
03-
Hashish en Marihuana
04-
Goa
05-
Ecstasy (XTC, MDMA)
06-
Designer Drugs
07-
Cocaine (coke, snow, white lady)
08-
Coca
09-
Amfetamine (speed, pep)
10-
Heroine (Horse, smack)
11-
Alcohol, drank
12-
Koffie, leut, troost, een bakkie
13-
Tabak
14-
Opium, O
15-
LSD-25
16-
Ketamine
17-
DMT
18-
PCP (Angel Dust)
19-
Amylnitriet, poppers
20-
Lachgas, N2O
21-
Peyote, mescaline 2
2-
Ayahuasca, yage
23-
Klimmende Blauwe Winde
24-
Nootmuskaat
25-
Khat
26-
Psilocybe, kaalkopje
27-
Vliegenzwam
28-
Doornappel, Bilzekruid, Alruinwortel
29-
Pillen van de dokter
30-
Afrodisiacische planten, kruiden en andere middelen
31-
Ten slotte Inleiding Ondanks de internationale War On
Drugs
is het gebruik van allerlei middelen nog steeds groeiend.
Heel
veel jonge mensen gebruiken wel eens XTC, cocaine of marihuana,
zonder dat zij op de hoogte zijn van wat zo'n middel kan doen of wat
zij ermee kunnen bereiken.
Omdat
er weinig objectieve informatie over drugs voorhanden is, bestaat
ook het risico dat met verkeerde, gevaarlijke of verslavende middelen
wordt geexperimenteerd.
In
UIT JE BOL zetten twee psychedelici met een lange staat van dienst,
de schrijvers Gerben Hellinga en Hans Plomp, hun ervaringen op een
rijtje.
Hiermee
willen zij de vooroordelen, misverstanden en onwetendheid
omtrend drugs opruimen en de hedendaagse gebruiker een veilige weg
wijzen.
Steek
de draak met haat, dood de tijd met liefde."
(Oud
Ruigoords gezegde)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
01- AAN DE
LEZER
Veel
mensen werken zonder morren hun dagelijkse patroontje af en hebben
blijkbaar geen behoefte aan verandering en avontuur.
Maar
er zijn ook, in iedere generatie opnieuw, ontdekkingsreizigers,
kunstenaars, zoekers, dichters, filosofen, maar ook anonieme vrouwen
en mannen die wel de behoefte hebben om de enge grenzen van de
alledaagse werkelijkheid te overschrijden.
Van oudsher is
er in sommige mensen -misschien wel in iedereen- zoiets als een
spirituele kant, een verlangen naar het onbekende, naar iets
groters dan het gewone bestaan.
Vroeger noemde men dat "de
goddelijke vonk in de mens".
Profeten, heiligen en filosofen hebben
altijd in hoog aanzien gestaan, maar het ironische is dat zulke
zoekers vaak fel bestreden en zelfs gecriminaliseerd
worden
door het gezag.
Dat is door de eeuwen heen gebeurd met ketters
en heksen, avangardisten, grensverleggers, vernieuwers,
dissidenten,
onafhankelijke onderzoekers en uitvinders.
Wie
tegenwoordig hallucinogenen middelen gebruikt, sluit zich in feite
aan bij tradities uit heel oude culturen, die vaak al
in hun tijd omstreden waren. De vroegere shamanen aten
vliegenzwammen en andere paddestoelen, in de Griekse mysteriescholen werden
LSD-achtige brouwsels uit moederkoren bereid, de middeleeuwers
gebruikten heksenzalven uit psychedelische componenten, waardoor
ze gingen "vliegen".
Zelfs op grond van de bijbel kan het
gebruik van zulke middelen verdedigd worden.
Zo meent de
Engelse
theoloog professor J.Allegro bewijzen gevonden te hebben dat
Jezus magische middelen gebruikte, vooral de vliegenzwam
en
andere paddestoelen, om verlichting te vinden.
Toen
Albert Hofmann in 1943 LSD ontdekte noemde hij het "the divine
drug" omdat hij er overweldigende, mystieke ervaringen mee
had.
(Later sprak hij over "My Problemchild") Verschillende van de
middelen die wij hier behandelen, hebben een vergelijkbare uitwerking.
In dit boekje omschrijven wij deze liever met het woord
ENTHEOGEEN, dat "de God in onszelf" betekent, dan met het
woord PSYCHEDELISCH, dat in de jaren zestig ontstond en zoveel
betekent als "bevlogenheid van de geest". Naar onze mening omschrijft
"entheogeen" beter wat de gebruiker ervaart. Entheogene
middelen geven geestelijke ervaringen, die vaak als mystiek
worden
omschreven.
Sommige entheogene stoffen worden in de vrije natuur
gevonden, andere zijn afkomstig uit het laboratorium.
Door
het innemen van bijvoorbeeld LSD, mescaline of psilocybe worden we
tijdelijk naar innerlijke werelden en andere werkelijkheden verplaatst.
Daar kunnen we krachten, energieeen of entiteiten
tegenkomen, die als goden, duivels of demonen omschreven kunnen worden.
In onze experimenten met entheogene middelen hebben wij sterke
mystieke ervaringen gehad.
Toch zijn wij daar niet
religieus
door geworden.
De "hogere werkelijkheden" waarmee wij in
aanraking kwamen zijn volgens ons afkomstig uit de diepere en
diepste lagen in ons eigen bewustzijn, waar het ego ophoudt en
overgaat in de oersoep waar wij allemaal eens uit zijn voortgekomen.
Wij
geloven dat wij dankzij die merkwaardige ervaringen een beter
begrip hebben gebkregen van onszelf, van ons leven en van de
wereld waarin we leven.
Helaas
zijn veel entheogene middelen verboden omdat ze ten onrechte tot
de verslavende drugs worden gerekend.
Door dit verbod
is
er over deze middelen bij het grote publiek niet veel bekend en
bestaan er veel misvattingen en verkeerde ideeen.
Vaak worden
ze verward met verslavende drugs.
Toch worden sommige van deze
middelen op grote schaal gebruikt.
Maar dan in de consumptieve
sfeer
als "party-drugs".
In heel Europa gaan talloze jongeren aan het
eind van de week massaal uit hun bol in disco’s, op feesten
en kroegentochten met hashish, marihuana, cocaine, speed,
ecstasy, LSD en andere middelen, waarbij ook stevig gedronken wordt.
Er vallen daar-bij veel slachtoffers door ondeskundig
druggebruik.
Wij
gaan ervan uit dat dit druggebruik niet onderdrukt kan worden door
politie en justitie.
Wij geloven dat het beter is om informatie
te verspreiden waardoor de verkeerde middelen niet door de
verkeerde mensen op de verkeerde manier worden gebruikt.
In
dit boekje willen wij de jonge gebruikers informeren over de
middelen die tegenwoordig op de markt zijn.
Wij waarschuwen
voor
de risico’s en geven, waar mogelijk, aanwijzingen hoe een middel
op een veilige manier kan worden gebruikt.
We schetsen een
beeld van de werking en noemen de voor- en nadelen.
Het is onze
bedoeling hiermee vooroordelen en misverstanden, ontstaan
uit
onwetendheid, weg te nemen.
De
jongere generaties leven in een wereld op drift.
Ze dansen en
drinken, slikken, roken en snuiven om dat even te vergeten.
Maar
zulk consumptief gebruik van allerlei drugs stompt af en kan
gevaarlijk zijn.
Sommigen raken verslaafd, andere worden psychotisch
omdat ze niet weten wat ze innemen, en het gebruik kan
leiden tot problemen met politie en justitie.
Tegenover dit
ondoordacht comsumeren van allerlei drugs stellen wij een heel
andere manier van gebruiken, die wij PSYCHONAUTISCH noemen.
Dit
is een nieuw, Amerikaans woord, dat gebruikt wordt voor iemand die
zeer bewust op bepaalde momenten entheogene middelen gebruikt,
die hem of haar naar andere innerlijke werelden kunnen
brengen.
Niet om de werkelijkheid te ontvluchten, maar juist om
de werkelijkheid, die een projectie is van onszelf, beter te kunnen
begrijpen en daardoor sterker in het leven te staan.
Een
psychonaut is als het ware een ruimtevaarder in zijn eigen geest.
Iedere
drug heeft zijn eigen verhaal.
De volgorde in dit boekje lijkt
misschien chaotisch, maar heeft, vanuit de gebruiker gedacht,
een eigen systematiek.
Naast de veelgebruikte middelen
bespreken wij ook een aantal minder bekende middelen en we laten
zien dat er nog een andere manier van gebruiken bestaat, waar je
meer plezier en profijt van hebt, terwijl het bovendien veiliger,
gezonder en goedkoper is.
Als entheogene middelen op de
juiste manier worden gebruikt, kunnen zij ons nieuwe inzichten over
onszelf geven en bestaan interessanter en veelzijdiger maken.
Voor
psychonauten en voor hen die dat willen zijn, is dit boekje
een beknopte handleiding.
Ook voor de moderne zoeker geldt het
aloude gezegde: "Zoekt en gij zult vinden".
En ook:
"Onderzoekt
alles en behoudt het goede".
Wij zouden graag zien dat de
jongeren van nu de entheogene kwaliteiten gaan beproeven van
de middelen die zij gebruiken om nachtenlang feest te vieren.
Ruigoord,
februari 1994.
ALGEMENE
STELREGEL : GEBRUIK ALLEEN ALS JE JE GOED VOELT !!!
Wie
een van de volgende gevoelens bij zichzelf herkent, moet niet met
entheogene middelen experimenteren: agressiviteit, angst, boosheid, droefheid,
gedeprimeerdheid, gefrustreerdheid, jaloezie,
labiliteit, ongelukkige verliefdheid, gevoel van ondergewaardeerd worden,
rouw, somberheid, suicidaliteit.
Mensen
die medicijnen gebruiken, medicijnverslaafden (Otrivin, valium,
pijnstillers, slaapmiddelen) en gebruikers van spierversterkende middelen
moeten geen entheogene stoffen of drugs gebruiken, omdat er
ongunstige reakties kunnen optreden.
Er zijn psychiaters
die
onverwerkte psychologische problemen en trauma’s, bijvoorbeeld als
gevolg van incest, oorlogs- of ander geweld, vliegtuig of
auto- ongelukken, met entheogene middelen behandelen.
Heb je zo’n
achtergrond, experimenteer dan nooit zelf !!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
02- DE
WRAAK VAN DIONYSOS
Dionysos
was de god van de roes en de extase van alcohol en entheogene
planten.
Waartoe de onderdrukking van de dionysische roes
en extase leidt blijkt niet alleen uit de Amerikaanse Drooglegging
of de recentere War On Drugs.
Ook in de Oudheid had
het
verbod op roes- en extase-middelen rampzalige gevolgen.
In zijn
tragedie De Bacchanten beschrijft de Griek Euripides zo’n catastrofe.
Toen de God Dionysos voor het eerst in de stad Thebe
verscheen en de inwoners opriep tot extase, liet koning Pentheus hem
in de gevangenis werpen.
Dionysos waarschuwde hem voor de gevolgen,
maar de koning bespotte hem en zei dat hij helemaal geen
God was, maar een charlatan.
Dionysis
ontkwam zonder enige moeite.
Hij bracht de moeder van de
koning, Agave, en de andere vrouwen van Thebe in een roes.
(Die
sterk aan het effect van Doornappel doet denken, zie aldaar)
Terwijl de vrouwen in woeste extase verkeerden, lokten Dionysos de
nieuwsgierige Pentheus naar het bos.
Daar dachten de vrouwen dat hij
een wild dier was.
Onder leiding van zijn eigen moeder, scheurde
de vrouwen hem aan stukken. Daarna dansten ze terug naar de
stad.
Agava zwaaide triomfantelijk met het bebloede hoofd van
haar zoon, in de veronderstelling dat het een leeuwenkop was ...
De
drooglegging heeft in Amerika geleid tot het ontstaan van
de mafia en de War On Drugs tot maatschappelijke ontwrichting,
zoals de moordpartijen rond harddrugs.
Dat is het bebloede
hoofd
van de koning; de wraak van Dionysis in onze samenleving.
WAT
DE GROTE RELIGIES OVER "SHIT" ZEGGEN: TAOISME : Shit is.
CONFUCIANISME
: Confusius zegt: "Shit is."
BOEDDHISME
: Deze shit is slechts schijn.
ZEN
: Wat is het geluid van klappende shit ?
HINDOEISME
: Deze shit heb je uit je vorige leven.
JUDAISME
: Waarom krijgen wij altijd alle shit ?
ISLAM
: Als je in de shit zit, is het Allah’s wil.
STOICISME
: Shit laat mij koud.
KATHOLICISME
: Je zit in de shit omdat je zondig bent.
PROTESTANTISME
: Geef de shit maar aan een ander.
CALVINISME
: Als je in de shit raakt, werk je niet hard genoeg.
GEREFORMEERDE
KERK : Geen shit op zondag.
CHRISTENFUNDAMENTALISME
: God stuurt spoedig GROTE SHIT!
JEHOVA’S
GETUIGEN : Laat u door ons uit uw shit redden.
OSHO
: Alleen leuke shit is echt.
HARE
KRISHNA : Shit, shit, hare rama.
ATHEISME
: Er is geen shit.
HIPPIES
: Shit zit in jezelf.
NEW
AGE : Visualiseer een shitloze situatie.
RASTAFARIANS
: Laten we deze shit oproken.
(Gelezen
op een muur tijdens het Rainbow-festival in Polen, juli 1992)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
03-
HASHISH EN MARIHUANA
"Hashish
heeft niets van die lompe dronkenschap die de volkeren van het
Noorden met wijn en sterke dranken opwekken: hashish schenkt
een intellectuele roes." (Th.Gautier, Essay, 1844)
Vrijwel
iedere scholier komt wel eens in aanraking met hashish of, in
pure vorm, marihuana of cannabis, dat in het Nederlands hennep
heet.
Hashish wordt hasj, shit of stuff genoemd en marihuana is
wiet, van het Engelse "weed", onkruid of gras.
De werking van
marihuanan is entheogeen, je gaat er niet van trippen, tenzij je
het in grote hoeveelheden gebruikt, bijvoorbeeld door het
te eten.
Maar het heeft wel entheogene eigenschappen: het
veroorzaakt een euforisch gevoel.
Je gaat je er bijzonder prettig van
voelen en het stimuleert het gedachtenleven.
Wie "high" is, heeft
een positieve kijk op de wereld en het leven.
Hashish
is het harsachtige laagje waarmee de toppen van de rijpe, vrouwelijke
hennepplant bedekt zijn.
Deze kleverige stof
bevat
het werkzame bestanddeel THC.
Het wordt op verschillende manier
van de plant losgemaakt en tot een groen-bruine substantie samengekneed,
maar marihuana kan ook in gedroogd vorm, als wiet,
gerookt worden.
Er is een grote variatie in het effect van de
verschillende soorten hashish.
De ervaren gebruiker kent het
verschil tussen Nepalese, Turkse, Afghaanse of Marokkaanse hash.
Sommige soorten maken je lichtvoetig en spraakzaam, andere nopen
tot liggen en dromen.
Het
roken van hash wordt BLOWEN genoemd.
In Nederland wordt hashish
meestal gerookt in een JOINT.
De hash of wiet wordt op
een
bedje van tabak gekruimeld en soms nog toegedekt met nog meer
tabak.
Daar wordt vervolgens, vaak heel kunstig, een grote joint
van gedraaid die door een aantal blowers samen wordt gedeeld.
Het
zogenaamde STICKIE is hetzelfde, maar dan een eenmansaffaire.
Dat
deze manier van gebruiken in Nederland zo populair is geworden is
eigenlijk heel jammer, want de uitwerkingen van tabak en
marihuana zijn tegengesteld aan elkaar.
Tabak vernauwt namelijk de
bloedvaten en het bewustzijn, terwijl marihuana de bloedvaten en
de geest juist verruimd.
Door stuf en tabak te mengen, wordt de
werking van de hashish beperkt.
In de Verenigde Staten
wordt
deze manier van roken dan ook als een "doodzonde" beschouwd.
Hash
wordt daar altijd uit een pijpje genuttigd en marihuana wordt
in een vloeitje tot een flinterdunne, stijve REEFER gedraaid die
met behulp van een speciaal klemmetje, de ROACHCLIP, tot
aan het eind wordt opgerookt.
Het
gevolg van het vermengen van tabak en hash is dat de roker wel
STONED maar niet HIGH wordt.
Stoned zijn is een aangename
vorm
van lichte bedwelming.
De blower voelt zich dromerig, zijn wereld
vertraagd, muziek wordt intenser, de gedachten nemen hun
eigen vlucht.
Wie stoned is, hoeft niet zoveel.
Waarom zou je je
ook druk maken als je je zo lekker voelt ?
Iemand die stoned
is, maakt soms een suffige indruk; anderen kunnen zich daaraan
ergeren en ouders maken zich er vaak zorgen over.
Hoe lang
die toestand duurt, hangt af van de kwaliteit van de hashish en
van de hoeveelheid die gebruikt is.900
In
sommige kringen wordt er ook alcohol bij gedronken.
Meestal bier,
soms wijn, maar echte macho’s drinken ook rustig whisky
of
een andere sterke drank bij hun joint.
Het blowen is dan zinloos,
want de alcohol breekt de werking van de hashish af.
De
laatste tijd wordt er door verslavingstherapeuten gezegd, dat er
hashish-slachtoffers bestaan, gebruikers die teveel blowen, die
daar niet mee kunnen stoppen en die permanent versuft zijn.
Zulke
mensen zijn er zeker, maar zij zijn niet zozeer slachtoffers van
de hashish als van de tabak die zij roken.
Het zijn namelijk
nicotinisten die ieder kwartier weer een nieuwe dosis nicotine nodig
hebben en, stoned als een garnaal, een nieuwe stick draaien en
dan met de tabak weer een nieuwe, overbodige lading hashish binnen
krijgen. Op die manier houden zij zichzelf in een permanente
staat van bedwelming. Heel vaak zijn zulke zware blowers depressief,
wat nog eens aangewakkerd wordt als ze stoned zijn.
Uit
onderzoeken is gebleken dat het gewoonlijk gaat om personen die
wel hulp nodig hebben, maar niet speciaal van een
verslavingstherapeut.
Tenzij deze hen van hun tabaksverslaving kan
genezen, wat
niet mogelijk is als ze dat zelf niet willen.
Het zal ook niet vaak
gebeuren, want tabak als bewustzijnsvernauwend middel is
bijzonder populair bij personen die problemen hebben, evenals bij
mensen die zich vervelen.
Tabak
is er ook de oorzaak van dat sommige jongeren stoned zijn op
school. Zij denken wel dat ze een joint willen roken maar in
werkelijkheid is het behoefte aan tabak die hen daartoe drijft.
Als
ze de hash of wiet puur zouden roken, zouden ze een heel
ander rookgedrag ontwikkelen.
Als je stoned bent op school, mis je
de les.
Daarmee benadeel je alleen maar jezelf.
Maar wie
high is, kan juist in korte tijd de essentie van iets nieuws
begrijpen en opnemen.
Hashish
richt geen psychische schade aan.
Er zijn geen gevallen bekend
van personen die er blijvende lichamelijke of geestelijke schade
van hebben opgelopen, maar hashish kan latente, reeds aanwezige,
maar onderdrukte angsten wel intensifiseren.
Labiele of
overspannen personen zouden niet moeten blowen, want ze kunnen daar
nog angstiger of depressiever van worden.
Maar zulke mensen
zouden ook niet moeten drinken of autorijden.
Iemand die na het
roken van hashish bang wordt, enge dingen gaat voelen
of
denken, moet acuut veel suiker en vitamine C innemen.
Druivesuiker
en chocolade worden snel in het bloed opgenomen, een grote
hoeveelheid krenten of rozijnen eten werkt ook heel goed.
Daarnaast moet je veel vitamine C gebruiken, bijvoorbeeld twee
of drie capsules van duizend milligram.
Een megadosis vitamine C
is ongevaarlijk, het teveel wordt met de urine weer
uitgescheiden.
Je kunt er hoogstens diarree van krijgen.
Het
volgende advies is afkomstig van Jan Wiese, arts te Alkmaar:
Compenseer "opbranden" of "outgaan" door teveel blowen, of door
het gebruik van entheogene middelen, door je voeten waren (wol) en
je hoofd koel te houden.
Zorg voor mee lichaamsbeweging in
het algemeen en voor een vrije, diepe, open ademhaling.
Gebruik veel
groente en fruit, waaronder ook vers citroensap met
sinasappelsap
en blauwe druiven.
Neem een of meer malen per dag een
afgestreken theelepel vitamine C in poedervorm, opgelost in
sinasappelsap met citroen of karnemelk.
Plus honderd eenheden
vitamine E, plus 25 milligram betacaroteen per keer. Doe dit
eventueel meerdere keren per dag.
Raadpleeg voor een medisch advies
op maat een genezer die zelf ervaring met hennep heeft.
Het
eten van hashish, verwerkt in een cake of gerecht, of het drinken
van wietthee geeft de sterkste ervaringen.
Je kunt daar
onvergetelijke
dingen mee beleven.
Maar wie hashcake of hashsnoepjes
eet die hij niet zelf heeft toebereid, weet niet hoeveel erin
zit; daarom mag er in coffeeshops terecht geen spacecake verkocht
worden.
Mensen die niet gebruiken en per ongeluk, zonder het
weten, hashcake of iets dergelijks hebben gegeten, wat nogal eens
voorkomt, denken vaak, omdat ze iets meemaken wat ze nog
nooit eerder hebben gevoeld, dat ze gaan sterven.
Vroeger
was hash-cake heel populair.
Wij herinneren ons met nostalgie
hoe je in de goeie ouwe tijd naar een bekend weekblad, dat
nu niet meer bestaat, kon opbellen en bij de telefoniste een
verrukkelijke appel-hash-taart kon bestellen, die dan een paar
uur later door een fietskoerier thuis werd afgeleverd.
Iemand
die voor het eerst pure hashish of wiet rookt, kan overvallen
worden door de intensiteit van de ervaring en daar angstig van
worden.
Daarom is het goed dat een beginneling negeleid wordt door
een ervaren cannabist die hem of haar gerust kan stellen.
Omdat
een beginnend gebruiker, als hij of zij high wordt, extra
gevoelig is voor "vibraties" is de omgeving belangrijk.
Er moeten
geen onaangename, bedreigende of agressieve elementen in de
buurt zijn.
Het is beter in een rustige omgeving in de openlucht
te zijn dat binnen of op een drukke plek.
Zorg ervoor dat er
vruchtesap of kruidenthee en water is.
Vermijd koffie en
alcohol.
Wie high is, krijgt vaak trek in lekkere dingen.
Soms krijg
je enorme honger, de zogenaamde vreetkick; dan gaat de
ene na de andere boterham naar binnen.
Beginnende
gebruikers kunnen ook last hebben van een droge mond en van
een spanning rondom de lippen.
Zweten en trillen kunnen
meestal
verholpen worden met suiker en vitamine C.
Als iemand het koud
krijgt, helpt een warme deken of een vuurtje.
Maar het
prettigst en het veiligst voor een beginner is het wanneer er
iemand met ervaring in de buurt is die hem of haar kan bijstaan en
geruststellen.
Nu
cannabis zo’n kleine dertig jaar in Nederland gebruikt wordt, en
door de overheid wordt gedoogd, heeft het een eigen plaats gekregen
in de samenleving.
Naar schatting zijn er 750.000 tot een
miljoen blowers in Nederland, onder wie zakenlui, huisvrouwen, ambtenaren,
kunstenaars, arbeiders, voetbaltrainers, journalisten, maar
ook politiemensen en juristen.
Er bestaan hashcoffeeshops
voor
rasta’s, hardrockers, Hell’s Angels, housers en buurtjongeren,
maar ook voor toeristen, kunstenaars, studenten en de
"happy
few".
De coffeeshops hebben voor een deel de taak van het
vroegere jongerenen buurtwerk en van het oude buurtcafeetje overgenomen.
Door en voor de bezoekers worden er voetbalcompetities,
schaak en pooltoernooien georganiseerd.
Er zijn coffeeshops
waar
dichters optreden; andere functioneren als concertpodia of
galeries voor jonge kunstenaars.
De
reden waarom hash en wiet zo populair zijn, is doodsimpel: wie
regelmatig blowt, weet uit eigen ervaring dat het ongevaarlijk is.
Uit talloze wetenschappelijke onderzoeken is steeds weer gebleken
dat marihuanagebruik niet verslavend is.
Wie pure hashish
zonder
tabak uit een pijpje rookt, zal wel opnieuw willen gebruiken
omdat hij het effect waardeert, maar hij kent niet die
onbedwingbare
behoefte van de nicotinist om er meteen weer een op te
steken.
Het roken van pure hashish of wiet is altijd een
bewuste keuze.
De cannabist besluit om high te worden, bijvoorbeeld
om meer uit een gesprek te halen of om muziek of een film
intensiever te kunnen ondergaan, om zich verbonden te voelen met
de natuur of om een idee helemaal door te denken.
Een cannabist
rookt omdat het hem/haar inspiratie geeft, niet om de
werkelijkheid te ontvluchten.
Korte
tijd nadat de hashishrook geinhaleerd is, wordt de werking
voelbaar. De gebruiker begint zich euforisch, vrolijk en ontspannen
te voelen.
De schoonheid, het plezier en de lichte kant van
het leven, die het meestal moeten afleggen tegen de sleur
van het dagelijks bestaan, worden voelbaar. Ideeen en inzichten
komen spontaan op, spanningen verdwijnen.
Het roken van
pure hash of wiet maakt niet suf, maar juist actief.
Het is
stimulerend en inspirerend; daarom is het zo populair bij jazz-
rock- of popmuzikanten.
Louis Armstrong was een overtuigd
cannabist.
Als er op foto’s rook uit zijn mond kringelt, is het
marihuana.
Ook Duke Ellington vond zijn inspiratie in grass.
En
natuurlijk de Beatles.
De grote culturele omslag die plaatsvond in
de jaren zestig, en die in de popmuziek is begonnen, werd
geinspireerd door hash en marihuana.
Cannabis
doet meer dan alleen rust geven en geluksgevoelens opwekken.
Het beinvloed het bewustzijn op een positieve manier.
Een
cannabist gaat bijvoorbeeld op den duur doorzien hoe de bevolking
gemanipuleerd wordt en hoe de consumptiemaatschappij de
samenleving en de wereld verziekt.
Vanuit een entheogeen oogpunt is
cannabis een leermiddel.
Het stimuleert het kritisch
denken,
maar het maakt niet agressief.
"Een tevreden roker is geen
onruststoker", rijmde iemand vroeger.
Marihuanagebruik
beinvloedt en stimuleert het denken en leidt tot een
filosofische, positieve levenshouding.
De cannabiscultuur
is
antiracistisch en intercultureel.
Hashish is een contactmiddel
tussen mensen uit zulke verschillende culturen als Jamaica, Afrika,
Marokko, India en Europa.
In de loop der jaren ontstond een
grote waardering voor elkaars volksmuziek, die in de media en
de commercie tegenwoordig "wereldmuziek" wordt genoemd.
Hennep
wordt al duizenden jaren als medicinale plant gebruikt.
De
eerste beschrijving daarvan staat in een vijfduizend jaar oud
Chinees kruidenboek.
Eeuwenlang werden marihuana-tincturen,
extracten en compressen gebruikt als krachtige pijnstillers en
geneesmiddelen bij uitputting, astma, hoestaanvallen, reumatiek,
delirium tremens, migraine, kramp en menstruatieklachten.
Koningin
Victoria gebruikte marihuana-zaden voor haar menstruatieproblemen.
President Kennedy rookte wiet om zijn chronische rugpijn
te verminderen. Uit recente studies blijkt dat marihuana
gebruikt kan worden om de longen schoon te maken van smog-afval, stof
en tabaksvervuiling.
Uit cannabis kunnen antibiotica ontwikkeld
worden die geschikt zijn voor de behandeling van gonorroe en
herpes.
Marihuana is een uitstekend slaapmiddel dat chemische
slaappillen en kalmeringsmiddelen kan vervangen.
Door het roken
van marihuana kan staar bestreden worden, een ziekte die in veel
tropische landen op grote schaal voorkomt.
Blowen kan die
effektief bestrijden, maar de meeste artsen weten dat niet. Wel
zijn er in de Verenigde Staten patienten die op medisch voorschrift
marihuana mogen roken, omdat de bestaande medicijnen
onaangename bijwerkingen hebben.
Onderzoek heeft uitgewezen
dat
marihuana ook effektief is bij de bestrijding en preventie van
dementie en seniliteit en waarschijnlijk ook van de Ziekte
van
Alzheimer.
In de kankerbestrijding wordt marihuana toegepast om de
bijwerkingen van chemotherapie te verzachten.
De
farmaceutische industrie heeft jaren lang onderzoek laten doen naar
de mogelijkheid om de hallucinerende eigenschappen van
THC te neutraliseren zonder dat de geneeskrachtige werking verloren
gaat, maar dat is niet gelukt. De vooruitgang van de
mensheid is eigenlijk ondenkbaar zonder de marihuana-plant.
Eeuwenlang was hennep volslagen onmisbaar voor de wereldeconomie.
Uit
hennep werden immers belangrijke produkten vervaardigd zoals touw,
textiel, uniformen, schoenen, visnetten, scheepszeilen, canvas
(Dit woord is een samentrekking van het woord cannabis) en
papier.
De Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring is op henneppapier
geschreven.
Hennep werd gebruikt in de tapijtindustrie,
maar er werd ook lampolie uit gewonnen.
Marihuanazaad,
dat
nauwelijks THC bevat en niet "verdovend" is, is een enorme bron van
plantaardige eiwitten.
Ontkiemde marihuanazaden werden vroeger
in salades verwerkt en de bladeren dienden tot hoogwaardig
veevoer.
Het hedendaagse veevoederprobleem zou door hennepaanplant op
mondiale schaal opgelost kunnen worden.
In de vorige eeuw was iedere
Amerikaanse boer wettelijk verplicht op een deel van zijn
land hennep voor industriele doeleinden te verbouwen.
Marihuana
wordt sinds 1611 in Amerika gekweekt.
Als het niet verboden
was, zou het ook nu ongetwijfeld de meest verbouwde
plant
in de Verenigde Staten zijn.
De Amerikaanse drugswetgeving stamt
uit 1903, maar marihuana is pas in 1937 op de lijst van
verboden middelen geplaatst.
Tot die tijd werd het algemeen gezien
als een nuttig gewas, "waarvan de bloemetjes weleens door
zwarten werden gerookt die er giechelig van werden en mooie muziek
gingen maken."
Het verbod is pas gekomen toen er grote economische
belangen in het geding kwamen.
Eigenlijk heeft dat verbod
niets te maken met de entheogene kwaliteiten van de plant,
maar met de invloed van de chemische industrie en van de
papierindustrie.
"Wat
is er gebeurd met het zaad dat is overgebleven van de Indiase
Hennep van vorige zomer ?
Het had allemaal opniew gezaaid moeten
worden, zodat ik niet alleen genoeg voorraad voor mezelf gehad
zou hebben, maar ook zaad aan anderen had kunnen geven, want
het is waardevoller dan gewone hennep."
George
Washington Brief aan zijn tuinman, 1796
Wat
was er namelijk aan de hand ?
In 1916 was er een nieuwe manier
ontdekt om uit hennep papier te maken zonder dat daarbij iets
van de plant verloren ging.
Toen deze goedkope techniek in de
jaren dertig geperfectioneerd was, werd hennep een gevaarlijke concurent
voor de bestaande papierindustrie.
Hennep is een snel
groeiende plant, die zelfs in slechte klimatologische omstandigheden op
arme grond, zonder kunstmest, goed wil gedijen.
Als grondstof voor
papier is hennep dus oneindig veel goedkoper dan hout.
De
befaamde krantenmagnaat en miljardair W.R.Hearst zag zijn enorme
belangen in de bosbouw ten behoeve van de papierindustrie door
het snel opkomende marihuanapapier bedreigt.
In dezelfde tijd
verkreeg het Amerikaanse chemische concern DuPont van het
Duitse
(nazi-)concern I.G.Farben de licentie van een nieuw produkt:
plastic. DuPont zag hiervoor grote mogelijkheden in de verpakkings-
en vezel-industrie.
Het probleem was alleen de
concurrentie van het goedkope hennep.
De directie en de bankiers
van
DuPont en Hearst (Die nazi-sympathieen had), maakten geheime
afspraken met Harry Anslinger, de directeur van het Federal Bureau
Of Narcotics.
Anslinger, die 37 jaar lang de directeur was van
deze voorloper van het huidige Drugs Enforcement Agency, was
evenals zijn collega Edgar G. Hoover van de FBI een gestoorde man.
Hij leverde in het geheim cocaine en morfine aan politici, bijvoorbeeld
de beruchte communistenjager senator Joseph McCarthy, die
hij vervolgens chanteerde.
Anslinger haatte zwarten
en
jazzmuziek.
In de kranten van het Hearst-concern werd een
anti-marihuana-campagne gestart.
Het Amerikaanse publiek werd
wijsgemaakt
dat je van marihuana gek kon worden en het gebruik werd in
verband gebracht met verkrachtigingen en andere seksuele misdaden.
De campagne was succesvol: het publiek is nu eenmaal altijd
belust op sensatie en op zoek naar nieuwe vijanden.
Er
ontstond een opgeklopte hysterie die ermee eindigde dat marihuana
door het Amerikaanse Congres in september 1937 op de lijst
van verdovende middelen werd geplaatst.
Het verbouwen van hennep,
ook voor industriele doeleinden, werd verboden. Het plastic
van DuPont nam de hennepvezelmarkt over en tot op de dag van
vandaag wordt krantepapier van bomen gemaakt.
Anslinger
bouwde de jacht op de kleine marihuana-roker uit tot "big
business" waarin honderdduizenden ambtenaren en juristen over
de hele wereld een goed belegde boterham verdienen.
Politici maken
gebruik van het verbod op de onschuldige plant om zich
te profileren als betrouwbare verdedigers van de openbare orde.
Al
deze mensen en hun organisaties hebben er net zo’n groot
belang bij dat het verbod gehandhaafd blijft als de dealers, de
smokkelaars en de illegale kwekers.
Als
marihuana gelegaliseerd wordt, zou een groot aantal van de
wereldproblemen opgelost zijn.
Ten eerste ecolog isch; hennep kan
op talloze terreinen plastics en kunstvezels vervangen, waardoor de
afvalberg slinkt.
Het is een zeer sterk, natuurlijk produkt
dat hergebruikt kan worden en eenvoudig kan worden afgebroken.
Het kan niet alleen voor papier, verpakking, textiel of
vezels gebruikt worden, maar het kan ook in verharde vorm als
grondstof voor talloze produkten in de bouw en in de industrie dienen.
Terwijl tevens het veevoederprobleem ermee opgelost kan worden.
Legalisatie zou een geweldige steun zijn voor miljoenen boeren
in de Derde Wereld.
De arme landen zouden papier, veevoeder en
talloze produkten voor de wereldmarkt kunnen gaan produceren.
In
psychologische zin zou de wereldbevolking, bevrijd van angst en
paranoia, er een stuk vrolijker van worden.
In feite zou
legalisatie
het begin zijn van een culturele evolutie want als de
mensheid eenmaal high kan worden onstaan er ongekende nieuwe
mogelijkheden.
Politiek gezien zou legalisatie, ook van de overige
(hard)drugs, het einde van de grote, georganiseerde misdaad betekenen.
Dit laatste feit zal waarschijnlijk het grootste
struikelblok voor legalisatie vormen, omdat de illegale drugshandel met
haar onuitputtelijke geldstromen politiemensen, politici en
juristen kan omkopen.
Dat vindt nu al op grote schaal plaats, dus
wat zal er wel niet gebeuren als er werkelijk een internationaal
debat over legalisatie op gang komt ?
Toch is het onvermijdelijk
dat
er een moment in de wereldgeschiedenis komt dat het gaat gebeuren.
Wie het drugsprobleem op mondiale schaal bestudeert, komt
tot de conclusie dat het een politiek probleem is dat kunstmatig
in stand wordt gehouden door groepen, organisaties en individuen
die daar belang bij hebben.
Om
tot legalisatie te komen zullen er intelligente politici met
entheogene ervaringen moeten opstaan die weten waar ze het over
hebben, waardoor zij de tegendruk van de criminaliteit en van de
onwetende kiezers kunnen weerstaan.
Nederland vormt
tot
nu toe een gunstige uitzondering in de wereld, omdat de kleine
gebruiker hier getolereerd wordt.
We mogen een stukje stuf
op
zak hebben en thuis plantjes kweken voor eigen gebruik.
In onze
gevangenissen zitten geen mensen meer vast alleen maar omdat
ze hashish hebben gerookt.
Alleen grote handelaren en smokkelaars
van grote partijen belanden in de cel.
Zo is het hier
natuurlijk
niet altijd geweest.
Een fanatieke waakhond van de
gevestigde orde, de Amsterdamse officier van justitie meester Baron
van Dedem zei tijdens de eerste marihuana-processen in het begin
van de jaren zestig: "President, wij weten allemaal welk
een pestilente invloed het gebruik van drugs in deze maatschappij
op het ogenblik heeft.
Wij hebben in deze maatschappij een
enorm probleem en dat is het alcohol-probleem, en het is helemaal
niet nodig dat we daarnast nog eens een extra probleem creeeren
met enigzins liberaal optreden ten opzichte van het
drugsprobleem.
Ik ben dan ook van mening dat het Openbaar Ministerie hier
zeer terecht stevig op inhakt."
Zwarte
muzikanten brachten de eerste moedige bleekneuzen in contact met
wiet. Amsterdamse cafees, keldertjes en dancings als Casablanca,
de Cotton Club, de Lucky Star, de Poffertjeskraam en de
Groene Kalebas waren toen de trefpunten van beatniks, pleiners,
jazzmuzikanten, schilders, schrijvers en blowers.
Nog wat
later verzamelden de jongeren zich op plekken waar de uit
de Verenigde Staten overgewaaide HAPPENINGS plaatsvonden.
Alleen de
straat bood genoeg ruimte voor zulke massale rituelen, en
daarmee verliet de culturele revolutie de beslotenheid van de
nachtlokalen.
De pionier Kees Hoekert richtte in die dagen de
Lowland Weed Company op en begon op een boot in Amsterdam als eerste
marihuana te kweken. Niemand kon toen nog vermoeden dat
deze "boerenkool" vijfentwintig jaar later op de zesde plaats van
de toptien van Nederlandse tuinbouwprodukten zou staan.
Volgens
het financieel-economisch magazine FEM drukte de Nederlandse
marihuana de afgelopen tien jaar naar schatting veertig ton
geimporteerde hash en marihuana uit de markt, een staaltje van
importsubstitutie dat een economisch unicum is.
De Nederlandse
kaswiet
heeft volgens onderzoeken, onder andere van de Centrale
Recherche Informatiedienst een buitensporig hoog THC-gehalte.
De
CRI spreekt in rapporten over de "psychedelische werking" van
nederwiet en noemt het de sterkste marihuana ter wereld.
Daar
kan een kanttekening bij geplaatst worden.
Hashish bevat wel
veertig of meer componenten die allemaal de werking beinvloeden.
De
zon, de samenstelling van de bodem en de omgeving spelen een rol.
Daarom kan Indonenische of Afrikaanse wiet, en ook Nederlandse
buitenwiet,
met een lager THC-gehalte toch een bijzonder prettige high
veroorzaken.
Nederlandse kastomaten zijn wel stevig en
groot, maar niet lekkerder dan zonovergoten tomaten uit zuidelijke
landen die klein zijn gebleven.
Zo is het ook met de
nederwiet.
Deze is wel heel krachtig, maar niet ‘beter’ dan andere.
De
prijs die ervoor gevraagd wordt, is dan ook overdreven en
kunstmatig opgeschroefd.
Wie aan die prijsopdrijving niet mee wil
doen en over een tuin of de benodigde binnenruimte beschikt, kan
zijn eigen planten verbouwen.
Dan ben je altijd zeker van wat je
rookt.
Als je genoeg hebt, kun je met andere telers ruilen om
variatie te hebben.
Het
is de vraag of de Nederlandse situatie wel zo zal blijven.
De
drugsvijandige regeringen van Frankrijk en Duitsland oefenen grote
druk uit op de Nederlandse regering om ons drugsbeleid aan te
passen.
Nu het hoofdkwartier van Europol in Den Haag is gevestigd,
is het niet onmogelijk dat de regering aan het buitenland
geheime concessies op het gebied van de drugsbestrijding heeft
gedaan.
Er worden op het ogenblik overal in het hele land nieuwe
gevangenissen gebouwd en er zullen geen cellen leeg blijven
staan.
Naar
schatting zestig tot tachtig procent van het werk van het Openbaar
Ministerie houdt verband met de drugsbestrijding.
Als
de burgers het gevoel hebben dat ze in een onveilig landje wonen,
hebben ze groot gelijk.
De oorzaak lijkt ons dat de
politici
en de ambtenaren, die zich met onze veiligheid zouden moeten
bezighouden, gefixeerd zijn geraakt op het drugs-probleem en
geen tijd en aandacht meer over hebben voor andere zaken.
Er
wordt gewerkt aan een internationale computerregistratie van alle
overtreders van de drugswetgeving.
In Belgie, Frankrijk
en
Engeland of Duitsland kunnen hashgebruikers nog altijd de gevangenis
indraaien als ze betrapt worden.
Er zijn hier en daar
wel
coulante politiemensen en rechters, maar over het algemeen loopt
een hashishroker in heel veel landen nog altijd een groot
risico.
De ervaren cannabist neemt dan ook niets mee als hij over de
grenzen gaat, ook niet nu deze zijn opgeheven, want een Nederlander
wordt in het buitenland altijd extra gecontroleerd.
In het
nieuwe Europa zonder grenzen kunnen op alle autowegen en
in openbare gelegenheden controles plaatsvinden op
identiteitsbewijzen en drugsbezit.
Wij
werden onlangs in Frankrijk op een provinciale weg op tweehonderd
kilometer van de Spaanse grens aangehouden.
Toen we, nadat
onze auto tevergeefs was onderzocht, de commandant vroegen of dat
niet wat ver van de grens was, blafte hij: "Tegenwoordig
is
de grens overal, meneer !"
("Monsieur, maintenant la frontiere est
partout !")
Laten we dat allemaal in onze oren knopen...
De
psychonaut is onder alle omstandigheden voorzichtig, niet alleen om
uit de bak te blijven, maar ook om vrij te zijn van angst
en onbehagelijke gevoelens.
Als je dan in het buitenland onder
gunstige omstandigheden een keer wiet of hash kunt scoren, kun
je ontspannen blowen en genieten.
En die gelegenheid komt heus wel,
wat hashish en marihuana zijn overal in Europa te koop.
Op de Spaanse stranden, de Champs Elysees of de Kurfurstendamm,
overal kun je de geur van marihuana en hashish opsnuiven.
Dus
met een beetje geluk ontmoet je in je vakantie andere blowers.
Sommige
landen zijn gevaarlijker dan anderen.
In Zweden maakt de
justitie geen enkele onderscheid tussen soft- en hard- drugs, misschien
omdat hennep als goedkope grondstof voor de papierindustrie
bedreigend is voor de Zweedse bosbouw.
Ook Griekenland
is
buitengewoon repressief, wat weer te maken heeft met het feit dat
het vroeger door hashishrokende Turken werd overheerst.
De
paranoide drugsvijandigheid van de opeenvolgende Duitse regeringen
kan een gevolg zijn van het Untertan-complex en van de
Duitse angst voor andersdenkenden, maar zal ook te maken hebben met
de grote belangen van de Duitse chemische en farmaceutische industrie.
De
Engelse houding kan verklaard worden uit het koloniale verleden en
de hypocriete eilandersmentaliteit van het Engelse volk.
De
oorsprong van de Franse drugsfobie zou cultureel geinspireerd kunnen
zijn.
Dichters als Baudelaire en Rimbaud verheerlijkten drugs,
dronkenschap, de seksuele vrijheid en het occultisme om de
hypocriete fatsoensmoraal van de burgerij te kunnen ontmaskeren.
In
de Franse burgercultuur moet je je aan strenge regels houden om tot
de bourgeoisie gerekend te worden.
Het is een feit
dat
veel jongeren uit de betere Franse milieus vaak junkie worden uit
protest tegen hun omgeving.
Dat verklaart weer de angst
van
de overige Fransen.
De Nederlandse tolerantie is een gevolg van
onze handelstraditie. Nederlanders vervoerden, verhandelden en
gebruikten koffie, thee, chocolade en tabak toen die produkten in
veel andere landen nog onbekend of verboden waren.
Als marihuana
nu gelegaliseerd zou worden zouden de Nederlanders
ongetwijfeld opnieuw een tijdlang marktleiders zijn.
De
onderdrukking van de marihuanaplant is een tragisch hoofdstuk in de
geschiedenis.
Het is een triomf van de domheid en de huichelarij.
Politici gebruiken de drugswetgeving om het publiek bewust
te misleiden. Professor Ruter, hoofdleraar strafrecht in
Amsterdam, zei in een interview met het tijdschrift High Life:
"(...) de illegale wapenhandel kan gewoon haar gang gaan.
Na
het opheffen van de binnengrenzen is Europa een vrijplaats voor
wapenhandelaren en milieucriminelen geworden.
Terwijl aan de
grenzen eigenlijk alleen nog maar op drugs gecontroleerd wordt
rijden vrachtwagens vol met gif door heel Europa op zoek naar
slootjes waarin ze hun troep kwijt kunnen. (...)
Chemisch afval
bedreigt de gezondheid van hele dorpjes tegelijk. (...)
Grote
bedrijven als Bayer (Het vroegere I.G. Farben) hebben daar
voordeel van.
Daarom lopen de politici zo te zeuren over een
paar kassen nederwiet, terwijl op hetzelfde moment de vrachtwagens
met gif ons land binnenrijden.
Als je het maar op drugs
kunt
gooien, lijkt het wel of je (als politicus) alles kunt maken ..."
Talloze
schrijvers en bekende kunstenaars waren cannabisten.
Bijvoorbeeld de Franse schrijvers Victor Hugo en Emilie Zola en
de dichters Gautier, De Nerval, Baudelaire en Rimbaud.
Evenals de
Duistse schrijvers Walter Benjamin en Ernst Junger, de schilder
Odilon Redon en natuurlijk Lewis Carroll, de schrijver van
Alice in Wonderland die in zijn beroemde boek een stonede rups
aan een waterpijp liet lurken.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
04- GOA :
WHERE EAST MEETS
WEST
In
de jaren zestig kwam er een grote belangstelling voor niet-westerse
culturen op gang.
Duizenden jonge mensen trokken naar Marokko,
Afghanistan, Mexico en India.
De grote voorbeelden van deze
generatie waren beat-schrijvers als Jack Kerouac, William Burroughs
en Allen Ginsberg, die de wereld rondreisden, op zoek naar de
magische middelen van andere volkeren.
Toen ook populaire
muzikanten,
in die tijd een sort profeten van een Nieuwe Tijd, onder
invloed raakten van het Oosten, was het hek van de dam.
Tienduizenden
drop-outs namen de slogan van professor Thimothy Leary,
"Turn on, Tune in and Drop Out", ter harte en reisden af
naar het verre Oosten.
Zij hadden genoeg van de westerse
consumptiemaatschappij en wilden de wijsheid van andere culturen in
zich opnemen.
In
India, met haar duizenden jaren oude Shiva Shakti-religie, waren
hashish, opium en de space-milkshake Bhang overal in staatswinkels te
koop en in menige tempel rookten gerespecteerde, vrome mannen als
offer aan Shiva een met hash gevulde CHILLUM.
In dat tijdloze
India vonden veel westerlingen een ander leven.
Geen
gemakkelijk leven overigens.
Het klimaat is vaak zwaar, ziektes liggen
op de loer en het bevattingsvermogen van de bezoeker wordt
beproefd door alles wat hij ziet en meemaakt.
Vandaar dat veel
India-gangers uitkeken naar een geschikte plek om langer in de
tropen te blijven.
Dat werd Goa, in die tijd nog een Portugese kolonie
aan India’s westkust.
Het
was een waarachtig vergeten paradijs, waar je rust en vrijheid
vond.
De katholieke, sterk op Portugal georienteerde stadsbevolking,
verwelkomde
de bezoekers als mede-Europeanen terwijl ook de vissers van
de oeroude stam van de Ramponkars, die langs de stranden wonen,
de reizigers hartelijk opnamen.
Zij namen geen aanstoot aan het
vrije gedrag van de jonge westerlingen. Integendeel, ze
verhuurden hutten en huizen, begonnen restaurantjes en winkels, en
zo ontstond er een hechte band.
Veel reizigers bouwden
zelf
hutjes in het bos of bivakkeerden gewoon in de openlucht op het
strand.
In
de loop van de jaren zeventig ontwikkelde Goa zich tot het trefpunt
van een culturele avantgarde van freaks en wereldreizigers.
Onder
de palmen ontstond een reeks van dorpen met een nieuwe cultuur,
waar op alle mogelijke manieren geexperimenteerd werd, dus
ook met entheogene middelen.
Goa raakte bekend als een ideale
plaats om een tijdje te vertoeven, geestverwanten te ontmoeten en
de laatste nieuwtjes van vrienden over de hele wereld te horen.
Een
vaste kern van een paar honderd bewoners trotseerden ‘s
zomers de moessonregens, maar ‘s winters verbleven hier vele
duizenden voor korte of langere tijd.
Er ontstond een levendige
markt
in de meest exotische spullen van heinde en verre.
Tot
ver in de jaren tachtig bleef Goa een bolwerk van de westerse
subcultuur. Toen gebeurden er een aantal dingen die het paradijs
bedierven: in India werd onder druk van de Verenigde Staten
een nieuwe drugswetgeving van kracht waarin hashish en opium
verboden werden.
De politie in Goa ging de westerlingen als
prooien zien die afgeperst konden worden en begon hun leven te
vergallen met wegversperringen en huiszoekingen.
Als ze stuf vonden,
kon je je vrijkopen.
Tegelijkertijd kwam er een enorme hoeveelheid
heroine India binnen, afkomstig uit de Afghaanse oorlog.
Onder
de westerse Indiagangers waren ook junkies, zodat de handel ook
naar Goa kwam.
In de loop der jaren raakte daardoor ook
een aantal Goaanse jongeren verslaafd.
De katholieke kerk gaf de
westerlingen daarvan de schuld.
Goa was de eerste plaats
ter
wereld waar op grote schaal techno-muziek werd gedraaid, tijdens
vollemaansfeesten, gecombineerd met ecstasy.
De geluiden van
sitar en bongo werden vervangen door elektronisch geweld. De
autoriteiten werden steeds lastiger en ten slotte werden alle
feestelijk getinte bijeenkomsten door de corrupte politie bruut
verstoord.
Bovendien werden er door projectontwikkelaars steeds
meer hotels gebouwd en al spoedig stroomden de toeristen met
chartervliegtuigen binnen.
Een ontwikkeling die het paradijs niet
ten goede is gekomen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
05-
ECSTASY (XTC, MDMA)
Een
ander middel waarmee veel jonge mensen in aanraking komen, is
ecstasy, bekend en populair van de house-party’s waar het de
favoriete party-drug is.
Ecstasy maakt een gebruiker zo zacht als
boter.
Zelfs de ruigste, agressieve macho wordt er een softy
van.
In het dagelijks leven dragen wij een onzichtbaar pantser om
ons heen waarmee we ons afschermen tegen alles wat ons
niet zint.
Ecstasy werkt als een oplosmiddel dat dit pantser
tijdelijk laat verdwijnen.
Je gaat er niet van hallucineren, maar
het heeft wel entheogene eigenschappen.
Het middel confronteerd de
gebruiker niet met een andere werkelijkheid, maar kan
bijdragen tot het inzicht dat er "meer" is dan het leven van alledag.
Er zijn argeloze gebruikers die dankzij ecstasy voor
het eerst ontdekken dat ook zij gevoelens van liefde en
verbroedering kennen die zo diep waren weggestopt dat ze vergeten waren.
Kort
nadat je het middel - meestal in de vorm van een pil, soms als een
poeder - hebt ingenomen, ga je je prettig en "zacht" voelen.
Agressie en andere spanningen verdwijnen.
Er ontstaan gevoelens
van liefde voor alles en iedereen en je wordt je bewust
van
de schoonheid van muziek, de natuur of een geliefde.
Een
trip duurt ongeveer vier uur.
Dan neemt de werking snel af.
Een
gebruiker onder invloed van ecstasy heeft geen behoefte aan
alcoholische dranken.
Daarom kunnen er op houseparty’s duizenden
mensen bij elkaar zijn zonder dat er vervelende dingen gebeuren.
Zij bezatten zich niet, integendeel, ze verbroederen zich op
hun gemeenschappelijke trip.
Veel mensen die normaal
wel
tabak roken, hebben daar als ze onder invloed van ecstasy zijn geen
behoefte aan en hebben er zelfs een afkeer van.
Het is
zinloos per keer meer dan een dosis van het middel te slikken, want
de hoeveelheid positieve energie die in de gebruiker wordt
losgemaakt kan toch niet groter worden.
Meer ecstasy geeft niet
meer gevoel.
Als het middel gedurende een lange periode wordt
gebruikt, bijvoorbeeld iedere dag, zal de intensiteit van de
ervaring snel afnemen.
Een manier om de trip intenser te beleven
en te verlengen is af en toe iets lichts en lekkers te eten.
Vooral chocolade heeft een stimulerende werking.
Vaak heb
je ook in de dagen erna de behoefte om chocolade te eten.
Ecstasy
helpt om te praten over dingen waar we gewoonlijk moeilijk over
spreken.
Het is dan ook lange tijd in de Verenigde Staten
in de psychiatrie gebruikt om patienten zich te laten ontspannen
en sneller aan het praten te krijgen.
De Amerikaanse
psychiaters
maakten er zo min mogelijk ophef over omdat ze bang waren
dat ze er geen gebruik meer van mochten maken, zodra
het
op de lijst van verboden middelen was geplaast.
En zo is het ook
gegaan.
Via de psychiatrie kwam het middel terecht bij de
volgelingen van Rajneesh, de Indiase goeroe die tegenwoordig Osho
wordt genoemd.
Sanyassins in Californie kwamen ermee in
contact en gingen het gebruiken op hun bijeenkomsten.
Vanuit Amerika
werd het -ecstasy was toen nog niet verboden-overgevlogen
naar
het hoofdkwartier van de bewegeing in Poona in India.
Via Poona
belandde het in Goa, dat door veel sayassins bezocht werd.
Daar werd het voor het eerst als partydrug gebruikt op de
nachtelijke beachparty’s.
Veel van de internationale reizigers die
Goa bezochten, kwamen ook op Ibiza, waar ze ‘s zomers in oude
boerderijen in het binnenland bivakkeerden. Ze kwam ecstasy op
Ibiza terecht.
Daar werd het, volgens Arno Adelaars, schrijver van
het boekje Ecstasy (In de Knipscheer, Amsterdam 1991) in
de zomer van 1986 voor eerst door het vakantiepubliek op
openluchtparty’s gebruikt.
Vandaar
ging het naar Londen waar een nieuwe, uit de Verenigde Staten
overgewaaide, "psychedelische" computermuziekcultus opkwam,
acid-house, dat later house werd.
Al op de eerste
acid-house-party’s werd op ecstasy gedanst.
De Britse overheid probeerde
het
nieuwe verschijnsel hardhandig de kop in te drukken, wat er
uiteraard toe leidde dat het grote aandacht in demedia kreeg
en
zich ranzendsnel verspreidde, onder andere naar Belgie en Nederland.
Tegelijkertijd werd ecstasy populair op homofeesten en
bij de bezoekers van exclusieve dico’s.
Tegenwoordig zijn er veel
jongeren die wel eens een nachtje op ecstasy hebben gedanst.
Lange
tijd was het middel in Nederland niet verboden, maar sinds 22
november 1988 is dat wel het geval, met als gevolg dat de
fabricage en de handel in handen zijn geraakt van de onderwereld.
Gemiddeld kost een pil F 30,-
Er
kan goed aan verdient worden, dus wordt er ook flink mee geknoeid.
Ecstasy wordt vaak vermengd met amfetamine.
Ook wordt er
soms LSD aan toegevoegd.
Door de slechte kwaliteit kan bij
gebruikers angst, paranoia en agressie ontstaan.
Gelukkig is er
in Amsterdam de mogelijkheid om bij het Adviesburo Drugs
ecstasypillen, evenals LSD, op hun zuiverheid te laten testen.
Iemand
die bijvoorbeeld voor een groepje vrienden pillen wil inslaan,
kan daar eerst een pil laten onderzoeken voor hij tot aanschaf
van een grotere hoeveelheid overgaat (Adviesburo Drugs,
Entrepotdok 32A, 1018 AD Amsterdam, 020-6237943).
Het Adviesburo
Drugs
is ook aanwezig op de grote houseparty’s, waar de housers de
middelen kunnen laten keuren.
Er zijn house-organisatoren
die
een evenement alleen laten doorgaan als het consultatieteam van het
Adviesburo Drugs aanwezig is.
Ecstasy
is verboden, omdat men nu eenmaal alles wat
bewustzijnverruimend zou kunnen werken, verboden heeft, maar het is niet verslavend
en het is niet gevaarlijk, behalve voor leverpatienten.
Er
zijn enkele gevallen bekend van mensen die overgevoelig bleken
te zijn voor ecstasy en een acute leververgiftiging kregen.
Wie
ooit Hepatitus A of B of andere leverproblemen heeft gehad
moet geen risico nemen en ecstasygebruik vermijden.
Zelfs een
keer schijnt dan fataal te kunnen zijn.
Maar gewoonlijk
treden
er pas bij inname van grote hoeveelheden onaangename reacties
op.
Wie het middel incidenteel en onder goede omstandigheden gebruikt,
kan zich na afloop zelfs beter voelen omdat lichaam en geest
lekker ontspannen zijn geweest.
Er zijn gevallen bekend
waarin
een opkomende verkoudheid verdwenen was na ecstasy-gebruik.
Onder
de roesmiddelen is het vrij onschuldig en ongevaarlijk spul.
Je
kunt er urenlang op dansen zonder moe te worden, als je
maar zorgt dat je er veel water, sap of thee bij drinkt, want ook de
nieren doen overwerk.
In
de jaren zeventig werd ecstasy gebruikt om te communiceren en
gezamelijk te mediteren op spirituele bijeenkomsten bij kaarslicht, zachte
muziek en wierook.
Er werd kruidenthee bij gedronken en er
werden zoete, sappige vruchten opgedient.
Ecstasy is dan
ook
een uitstekend middel om met jezelf in contact te komen. De beste
plaats om dat te doen is thuis, of in een omgeving waar je
je veilig voelt.
Telefoon eruit, je moet gestoord kunnen worden,
geen tv, goede muziek klaarleggen, evenals lekkernijen en
vruchten, (koude) thee, vers vruchtesap, water en eventueel wierook.
Ecstasy werkt het best als de gebruiker vier of vijf uur
van tevoren niet meer eet.
Neem voor de trip een douche of een bad.
Ecstasy werkt heel sterk als je het ‘s ochtends na het
ontwaken inneemt.
Het
is geen sekspil, maar het stimuleert gevoelens van liefde en
tederheid. Onder invloed van ecstasy kan het een heel bijzondere ervaring
zijn om je geliefde aan te raken of te strelen.
Ecstasy kan
ook gebruikt worden om in een groep te communiceren.
Het
is dan raadzaam de sessie in een kring te beginnen, eventueel op de
grond.
Zorg ervoor dat iedereen zo comfortabel mogelijk zit.
De muziek moet van tevoren heel bewust worden uitgekozen; vaak is
er tijdens zo’n gezamelijke sessie een tijdlang behoefte aan
stilte.
Naarmate de muren die de gebruikers om zich hebben
opgetrokken oplossen, zullen de gesprekken een hogere vlucht nemen.
Op den duur ontstaan er onderlinge contacten en wordt de kring
verbroken. Het is goed om tegen het einde van de sessie in
een kring weer af te sluiten.
Houd
er rekening mee dat het zeven tot negen dagen duurt voor lichaam
en geest weer op hun plaats zijn.
Maak in die tijd geen
belangrijke,
zakelijke afspraken, want je bent kwetsbaar.
Ecstasy en de
andere entheogenen werken op het "energetisch schild"
dat
zich moet herstellen.
Pas als je weer lekker in je vel steekt, is
alles in orde.
Tijdens de ecstasy-trip wordt in de hersenen phenylalamine
afgebroken en raakt de aanmaak van de neurotransmitter
dopamine verstoord.
Dit kan resulteren in een downer na
afloop en slapeloosheid.
Een
psychonautisch advies: neem een paar dagen voor de trip en een paar
dagen daarna middelen als de smartdrug Fast Blast
of
DLPA 375 in (verkrijgbaar in reform-, vitamine- en
smartdrugwinkels). Een ander goed middel is L Triptofon, een aminozuur ter
verhoging van de stress-beheersing.
Verder: goed eten, veel
beweging en vitamines.
Wie
ecstasy wil gebruiken om te communiceren of te mediteren zou het
gebruik moeten beperken tot niet meer dan vier keer per jaar.
Dan is de entheogene werking het sterkst.
Piekervaringen zijn de
momenten waarin we ons op onze toppen voelen.
Wie goed
voorbereid
samen met een geliefde of met vrienden ecstasy gebruikt,
maakt grote kan op zo’n piekervaring.
Enige dagen, misschien
zelfs
wekenlang, zal zo’n ervaring de gebruiker blijven voeden, tot de
herinnering eraan begint te verbleken.
Dan komt onvermijdelijk
het
verlangen om hetzelfde opnieuw mee te maken. Maar omdat er nu een
verwachting is, zal de tweede keer nooit de eerste ervaring evenaren.
Wie toch probeert die oorspronkelijke piekervaring terug te
vinden zal heus wel een mooie trip hebben, maar minder dan
de vorige, omdat het niet meer de eerste keer is.
Wie
kan wachten tot de herinnering, de verwachting en het verlangen
naar een piekervaring met ecstasy zijn weggesleten, is klaar
voor een nieuwe "eerste keer".
Er zijn mensen die aan een zo’n
ervaring in hun leven genoeg hebben, anderen gebruiken ecstasy
een paar keer per jaar.
Wie soberheid kan betrachten, kan er
een heel leven mee doorgaan - wat wel zo interessant is.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
06-
DESIGNER DRUGS
De
naam "designer drugs" heeft men in Amerika gegeven aan de
tientallen, misschien wel honderden chemische middelen die in de
afgelopen jaren in laboratoria ontwikkeld zijn.
Het is bekend dat
het Amerikaanse Leger vele middelen op de plank heeft
liggen
die onze hersenen op de een of andere manier kunnen beinvloeden.
Dit was bijvoorbeeld het geval met ecstasy.
Dit werd al
in 1898 gesynthetiseerd.
Het werd op de markt gebracht als
vermageringsmiddel, maar als zodanig sloeg het niet aan.
Het raakte
in vergetelheid tot het Amerikaanse leger in de jaren vijftig
proeven ging doen met ecstasy als ondervragingsmiddel.
Maar
het bleek niet geschikt voor duistere praktijken en verdween
opnieuw uit het zicht.
In 1978 ontdekte de chemicus Alexander Shulgin
ecstasy opnieuw.
Hij waardeerde de plezierige werking en bood
het enkele bevriende psychologen aan om het in hun werk te
gebruiken.
Shulgin,
briljant wetenschapper en psychonaut, en een aantal andere
scheikundigen gingen door met hun onderzoek en ontwikkelden in
de loop der jaren nieuwe, in ons land nog onbekende stoffen, zoals
MDE, Hecate, DOC, STP, Ganesha.
STP
hebben wij weleens gebruikt.
Het is te vergelijken met een sterke
LSD-trip, maar het duurt vierentwintig uur of langer.
In
zijn biografie PIHKAL beschrijft Shulgin hoe hij alle middelen op
zichzelf uitprobeert.
Daarbij had hij talloze onaangename ervaringen,
zware trips, akelige, angstaanjagende gevoelens en
visioenen, intense droefenis, paranoia en depressie.
De man beschikt
over een ongelooflijke hoeveelheid moed.
Al die middelen heeft
hij een aantal keer getest om te weten te komen wat
de
werkzame, veilige dosis is.
Maar
hij had ook heel aangename ervaringen.
We lezen in PIHKAL
veelbelovende verslagen, zoals over Ganesha: "Heerlijk rustig en
geen spoor van lichamelijke vergiftiging.
Ik voelde me volkomen
tevreden in een prachtige en liefdevolle ruimte ..." Of
over
een proef met Beta-D: "
Nog nooit heb ik zo’n schitterend inzicht
in het goddelijke gehad.
Een zeer ingrijpende ervaring."
In
zijn fascinerende boek vertelt Shulgin niet alleen het verhaal van
zijn leven en zijn ontdekkingen, maar hij geeft ook de
chemische formules en beschrijft nauwkeurig de
laboratoriumprocedures van 178 nieuwe chemische middelen, die allemaal
verschillende,
soms
sterk entheogene werkingen hebben.
Hij beschrijft de werking,
vertelt wat er met hem gebeurde tijdens de trip, geeft de
dosis aan en zegt hoe lang de trips duren.
Deze
middelen zijn niet verboden.
Alexander Shulgin verzoekt een ieder
die een middel uit zijn boek namaakt of die het gebruikt, met
hem over zijn of haar ervaringen te corresponderen via zijn
uitgever.
Een enkele keer duiken er middelen op met namen als
Babyfood of Venus.
In Nederland zijn nog maar weinig van deze
designer drugs doorgedrongen, maar het zou ons niet verbazen als
er over een aantal jaren vele pillen voor vele soorten trips op de
markt zijn.
Stel dat het in de nabije toekomst mogelijk wordt
om iedere stemming kunstmatig te beinvloeden.
Zijn we dan in een
paradijs terechtgekomen of raken we juist steeds verder
van
onze natuurlijke gevoelens vervreemd ?
Om de volgende redenen
moeten we in ieder geval soberheid aanhouden als richtlijn in
het gebruik van deze middelen.
Ze
zijn soms verslavend en schadelijk voor de gezondheid.
In de tweede
plaats moet je iedere keer weer heel veel tijd nemen om
je ervaringen te verwerken.
De ware psychonaut zal nooit een
consument zijn die pilletjes nodig heeft om wakker te worden, zich
te ontspannen, te slapen etcetera.
Hij gebruikt alleen middelen om
entheogene ervaringen op te doen.
Ten
slotte dit: er is over de nieuwe middelen nog maar heel weinig
informatie. Zorg ervoor dat je altijd weet wat je neemt.
Een
stof waar je aan twijfelt kun je, zoals gezegd, laten testen door
het Adviesburo Drugs.
Vaak zal blijken dat het niets nieuws
is, maar speed of LSD in een nieuw jasje, zoals de "nieuwe"
partydrug B-sting, die een lage dosis LSD was.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
07- COCAINE (Coke, snow,
white lady)
"Een
met cocaine opgeladen brein is als een krankzinnige speelkast,
waarvan de blauwe en rode lampen in een elektrisch orgasme aan
en uit flitsen."
(William
Burroughs, Naked Lunch, 1959)
Cocaine
is in brede kring populair.
Het is niet ongebruikelijk dat op
feestjes een spiegel rondgaat met "lijntjes" voor de liefhebbers.
Stoere jongens die een nachtje gaan stappen snuiven eerst
een flinke lijn coke.
Maar er zijn ook veel vrouwen
die
graag cocaine gebruiken.
Onder gebruikers wordt vaak beweerd dat
vrouwen beter met het middel kunnen omgaan dan mannen.
Coke
wordt gebruikt door carriere-makers, door kunstenaars en
artiesten, in de onderwereld, maar ook door zakenlieden.
Het geldt
als chic en gedurfd om een lijntje coke te snuiven.
Dat is altijd
al zo geweest.
Al gauw nadat het middel in de vorige eeuw
was uitgevonden werd het populair in de betere kringen.
Cocaine is
namelijk duur en kan niet gemakkelijk goedkoper worden
gemaakt.
De grondstof, de bladeren van de cocaplant, is wel goedkoop,
maar moet aan een uitgebreid en ingewikkeld chemisch procede
worden onderworpen om cocaine-kristallen te laten ontstaan.
Dat
maakt het duur.
Aanvankelijk
werd cocaine door artsen voorgeschreven als een
wondermiddel tegen allerlei soorten kwalen.
Freud, de Weense
psychiater
die de psychoanalyse ontwikkelde, dacht dat het een
heroinegebruiker van diens verslaving af kon helpen.
Hij probeerde er
verslaafde patienten mee te behandelen, met het gevolg dat zij ook
afhankelijk van cocaine werden.
Zoals ook hedendaagse
poly-druggebruikers
allerlei middelen door elkaar gebruiken.
Freud was
zelf jarenlang een grootgebruiker van het witte goedje dat
in gebruikerskringen wel eens vertederend "het neusje" wordt
genoemd.
Hij deelde het rijkelijk uit aan zijn vrienden en gaf
het aan zijn keurige verloofde.
De drang tot analyseren, die zich
bij Freud zo sterk manifesteerde dat het tot een nieuwe wetenschappelijke
theorie leidde, is een van de kenmerkende effecten
van cocaine.
Meteen
nadat de gebruiker een lijntje heeft opgesnoven, krijgt hij het
gevoel dat hij overschakelt in een hogere versnelling.
Hij
wordt zich bewust van zichzelf, zijn ego zwelt op, wat gepaard kan
gaan met sterke geluksgevoelens.
Alles wordt plotseling
interessant.
Hij begrijpt "zijn omgeving" en "ziet" hoe de dingen in
elkaar steken en vaak wil hij dat duidelijk maken met, naar
zijn eigen gevoel, messcherpe analyses.
Een scala van andere
emoties, zoals angst, verlegenheid of bescheidenheid, wordt door
cocaine onderdrukt.
De gebruiker heeft het gevoel dat hij zich op
de top van zijn kunnen bevindt en zichzelf totaal in de
hand heeft.
Het komt hem voor dat hij alles wat onbelangrijk in zijn
bestaan is terzijde heeft geschoven.
De sterkte van
die
gevoelens wordt geleidelijk minder.
Afhankelijk van de kwaliteit
van de coke is de gebruiker na een uurtje weer terug in
zijn gewone toestand.
Een nieuwe snuif zal hij dan zelden afwijzen,
want de begeerte is gewekt.
Als
op een feestje een groepje coke snuift, ontstaat er al gauw een
broeierig sfeertje.
Anderen willen de kans op een lijntje ook
niet missen en passen allerlei strategieen toe om toegang te
krijgen tot het cocaine-cirkeltje.
Mensen die geen marihuana
roken
omdat ze bang zijn voor de werking, zijn vaak wel
cocainegebruikers, want terwijl marihuana en hashish de gebruiker
in
contact brengen met zijn gevoelsleven, sluit coke dat juist af.
Cocaine
leidt niet tot lichamelijke verslavingsverschijnselen, zoals
heroine of tabak, maar regelmatig gebruik leidt wel tot psychische
afhankelijkheid en op den duur tot een verandering en
afbraak van de persoonlijkheid.
Zware gebruikers worden bijvoorbeeld meestal
heel agressief.
De gebruiker gaat, als hij niet onder invloed
is, zijn leven saai vinden.
Zonder coke wordt hij depressief, lusteloos
en angstig, en juist die gevoelens drijven hem opnieuw tot
gebruiken.
Dat kan snel een vicieuse cirkel worden.
De gebruiker
gaat dan "op een coketrip".
Hij gaat de ideeen en de
gevoelens die hij krijgt als hij cocaine heeft gesnoven zien als
een werkelijkheid.
Regelmatige gebruikers ontwikkelen vaak grootse
projecten, die in een later stadium gedoemd zijn te mislukken
omdat ze op de schijnzekerheden van de cocaineroes zijn
gefundeerd.
Cocaine geeft de gebruiker een gevoel van COOL zijn.
Hij voelt zich verheven en kijkt neer op de saaie-nietgebruikers
en hun duffe wereldje.
In zijn bestaan is immers alles spannend,
snel, boeiend en van kwaliteit...
Hij heeft het gevoel dat
hij de wereld doorziet en de wijsheid in pacht heeft.
In
zijn beleving staat hij zelf op de voorgrond en al het andere is
decor.
Menig
beginnend cokegebruiker ontwikkeld een lifestyle waarin het beste
maar net goed genoeg is.
Daarbij horen champagne,
oesters
en dure kleren.
Omgekeerd gebruiken veel mensen die in
buitensporige weelde leven, meestal wel eens cocaine.
Regelmatig
cokegebruik
leidt op den duur tot een zware crisis, waarna meestal aan
het cokesnuiven en de levenswijze die daaruit voortvloeit een
einde komt.
Maar het komt ook voor dat gebruikers aan lager wal
raken omdat ze schulden maken, relatieproblemen krijgen of
intussen aan de drank zijn geraakt.
Meestal gebeuren deze dingen
tegelijk, want het snuiven gaat vaak gepaard met het innemen van
veel sterke drank, en dat alles is niet bevordelijk voor het
liefdesgeluk.
Vierentwintig
na het snuiven van een lijntje coke krijg je een reactie
in de vorm van chagerijnigheid, neerslachtigheid of verveling.
Wie daar geen rekening mee houdt, kan op zulke momenten door
onbenullige oorzaken problemen met zijn omgeving krijgen.
Zo’n
reactie duurt, net als de cokeflash, meestal maar kort; gewoonlijk
is het na een uurtje weer over.
Maar het verschijnsel
geldt
wel voor elke snuif die wordt ingenomen.
Wie een dag lang heeft
gesnoven, zal daarna een dag lang depressief zijn.
Dat zijn
natuurlijk juist de tijden waarin je, als het spul voorhanden is,
opnieuw gaat gebruiken, wat dan al snel leidt tot een zogeheten
"cokeprobleempje".
In het begin kan een gebruiker dat negeren
omdat het geen lichamelijke verslaving is, maar het wordt
steeds moeilijker als hij voortdurend een gang naar de dealer
moet maken.
Cocainegebruik
sluit aan bij een materialistische levensstijl waarin
men zich overgeeft aan vergetelheid en zinnelijke bevrediging.
Het
heeft ongetwijfeld effect op het erotische vlak, maar je voelt je
er minder bij. Supermacho’s strooien coke op hun eikel om
het een nacht lang vol te houden.
Behalve voor de geest, is cocaine
ook slecht voor het lichaam.
Het sloopt het gebit,
is
slecht voor de lever en nieren en kan leiden tot hartklachten.
En
uiteraard is het snuiven slecht voor de neus.
De slijmvliezen
raken
ontstoken en worden aangetast en het tussenschot kan wegteren.
Er
zijn gebruikers die eigenaardig opzwellen en een pafferige, dikke
kop krijgen.
Weer anderen, vaak vrouwen, gaan door het gebruiken
veel minder eten en vermageren sterk.
Al
met al zijn er heel wat redenen waarom regelmatig gebruik van
cocaine vermeden dient te worden.
Je kunt er best plezier
mee
hebben, maar vanuit een psychonautisch oogpunt is cocaine niet
interessant.
Het lijkt het bedenken van originele ideeen en
het verkrijgen van inzichten te stimuleren maar uiteindelijk levert
het niets op.
Coke behoort dan ook niet tot de geestverruimende, maar
tot de geestvernauwende middelen, al zullen veel gebruikers dat
bestrijden.
Er wordt wel beweert dat er super-cocaine bestaat,
die entheogene inzichten zou geven, maar zulk spul komt hier
nooit op de markt.
In de drugswetgeving wordt de cocaine tot
de harddugs gerekend.
Ook in ons land is handel en smokkel een
riskante zaak, omdat er gevangenisstraf op staat.
Maar de
bestrijding is weinig effectief.
De
Verenigde Staten voeren al jarenlang een war on drugs; toch wordt
het spul met vliegtuigen en scheepsladingen vol het land binnengebracht.
Er wordt zo ontzettend veel geld mee verdient dat de
verboden drugshandel overal ter wereld verweven is geraakt met
legale, economische en politieke belangen.
Enerzijds wordt de
handel bestreden, aan de andere kant wordt deze getoleerd en
zelfs ondersteund, want maar weinigen zijn bestand tegen omkoping
als het om enorme bedragen gaat, en de geldstromen in
het
illegale circuit van de drugshandel zijn ongelimiteerd.
Voorlopig
zijn degenen die er belang bij hebben dat cocaine verboden
blijft,
zo machtig dat het er niet naar uitziet dat het middel ooit nog
eens gelegaliseerd zal worden.
Maar niets is onmogelijk.
Laten
we ons eens het onmogelijke proberen voor te stellen.
Wat zou er
gebeuren als cocaine gelegaliseerd zou worden ?
Voor
de cocaboeren in onder andere Columbia, Peru en Bolivia zal dat
financieel misschien weinig uitmaken, maar hun leven zal
veel veiliger worden, omdat ze niet meer hoeven te leveren aan de
drugsmafia en niet langer vervolg worden door politie en
leger.
De handelaren en de smokkelaars zouden werkeloos worden, maar
dat kan toch geen reden zijn om het verbod in stand te
houden ?
Velen van hen zullen zich met andere vormen van
criminaliteit gaan bezighouden, maar tegelijkertijd kunnen ook de
politiediensten over de hele wereld zich eindelijk gaan bezighouden
met de zaken die werkelijk aangepakt moeten worden, zoals
de milieucriminaliteit en de internationale handel in wapens,
vrouwen, kinderen, radioactieve stoffen, lichaamsdelen, bloed,
beschermde dieren, etcetera.
Legalisatie
houdt in dat de prijs drastisch daalt, waardoor de illegale
markt in elkaar zakt.
Al snel zullen er produkten
op
de markt verschijnen die het snuiven overbodig maken, zoals de
voortreffelijke Vin de Mariani, die in de laatste twintig jaar
van de vorige eeuw ongelooflijk populair was.
Mariani was een
apotheker die een procede ontwikkelde waarmee de bittere
smaak
van cocabladeren kon worden weggenomen.
Hij vervaardigde een
alcoholisch drankje, dat hij Vin de Mariani noemde.
In Parijs
had hij een bekende zanger als bovenbuurman.
Toen deze vlak voor
een optreden onverhoopt schor was geworden, bleek
een
glaasje van de cocawijn hem ter plekke te genezen.
Dat nieuwtje
werd razendsnel door het zangerswereldje verbreid en zo
begon
de Vin de Mariani aan zijn ongekend succesvolle opmars.
Op het
eind van de vorige eeuw gebruikten velen onder de groten der
aarde dit opwekkende drankje dat vrolijk stemde, activeerde en
bevordelijk was voor de gezondheid.
Er
bestaat een schilderij waarop Mariani is afgebeeld te midden van een
groot gezelschap vrienden en enthousiaste gebruikers van
zijn cocawijn, allen kopstukken uit de wereld van kunst, cultuur en
politiek.
Zijn beroemde clienten schreven hem dankbare brieven,
die gepubliceerd werden in een reclametijdschrift dat bewaard
is gebleven.
Zo schreef de paus uit Rome dat hij zich ‘s
ochtends na het opstaan altijd mat en moe voelde, maar na een glas
van Mariani’s wonderwijn weer bovenop was.
De keizer van
China liet zich regelmatig nieuwe flessen sturen.
Jules Verne kreeg
zijn inspiratie voor zijn boeken door de cocawijn.
De
componinst Gounod schreef er een reclameliedje voor, dat we nu een
jingle zouden noemen.
De uitvinder Edison had altijd een
fles binnen handbereik staan en de actrice Sarah Bernard schreef er
haar ontstuitbare energie aan toe.
Maar toen in het
begin
van deze eeuw de internationale drugswetgeving werd aangenomen,
verdween de Vin de Mariani samen met alle andere coca-
en
hasjishprodukten uit de winkels.
Mariani’s chemische formule
belandde bij een grote Franse drankenfabrikant.
Het is bekend dat
er plannen klaarliggen om, zodra de cocaplant gelegaliseerd wordt,
dit voortreffelijke produkt weer op de markt te brengen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
08- COCA
Cocaïne
wordt vai een scheikundig proces geëxtraheerd uit de bladeren
van de cocaplant, een heilige plant van de Indianen.
De
gedroogde bladeren worden al duizenden jaren lang gebruik als een
medicijn tegen talloze ziektes, als thee, genezende pleisters,
voedingssupplement
en voor nog vele andere doeleinden.
Het cocablad
bevat ondermeer veel vitaminen en mineralen.
De Indianen
kauwen
dagelijks een aantal bladeren, wat hen beschermt tegen honger en
kou en wat hen in staat stelt onder vaak barre omstandigheden
te
overleven.
"De
chemische analyse van cocabladeren heeft aangetoond dat ze rijk
zijn aan vitamines, vooral vitamine B, riboflavine en vitamine
C.
Wie een half ons cocabladeren per dag kauwt, een gemiddelde
dosis, krijgt daarmee de dagelijks benodigde hoeveelheid vitamines
binnen.
Dat is van groot belang, gezien de schaarste van
groente en fruit in de bergen."
Richard
T. Martin, 1970.
De
meest effectieve bestrijding van het cocaïnegebruik zou legalisatie
van de cocaplant zijn, zodat zij een heilzame invloed zou
kunnen uitoefenen op de gezondheid van de wereldbevolking.
In
Bolivia, waar de cocaplant een traditionele plaats in het dagelijkse
leven heeft, worden allerlei cocaprodukten gemaakt, zoals
tandpasta, haar-en huidcremes, frisdranken en medicijnen.
Deze
natuurprodukten zijn van uitstekende kwaliteit en buitengewoon
effectief, maar ze mogen niet geëxporteerd worden omdat de
rest van de wereld geen onderscheid maakt tussen de cocaplant en het
chemische cocaïne.
Het is in Nederland bijvoor-beeld niet
toegestaan om op kleine schaal gedroogde cocabladeren als
natuurgeneesmiddel te importeren voor de verkoop in reformwinkels.
Door
deze benepen opstellen worden de Indiaanse boeren in Bolivia en
Peru in de klauwen van de cocaïnemaffia gedreven.
Hun
cocavelden worden in militaire campagnes afgebrand en vanuit de
lucht bespoten en vernietigd.
Zelf worden ze afgeperst
en
uitgemoord door guerrillaorganisaties en door politie en leger.
Alleen maar omdat ze een geneeskrachtige plant verbouwen, waaraan
gewetensloze profiteurs elders een kapitaal kunnen verdienen.
Toch
is er misschien nog een diepere, verborgen reden voor het verbod
op het verbouwen van de cocaplant: dit zeer heilzame gewas
zou voor de inter-nationale farmaceutische industrie een
gevaarlijke concurrent op de vitaminemarkt kunnen zijn.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
09-
AMFETAMINE (Speed, pep)
Een
ander middel dat vaak door partyganger wordt gebruikt is
amfetamine, dat meestal speed wordt genoemd.
"Speed kills" noemde
William
Burrough Jr., zoon van zijn beroemde vader, de autobiografische
ramon over zijn amfetamineverslaving.
Intussen is
Junior
inderdaad naar gene zijde vertrokken, terwijl de oude,
heroïnegebruikende Senior tachtig is geworden, nog altijd zeer bij
de pinken en een beroemd en gevierd kunstenaar is.
Bij regelmatig
gebruik is speed ook een verwoestend middel.
Amfetamine werd
in 1887 voor het eerst gemaakt.
Het is een stimulant die verwant
is aan de adrenaline die in ons eigen lichaam voor energie zorgt.
In 1927 werd ontdekt dat amfetamine verlichting geeft bij astma
en bronchitis.
De farmaceutische industrie bracht toen inhaleerapparaatjes
op de markt waaraan patiënten konden snuiven, zodat
hun luchtwegen werden geopend. Al snel werd ontdekt dat
de inhoud van deze snuifstaafjes opgelost in vruchtesap of een
ander drankje een geweldige energiestoot gaf.
Speed !!
In
de jaren van de Grote Depressie, de jaren dertig, en in de jaren van
de Tweede Wereldoorlog was amfetamine DE drug.
Gangsters in
Chicago gebruikten speed om te kunnen moorden en in de Tweede
Wereldoorlog werd het door soldaten aan beide zijden van het
front gebruikt om te overleven.
Adolf Hitler kreeg vijf keer per
dag een speedinjectie; ook de Engelse premier Anthony Eden
en president John Kennedy gebruikten in moeilijke tijden speed.
Er
bestaan allerlei soorten speed.
De bekendste zijn amfetamine,
benzedrine, dexadrine en methadrine. Allemaal zijn ze vroeger vrij
verkrijgbaar geweest als medicijn, vermageringsmiddel of peppil.
Aan het eind van de jaren veertig werden de negatieve gevolgen
van amfetaminegebruik steeds duidelijker.
De produkten die tot
die tijd overal verkrijgbaar waren, worden sindsdien
alleen
nog maar op recept verstrekt.
Toch zijn er altijd kringen
blijven bestaan waarin speed populair is.
In de jaren vijftig
en
in het begin van de jaren zestig schreven dokters nog makkelijk
recepten uit.
In Spanje was speed gewoon bij de drogist te
koop.
Toen
het moeilijker werd om eraan te komen, onstonden er illegale
laboratoria (waar vooral het amfetaminesulfaat wordt gemaakt).
Nederland
was zelfs een exportland naar Zweden, waar men er wel pap van
lust.
Speed is dan ook echt een spulletje voor Vikingen, Hell’s
Angels, stoere jongens en mannen op een machotrip, want je gaat
je er een hele bink door voelen.
Met speed in je pens
denk
je dat je slimmer bent dan alle anderen en dat je ze allemaal in
je zak kunt steken.
Sportlui,
wielrenners, atleten, voetballers waren er gek op, tot er
voor hen betere middelen ontwikkeld werden.
Later ontdekten
de
punks dat ze er prima op konden headbangen en pogoen en zijn het de
metalfreaks die zich er sterk en stoer door voelen.
Journalisten
gebruiken het wel eens om achter elkaar door te kunnen
schrijven.
Wie speed heeft gebruikt kan dagen en nachten doorwerken
en studeren, uren lang blijven vrijen of te gek dansen.
Je
raakt heel geconcentreerd op details en je hersens functioneren
razendsnel.
Er is een groot nadeel aan speed verbonden: het is zwaar
verslavend.
De extra energie die amfetamine je geeft, is
afkomstig uit de reserves van je eigen lichaam, die je daarmee
opgebruikt.
Je
gaat na een speedtrip net zo lang DOWN als je UP bent geweest.
En
juist tijdens de uitputting erna heb je zin je energie weer
op te wekken met een extra dosis speed.
Zo raak je al snel
verstrikt in een vicieuse cirkel, die een amfetaminepsychose
heet.
Een speedgebruiker eet meestal weinig of niets, maar is vaak een
stevige drinker, dus het lichaam heeft het extra zwaar te
verduren.
Net als bij cocaïne wordt het gebit gesloopt.
En dat is
dan alleen nog maar de buitenkant.
Ook van binnen takelt
het
lichaam af; onder andere de nieren en de lever krijgen zware
klappen.
Na
een paar maanden stevig gebruik krijgt de speedgebruiker het aanzien
van een trillend wrak.
Paranoia slaat toe, hij hoort
stemmen
in zijn hoofd en om zich heen.
De psychose heeft veel weg van
het laatste stadium van alcoholverslaving, het delirium tremens.
‘t
Leven met dope wordt soms onkomfortabel de risiko’s die je neem je
lichaam opoffere om briljant te zijn om superman te zijn
en maar lulle die speedfreaks bekke staan nie stil je wordt een
deel van andermans vibrasies je bent met mekaar bezig op
een level van gestoorde gevoelens gevoelige gestoorden ‘k ben een
toerist in de wereld van mobiele mense.
(Herman
Brood, "Zoon van alle moeders"
De
Bezige Bij, Amsterdam 1988)
Het
zal duidelijk zijn dat we met amfetamines heel voorzichtig moeten
omgaan.
Een doodenkele keer gebruiken kan geen kwaad, maar
bij veelvuldiger gebruik komen al snel de nadelen naar boven en
verandert het prettige gevoel in een hel.
Dan kun je niet
zomaar ophouden, zelfs al wil je dat.
De onthoudingsverschijnselen
zijn zo verschrikkelijk dat veel gebruikers het nooit meer
opbrengen om te stoppen.
Speed wordt geslikt, gesnoven en
gespoten.
Een heel klein likje van het witte kristalachtige poeder
op een vingertop is genoeg.
Omdat de smaak erg bitter is, doen
veel gebruikers wat poeder in een vloeitje en slikken dat
propje door.
Het is goed om er heel veel melk bij te drinken; dit
werkt als tegengif en beschermt het gebit een beetje.
Na
een minuut of twintig krijg je een stram gevoel in je kaken en ga je
met je tanden knarsen.
Er begint energie door je lichaam te
stromen; je gaat razendsnel denken en verandert voor je omgeving in
een spraakwaterval.
Je voelt je onvermoeibaar en scherp, voor
een paar uur.
Maar in de down erna vraag je je af waar het voor
nodig was...
Speed wordt ook, zoals cocaïne, opgesnoven, maar
het brandt behoorlijk scherp in de neus.
Over spuiten hoeven we
het niet te hebben.
Wie in dat stadium verkeert, heeft geen
behoefte meer aan advies.
Speed
heeft geen entheogene eigenschappen en is heel ongezond: daarom
willen psychonauten er niets van weten.
Om wakker te
blijven
zijn er naast koffie andere natuurlijke middelen, zoals Natural
Pep en Guarana, verkrijgbaar in reformzaken en bij sommige
drogisten.
Bij zwaar lichamelijk werk, lange voettochten
etcetera is ginseng aan te bevelen; Siberische volken gebruikten de
vliegenzwam voor dit doel.
Het kaalkopje, in een kleine dosis,
bijvoorbeeld drie tot vijf stuks, maakt zeer energiek als daarbij
ook spiruline, bijvoorbeeld drie of vier pillen, wordt
ingenomen.
Deze combinatie is ideaal om op te dansen.
Spirulina
is een natuurprodukt.
Het bestaat uit zeldzame, gedroogde
algen, die een grote hoeveelheid vitamines en mineralen bevatten.
Een grotere dosis werkt eveneens als natuurlijk pepmiddel en
is sterk prestatieverhogend.
Het wordt door heel veel
sportbeoefenaars
gebruikt.
Spirulina is verkijgbaar is reformzaken.
Het
is een zeer werkzaam middel, dat ook het humeur positief beinvloed.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
10-
HEROINE (Horse, smack)
Over
heroïne kunnen we kort zijn: niet mee experimenteren !!
Wie
psychonautische avonturen wil beleven en entheogene ervaringen
wil
opdoen, laat heroine en aanverwante drugs als morfine, links
liggen. Heroïne is een verslavend middel en het is buitengewoon moeilijk
om die verslaving weer kwijt te raken; dat weten we allemaal.
Heroïne brengt gebruikers en hun omgeving in grote problemen.
Heroïne
wordt gesnoven, gerookt en in een later stadium gespoten.
Het
geeft de gebruiker een gevoel van veiligheid, warmte, geluk,
zekerheid en gebrogenheid.
Bij een hoge dosis verkeert de
gebruiker in een staat die het midden houdt tussen droom en
trance, als in een halfslaap.
Heroïne is een middel van stoere
jongens die gaan gebruiken omdat ze niet willen onderdoen voor
andere binken.
Meisjes en vrouwen raken vrijwel alleen maar
verslaafd omdat ze mee gaan doen met een jongen of man op wie
ze verliefd zijn.
Veel
jongens en mannen voelen zich aangetrokken tot "gevaarlijk leven".
Ze houden, al is het maar vanuit de verte, van snelle auto’s,
vechtsporten, wapens en wat daarbij hoort.
Ze gedragen zich
tough, maar voelen zich eigenlijk onzeker, wat ze maskeren
door
een stoere houding.
Horse is een risico; daarom is het voor
sommige een uitdaging om er mee kennis te maken.
Niemand
begint meteen de eerste keer met heroïne te spuiten.
Altijd
begint het met snuiven of roken in gezelschap van anderen die
al gebruiken, bijvoorbeeld na een nacht met veel cocaïne.
Een
groepje heeft een paar gram coke gesnoven.
Aan het eind van
de nacht zijn ze opgefokt.
Iemand heeft horse bij zich, dat ze
roken om weer kalm te worden.
Dat bevalt zo goed dat ze
de
volgende keer aan het eind van een "speedy nacht" weer horse
gebruiken.
Het lijkt ongevaarlijk, en omdat het lekker was doen
ze het nog een keer. Maar drie of vier keer heroïne gebruiken,
betekend veelal het begin van een verlaving.
Eenmaal verslaafd
gaan
veel gebruikers spuiten om een groter effect te bereiken.
Iedere
beginnende gebruiker denkt dat hij ermee zal stoppen zodra hij
het genoeg vindt.
Iedere nieuwe gebruiker denkt dat hij
sterker is dan de drug.
Dat is nu precies het gevoel dat heroïne
veroorzaakt.
Daarom gaat iedere nieuwe gebruiker voor de
bijl.
Een beginned gebruiker verzuchtte eens; "Wat jammer dat zoiets
lekkers zo verslavend is."
Hij is er nooit meer vanaf
gekomen...
Heroïne
geeft, volgens de gebruikers, een euforisch, triomfantelijk
gevoel van tevredenheid, welbehagen, warmte en veiligheid.
De
gebruiker onder invloed vertoeft in een binnenwereld die hij zo
prettig vindt dat hij de buitenwereld niet meer nodig heeft.
Hij
voelt geen kou, pijn, honger of ziekte. Armoede, ongelukkigheid en
verdriet zijn verdwenen als sneeuw voor de zon.
De junk
leeft tijdelijk in zijn eigen gedroomde wereld.
De heroïne geeft
hem het gevoel dat al zijn wensen in vervulling zijn
gegaan
en dat hij heeft gevonden waarnaar hij altijd op zoek is geweest.
De
heroïne maakt hem zo zeker van zichzelf dat hij zich, op wat voor
een manier dan ook, altijd weer weet te verzekeren van een
volgende portie dope, desnoods door geld te stelen van familie of
vrienden.
Als hij afkickverschijnselen heeft, is hij extra
gedreven om zijn dope binnen te krijgen.
Een verslaafde leeft
alleen maar voor de dope en verder heeft hij volslagen
lak
aan de wereld en de mensen om hem heen.
Heroïne is dus een
bewustzijnsvernauwend middel.
De
ontwenningsverschijnselen zijn buitengewoon onaangenaam; je moet
kotsen, je hebt pijn in je spieren en gewrichten, je rilt van
de koorts en klappert van de kou (cold turkey).
Je voelt je
doodziek en verrot en verandert in een jammerend hoopje ellende.
Dat
duurt drie dagen, tot de laatste dope uit je lichaam verdwenen is.
Dan ben je clean, maar nu begint de strijd tegen de aandrangom
opnieuw te gaan gebruiken.
Dat kan wel een jaar of langer
duren.
Afkicken is pijn lijden; clean zijn is vechten tegen
de verleiding.
Een
humane behandeling van drugsverslaafden via vrijwillige
afkickprogramma’s en hulpprogramma’s is, hoewel goed bedoeld, zinloos.
Junkies zullen natuurlijk doen of ze er gebruik van maken
omdat ze alles doen om te kunnen blijven gebruiken.
Maar het
drugsprobleem zal er niet door verminderen.
Repressieve
maatregelen, zoals sommige politici en poltieke partijen
dat willen, strafkampen, zware gevangenisstraffen, een streng
gevangenisregime, korting op uitkeringen, strenge controles van
de sociale diensten, verplicht afkicken et cetera zijn ook
geen oplossing en spelen alleen maar de gnuivende internationale
drugsmafia in de kaart.
Uit onderzoek is namelijk gebleken dat
door strengere maatregelen, het gebruik gaat stijgen; dat weet
inmiddels iedere drugsdeskundige.
Het risico wordt groter;
het
gebruik wordt aantrekkelijker.
Verplicht
afkicken werkt ook niet.
Het gevolg is dat het gebruik in het
verborgene zal plaatsvinden en nog spannender wordt.
Afkicken
is niet zo moeilijk, als de gebruiker het maar zelf wil.
Hij
moet niet alleen bereid zijn om drie dagen pijn te lijden, maar
hij moet ook afscheid nemen van een wereld waarin hij thuis is, en
waarin hij, als hij gebruik heeft, zich lekker voelt.
Om
dat te kunnen opgeven moet er iets voor hem tegenover kunnen staan.
Enerzijds het besef; ik ga eraan als ik ermee doorga.
Maar
er moet ook een alternatief zijn; de gebruiker moet uitzicht
hebben op een nieuw bestaan, anders is het voor hem zinloos om
te stoppen.
Het
is niet toevallig dat, op hetzelfde moment dat de
jeugdwerkeloosheid in Europa schrikbarend stijgt en er geen oplossing voor
dat groeiende maatschappelijke probleem in zicht is,
tegelijkertijd in heel Europa volop goedkope heroïne van goede kwaliteit op
de markt komt.
De drugsmafia weet wel wat zij doet, alleen de
politici weten het niet.
De enige manier om de drugsmafia te
bestrijden is door het spul goedkoper aan te bieden dan de
handelaren, waardoor dezen failliet gaan.
Wanneer heroïne, morfine,
opium
en hun derivaten goedkoop verstrekt zouden worden, hoeft dat nog
niet te betekenen dat die middelen in elke apotheek op
de hoek van de straat te koop zullen zijn.
Er
zijn maar heel weinig verkooppunten nodig.
Als het spul daar
werkelijk goedkoper is dan ergens anders, zo’n plek goed bereikbaar is
en de cliënten er efficient geholpen worden, zullen
heroïnegebruikers er alles voor over hebben om daar hun dope te kopen.
Daarmee
zou de misdaad buiten spel kunnen worden gezet.
Er zou geen
straatroof meer door junkies worden gepleegd en smokkelen
en
verhandelen van harddrugs zou niet langer winstgevend meer zijn.
De
aangepaste junkies zouden thuis te vinden zijn, veilig en
warm naast de snorrende kachel terwijl ze in het donker bij een
kaarsje luisteren naar hun lievelingsmuziek, steeds dezelfde krassende
oude plaat, want voor een junk staat de tijd stil.
Heroïneverslaafden
gaan vaak pas naar bed wanneer andere mensen
opstaan, maar als ze niet meer uit stelen hoeven te gaan en altijd
voldoende dope ter beschikking ter beschikking hebben, zijn ze
niemand tot last.
Het liefst willen ze totaal met rust gelaten
worden.
Het is een misverstand te denken dat heroïne ongezond
is.
Wie er goed bij eet en vitamines inneemt en zorgt voor
schone naalden, kan er oud mee worden.
Daar zijn genoeg
voorbeelden van.
Talloze bekende artiesten en kunstenaars hebben smack
gebruikt.
Zij kunnen zich dat veroorloven, omdat ze geld en
status hebben, en als ze in problemen komen ook beschikken over
de connecties die hen kunnen helpen of beschermen.
De
Rolling Stones hebben reclame gemaakt voor brown sugar, zoals
heroïne in de Verenigde Staten wordt genoemd.
Maar heel veel
andere
muzikanten zijn verlsaafd gestorven; Charlie Parker, Edith Piaf,
Billy Holiday, Jim Morrison om er maar een paar te noemen.
Er bestaan ook weekendgebruikers, die in staat zijn hun gebruik
tot het weekend te reduceren.
Het gevaar is dat ze
problemen
kunnen krijgen als er iets mis gaat in hun bestaan of in de
aanvoer van hun dope.
Er zijn ook gebruikers waarvan je
nooit zou vermoeden dat ze junkie zijn. Hoge ambtenaren, mensen met
internationale carrieres die ooit junk zijn geweest en
nu minimale hoeveelheden gebruiken om zich goed te voelen en te
kunnen functioneren.
Wie
zijn lot in eigen hand wil houden, wil niets met heroïne en andere
verslavende middelen te maken hebben.
De junk heeft
immers
de macht over zichzelf aan anderen gegeven.
Hij zit aan zijn
aanvoerlijnen vast als een marionet aan zijn touwtjes en
doet wat er van hem verwacht wordt.
Zijn opdracht is dagelijk een
paar honderd, wekelijks een paar duizend gulden bij elkaar te
schooien, die in de portefeuille van de dealer verdwijnen, die
vervolgens weer een groot deel kwijtraakt aan de tussenhandelaar, die
het op zijn beurt van de importeur heeft verkocht, die zijn winst
met de smokkelaars moet delen, die het weer van de fabrikant hebben,
die het van de afnemer heeft, die de papavers van de boeren
koopt en dragers heeft betaald.
Bovendien moeten er onderweg
nog
her en der politie- en douane-ambtenaren omgekocht worden.
Al dat
geld is gedisconteerd in de prijs die een junk op straat betaald.
Er
wordt door de opsporingsambtenaren heel veel heroïne gevonden, maar
nog veel meer wordt niet gevonden.
De gevangenissen
puilen
uit van de drugs-delinquenten, maar ook de straten zijn er vol
van.
Stel, heroïne zou, voor wie het wil gebruiken, goedkoper
verstrekt worden dan de drugsmafia het kan aanbieden.
Komen
er dan veel junkies bij ?
En als dat zo is, zou dat
zo
erg zijn ?
Ze hoeven niet langer uit stelen te gaan om aan dope te
kunnen komen als die goedkoper verkrijgbaar is.
Dus kunnen
ze min of meer "normale" levens leiden.
Er zijn nu ook allerlei
mensen die methadon krijgen en een normaal maatschappelijk bestaan
hebben.
Waarom mag methadon wel en heroïne niet ?
Dat is
onduidelijk.
Methadon is van mindere kwaliteit dan heroïne, maar
het is wel rustgevend, kalmerend en pijnstillend, en ook
verslavend.
Wie methadon krijgt, kan niet meer zonder.
Methadon
is door de Duitsers in de oorlog uitgevonden als een
verdovingsmiddel dat op het slagveld gebruikt werd.
Tegenwoordig
wordt
het over de hele wereld gebruikt als een surrogaat voor heroïne.
Er wordt dus door de farmaceutische industrie aan de verslaafden
goed verdiend.
Maar die willen zelf het liefst heroïne
gebruiken, want dat vinden ze lekkerder.
En dus grijpt de
internationale durgsmafia haar kans.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
11-
ALCOHOL (drank)
"Het
is tijd om dronken te zijn van deugd, van hashish of van wijn, het
staat u vrij."
Baudelaire
Het
meest verbreide roesmiddel op aarde is alcohol.
Als je het
regelmatig gebruikt, kan het een verslavend middel zijn, maar het
feit dat de meeste mensen drinken en maar een klein percentage
alcoholist wordt, wijst erop dat de mens in de loop van de
afgelopen duizenden jaren geleerd heeft om met drank om te gaan.
Toch is drank in omvang een groter maatschappelijk probleem dan
drugs.
Er zijn in Nederland veel meer alcoholisten dan
drugsverslaafden.
Drank is een van de belangrijkste oorzaken van dodelijke
ongelukken in het verkeer en de eerste oorzaak van ruzies met
dodelijke afloop in de familiesfeer en de vriendenkring.
Maar
alcoholgebruik leidt pas in de laaste fasen tot agressie.
Alcohol
is vooral een oplosmiddel; zieleleed en spanningen worden
tijdelijk verminderd of uitgewist zolang de roes duurt.
Dat is
de reden waarom de mens al duizenden jaren alcoholische dranken
gebruikt.
Drank helpt het leven draaglijk te maken en is daarom
niet meer uit de samenleving weg te denken.
In Mohammedaanse
landen,
waar alcohol streng verboden is, wordt ondanks de grote
risico’s in vele kringen, van hoog tot laag, in het geheim sterke
drank gebruikt.
In Zweden, waar nauwelijks cafees zijn, waar een
glas bier meer dan een tientje kost en waar drank in
schaarse staatswinkels wordt verkocht, zie je overal dronkelappen.
Toen
in de Verenigde Staten in de jaren twintig geprobeerd werd de
verkoop van sterke drank te verbieden, de zogenaamde drooglegging
(Prohibition
Period) ontstond er een razendsnel groeiende illegale
zwarte drankenmarkt.
In die dagen werd het fundament gelegd voor
de georganiseerde misdaad waar de wereld nu mee opgescheept zit.
Toen de Prohibition werd opgeheven, zijn de gangsters die
de verboden drankhandel in handen hadden zich gaan toeleggen op
prostitutie, wapenhandel, drugs en allerlei soorten smokkel.
De
FBI, opgericht om de grote misdaad te bestrijden, werd jarenlang
geleid door een directeur, Edgar G. Hoover, die in het geheim
homosexueel was en verkleed als vrouw feestjes bezocht waar ook
de mafia aanwezig was.
Hoover heeft tot aan zijn dood verklaard
dat er geen georganiseerde misdaad bestond.
Tegenwoord wordt
aangenomen dat hij door de mafia werd gechanteerd met
compromitterende
foto’s en daarom altijd zijn mond heeft gehouden.
Alcohol
werkt dus vooral als oplosmiddel, als "ontremmer".
Een jongen
die op de versiertoer gaat, drinkt eerst een paar glazen en
een meisje met dezelfde bedoelingen doet hetzelfde.
Maar het
probleem met drank is dat het moeilijk is het gebruik binnen de
perken te houden.
Hoewel we ons generen voor openbare dronkenschap,
overkomt dit iedereen die alcohol gebruikt wel eens, en
sommigen vaker.
De
omstandigheden waarin geconsumeerd wordt zijn belangrijk, evenals de
omgeving waar het gebeurd en de mensen die erbij zijn.
Op
een warme dag valt een glas bier of wijn of sterke drank anders dan
na een schaatstocht of een strandwandeling.
Als je moe
of hingerig bent, werkt drank anders dan bij een overvloedige
maaltijd.
Het maakt veel uit of we thuis drinken, in een cafe
of in de open lucht.
De Romeinen onderscheidden zeven stadia van
alcoholvergiftiging.
Het was de bedoeling dat je nooit verder
ging dan het derde stadium, want dan slaan de voordelen van
alcohol om in een vreselijk nadeel:
1.
SPRAAKZAAMHEID Zonder dat we een borreltje op hebben, zeggen we niet
zo gauw tegen een vreemde; "Wil jij iets van me drinken ?"
Over de hele wereld gaan mensen aan het eind van de middag na hun
werk naar een cafe of een bar om daar met bekenden of onbekenden
een praatje te maken bij een glas bier, wijn of sterke
drank.
Waarschijnlijk is een glas drinken en even wat kletsen de
meest verbreide vorm van ontspanning.
2.
LOSHEID Als we eenmaal iets op hebben, komen we los.
Plotseling
blijken we barstenvol verhalen en interessante belevenissen te
zitten, terwijl we normaal nogal geremd zijn.
We tappen moppen, we
zijn jolig, we zeggen dingen waar we later misschien
spijt
van hebben.
We voelen ons verbroederd met het gezelschap waarin
we ons bevinden en we hebben absoluut geen zin om naar huis
te gaan.
Daarom gaat fase 2 heel vaak over in fase 3.
Anders volgt
een lichte kater.
3.
AANHALIGHEID Nog een glas of twee verder zijn we zo ontremd dat we
ons erotisch opgewonden gaan voelen.
We beginnen te
flirten,
zijn toegeeflijk en leggen contacten die we zonder drank niet
aan zouden gaan.
Tijdens het praten leggen we onze armen
om de ander heen.
Op party’s is dit de fase van promiscue
contacten en pittige discussies.
Flinke kater na afloop.
4.
RUZIEACHTIGHEID De machofase, het kritieke stadium.
Als je nu niet
naar huis gaat, kom je in de problemen.
Maar je blijft.
Je
hebt de pest in, omdat de dame met wie je flirtte het lokaal met een
andere vent verlaat.
Je ziet ook verderop een kerel met
wie je op je werk een conflict hebt.
Je drinkt nog een glas en
plotseling krijg je zin om al die zeikers eens te laten
weten
hoe jij over hen en de hele bende denkt.
In deze fase ontstaan
dronkemansruzies en kruipen er automobilisten achter
het
stuur die niet meer zouden moeten rijden.
Vrouwen gaan met mannen
mee die ze niet kennen.
Zware kater, nadorst, schuldgevoelens.
Gevaar
voor herhaling.
5.
DUBBELE TONG Omdat ze in de kroeg van je willen, bieden ze je nog
een glas aan, waarna jij begint over de ellende in de wereld
en de baas die jou niet ziet zitten en je vrouw die jou niet
ziet staan en die grote klapper die je had kunnen maken en
die verrassing waar iedereen van zal opkijken als je de kans maar
krijgt.
Maar er is niemand die naar je luisterd, wat je
niet eens in de gaten hebt.
Dit gaat over de man die het sleutelgat
niet meer kon vinden, op een bankje in het park in slaap
viel en doodvroor.
En ook de man die ‘s morgens niet meer wist
hoe de vrouw heette waarnaast hij wakker wordt.
Zware kater,
nadorst, geheugenverlies, schuldgevoelens, voornemens om beter
te gaan leven.
6.
STUPIDITEIT Je hebt zoveel op dat je niet meer weet wat je doet, wat
je zegt, waar je bent.
In deze fase word je, veel
te
laat, uit het cafe gezet.
Lallend waggel je urinerend over straat.
Er is een kans dat vernielingen aanricht, er is ook een
kans dat je beroofd wordt, want dronkelappen zijn een gemakkelijke
prooi voor straatrovers.
In deze fase vinden verkrachtingen en
berovingen, moord en doodslag plaats. Mocht je je onverhoopt achter
het stuur bevinden, dan kan het een dodemansrit worden.
Zware
kater, nadorst, trillende handen, spijt, schuldgevoelens.
Vaak
zijn er problemen op te lossen, veroorzaakt tijdens de dronkeschap.
7.
BEWUSTELOOSHEID Doorzuipen, zoals Russen, Finnen, Noren, Zweden,
Ieren, cowboys, macho’s en alcoholisten dat doen.
Kotsen.
Blind
van de drank omvallen.
De volgende dag niet meer weten wat er
gebeurd is.
Trillen, beven, vreselijke nadorst.
Geheugenverlies.
Weinig
spijt, wel de behoefte om meteen weer door te gaan, wat vaak ook
gebeurt.
Als je dit maar lang genoeg volhoudt, ontstaan lichamelijke
verwaarlozing en geestelijke aftakeling, wat eindigt in
een delirium tremens en/of de dood.
We
zouden ons alcoholgebruik moeten beperken tot de eerste drie fases,
maar dat lukt niet altijd.
Veel jongeren drinken te
vaak
en te veel, al houdt dat meestal op als ze verkering krijgen.
Medisch gezien lijkt het geen kwaad te kunnen om regelmatig een
kleine hoeveelheid alcohol te drinken.
Een paar glazen wijn zou,
volgens onderzoekers die we serieus kunnen nemen, goed voor
het hart en het bloed zijn.
Drank wordt pas na flinke hoeveelheden
en na regelmatig en langdurig gebruik, een probleem voor
de gezondheid.
Niet alleen het lichaam, en dan vooral de lever,
kan worden aangetast, maar ook de geest.
De akeligste vorm
is wel het Syndroom van Korsakov, waarbij het geheugen en het
denkvermogen uitgeschakeld raken.
Dit kan al bij zeer jonge
mensen
optreden, bijvoorbeeld bij iemand die enkele jaren lang
dagelijks twintig glazen bier drinkt.
Zo iemand kan geestelijk
op
zijn twintigste een zombie zijn en pas op z’n tachtigste lichamelijk
sterven.
Een
van de oorzaken dat iemand dagelijks twintig glazen bier drinkt, is
verveling.
Het bestaan kan voor sommige mensen tergend saai
en vervelend zijn.
Er zijn plekken op deze aarde waar nooit iets
gebeurt, er zijn mensen die nooit iets meemaken.
Anderen zijn
onzeker of verdrietig, somber of ongeinspireerd.
Weer anderen
voelen zich verlaten, eenzaam of overbodig.
Wie in zo’n
situatie
verkeert, wendt zich vaak tot de fles omdat alcohol tijdelijk
de zorgen en het leed doet vergeten.
Zonder alcohol,
binnen
de eerste drie fases, zouden zij in de postmoderne samenleving
niet kunnen functioneren.
Maar
wie eens een vergaand psychonautisch experiment met zichzelf wil
ondernemen in een periode waarin hij met entheogene middelen
experimenteert, moet een tijd lang afzien van ieder
alcoholgebruik.
Het is interessant om dan je gedrag te observeren en
het te vergelijken met perioden waarin je wel drinkt.
Je zult zien
dat je zonder drank (en zonder tabak) een veel gevoeliger
waarnemer
bent.
In
het dagelijks leven ben je actiever, omdat je geen gifstoffen
inneemt, maar ook innerlijk zul je sterkere belevenissen hebben.
Daarom is het goed om twee of drie keer per jaar een
alcoholvrije periode in te bouwen waarin je lichaam zich kan herstellen.
Onder andere door af te vallen, want elk glas drank bevat
een onnodige hoeveelheid calorieën.
Als je in het begin
‘s
avonds een sterke behoefte voelt om naar de kroeg te gaan, kun je
dat afzwakken door high te worden.
Wie
aan de drank is geraakt en ontdekt dat hij niet kan stoppen, zal
zwaardere middelen moeten gebruiken.
Artsen geven dan
soms
kalmeringsmiddelen.
Je kunt het echter ook psychonautisch
proberen; Op de eerste dag neem je in de tijd waarin je anders in
de kroeg zat ecstasy; de volgende avond ga je vroeg naar bed.
De
avond daarna neem je psilo of mescaline (zie aldaar), daarna
weer een dag pauze.
In de derde fase eet je een groot stuk
zelfgebakken hasjtaart.
Je hebt nu een week geen alcohol gedronken
en je bent niet naar het cafe geweest.
Kijk vervolgens een
paar dagen aan hoe je er wat je cafeverslaving betreft
voor
staat.
Als je nog steeds het gevoel hebt dat je naar de kroeg
moet, herhaal je desnoods de hele procedure.
Daarna zul je
enige tijd nodig hebben om je ervaringen te verwerken.
Als
je een paar weken niet hebt gedronken en de behoefte aan
kroegbezoek is verdwenen, ga je je steeds lichter voelen.
Wanneer je
dan ook nog eens entheogene middelen gebruikt, ga je misschien
denken dat je altijd high wilt blijven.
Bereid je er maar
op
voor dat dat niet zal gebeuren, want dat houd je toch niet vol.
Tenzij je iemand bent die zich kan onderwerpen aan een strikte
zelfdicipline.
In
de hedendaagse samenleving is het een betere strategie om soepel en
flexibel te zijn en je aan de omstandigheden aan te passen.
Voor velen is het niet mogelijk om een leven zonder alcohol te
leiden, bijvoorbeeld omdat ze zich dan teveel afsluiten van
hun dagelijkse omgeving. Weer anderen hebben af en toe een borrel
nodig om te kunnen ontspannen. Een psychonaut kan dat oplossen
door periodes waarin hij alcohol gebruikt (zij het met mate)
af te wisselen met lange, alcoholvrije periodes, waarin
wiet
en entheogene middelen gebruikt.
In december, als er veel feesten
achter elkaar plaatsvinden, heeft het bijvoorbeeld geen
zin om geheelonthouder te zijn [Wat een onzinnige bewering is dit
! Siem/editor]
Met al dat gesnoep en geslemp om je heen
is het ook geen gunstige tijd om entheogene middelen te gebruiken.
Je kunt dan beter wachten tot het nieuwe jaar en dan een
tijd niet drinken, sober leven en psychonautische reizen maken.
Cannabisten zijn meestal matige drinkers; psychonauten, die
regelmatig entheogene middelen gebruiken, zijn vaak
geheelonthouders [behalve tijdens kerst ! Siem/editor].
Maar voor de
meeste mensen op aarde is alcohol de enige drug die hen ter
beschikking staat om aan de dagelijkse sleur te ontsnappen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
12- KOFFIE
(Leut, troost,
een bakkie)
Slechts
vijf procent van het Nederlandse volk, inclusief baby’s en
kleine kinderen, drinkt nooit koffie.
Koffie is populair,
omdat
het instant-energie geeft, de slaap verdrijft en spraakzaam
maakt.
Het verschil in onze stemming voor en na een bakje koffie
is duidelijk waarneembaar.
Onmiddelijk nadat het kopje is
leeggedronken, leeft de gebruiker op.
Als er anderen aanwezig
zijn
ontstaat er meteen een conversatie.
Het werkzame bestanddeel in de
koffieboon, cafeïne, komt ook in andere stoffen voor, bijvoorbeeld
chocolade en thee.
Een kopje koffie bevat gemiddeld 120 mg
cafeïne, een kop thee 80.
Koffie kan verrukkelijk
smaken,
maar ook de geur van verse koffie is heerlijk en stimulerend.
Daarom is het vreemd dat zoveel mensen genoegen nemen met
een soort drab dat meer op afwaswater lijkt dan op goede koffie.
Als
je een paar kopjes per dag drinkt, is koffie waarschijnlijk niet
schadelijk, al komt altijd juist de koffiehandel weer ongevraagd
met nieuwe cijfers die moeten aantonen dat er geen verband
bestaan tussen koffie en maag- en darmkanker.
Koffie heeft
een stimulerende invloed op de darmen en de stoelgang.
Het kan
ook winderigheid veroorzaken.
Maar
koffie heeft wel degelijk een licht verslavende werking.
Wie
gewend is nogal veel koffie te drinken, kan de proef op de
som nemen door eens een tijdje te stoppen en zichzelf te observeren.
Bekend is het verschijnsel van weekendmigraine bij zware
koffiedrinkers op het werk, die in het weekend bijna geen koffie
drinken en onthoudings-verschijnselen gaat vertonen.
Wie
gewend is ‘s ochtends koffie te drinken en dat een keer overslaat,
krijgt ‘s middags hoofdpijn en raakt geprikkeld.
Een uur
voor en na het innamen van homeopatische middelen, moet je geen
koffie drinken, omdat anders de werking van het medicijn teniet
wordt gedaan.
Er wordt ook een relatie gelegd tussen koffie en
onvruchtbaarheid.
Koffie doet dus toch meer dan alleen maar
oppeppen.
De energie die koffie geeft moet op de een of andere
manier een uitweg vinden in een activiteit.
Maar die energie
kan
zich ook in emoties uiten.
Koffie maakt levendig, enthousiast en
alert, maar je wordt ook sneller geprikkeld; als iets je
niet bevalt bijt je van je af.
Na het drinken van een kop koffie kun
je tijdens een conflict iemand hartgrondig verwensen of
kortstondig intens haten.
Al die opgekropte, negatieve gedachten en
emoties maken als het ware het pantser rond je gevoelsleven, de
eeltlaag op je ziel, dikker en daar moet je nu juist doorheen als je
op een trip gaat.
Dus
vanuit een psychonautisch oogpunt is er wel wat voor te zeggen om
geen koffie te drinken.
Koffie draagt bij tot gezelligheid onder
de mensen, maar verhoogt ook stress en agressie.
Als je stopt met
koffie (en thee) drinken, zul je na een paar weken merken
dat je rustiger, maar niet slomer bent geworden: minder
gestresst, minder geërgerd, minder agressief en vitterig.
Het blijkt
dat koffie wel degelijk een nawerking heeft, net als coke en
speed en ons down laat gaan.
Maar de negatieve gevoelens
en
gedachten die het middel veroorzaakt lijken zo vanzelfsprekend en
normaal dat we niet in de gaten hebben dat ze eigenlijk door
het drinken van koffie zijn veroorzaakt.
Opvallend is dat je, als
je lichaam eenmaal die dagelijkse cafeïnedosis ontwend is,
bij het wakker worden ook meteen werkelijk wakker bent.
Je blijkt
geen cafeïne nodig te hebben om tot leven gekomen.
Je was
door dagelijks koffie te drinken aan gewend geraakt en erdoor
geconditioneerd.
Het
blijft natuurlijk prettig om bij het ontbijt iets warms te drinken,
bijvoorbeeld een kop miso-soep, bouillon, hete melk of
een een of andere kruidenthee.
In cafees en op het werk kun je in
plaats van koffie chocolade drinken. Chocolade bevat 20
mg cafeïne en is subtiel werkzaam.
Je gaat je er tevreden en minzaam
van voelen.
Mensen die dwangmatig chocolade en bonbons eten,
doen dat om frustaties te onderdrukken.
Chocolade gaat heel goed
samen met ecstasy en stimuleert de werking daarvan zelfs.
Koffie en ecstasy gaan juist helemaal niet samen.
Je kunt ook
kruidenthee drinken.
Er gaat een wereld van mogelijkheden open
voor wie zich in de werking van kruiden verdiept.
En tenslotte is
er een uitstekend alternatief voor koffie: guarana.
GUARANA
Guarana
is een cafeïnehoudend produkt dat gewonnen wordt uit de bast
van een Braziliaanse boom.
Het wordt aangeboden in brokken die
je moet schaven, in poedervorm, als pillen en in vloeibare vorm.
In
Brazilië worden er dagelijks miljoenen glazen van gedronken;
in Nederland is het middel verkrijgbaar in pillen en als
poeder.
Guarana is opwekkend en maakt je wakker en alert, maar
heeft niet die heftige en agressieve uitwerking van koffie.
Guarana stemt vriendelijk en vreedzaam, maar geeft tevens energie
en de werking is sterk.
Het ontspant, terwijl je wel degelijk
actief bent en presteert.
Het is een uitstekend middel
als
je veel met mensen te maken hebt en goed moet kunnen functioneren.
Daarom is het geschikt voor sollicaties en belangrijke gesprekken.
Guarana werkt langdurig en gestadig.
Als je er meer van
neemt wordt de werking sterker en duurt het gevoel langer.
Wie
geen koffie gebruikt, heeft aan drie pillen genoeg voor een uur of
zes. Als het middel is uitgewerkt, kun je goed slapen.
Natuurlijk
zijn er guarana-freaks die de pillen met bakken tegelijk
naar binnen werken.
Je vindt ze vooral onder de ecstasy-gebruikers.
Maar
juist als je guarana incidenteel gebruikt, is het werkzaam en
lekker. Van een hoge dosis (een gram of meer) ga je trippen.
In
Duitsland wordt dat veel gedaan.
We horen er goede verhalen over,
maar hebben er geen ervaring mee. Guarana is een legaal middel,
dat in reformwinkels te koop is.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
13- TABAK
Van
alle verslavende drugs is tabak het onbenulligst en het populairst.
De Inca’s gebruikten tabak voornamelijk bij krijgsrituelen.
Er
wordt gezegd dat de Inca-priesters, om zich te wreken, tabak als
geschenk meegaven toen Columbus terugging naar Spanje.
Tabak
is een giftige plant.
Rokers zijn zichzelf in feite langzaam aan
het vergiftigen.
De tabakverslaving kan ongelooflijk hardnekkig
zijn.
Een vrouw die jarenlang junkie was, vond het
moeilijker om te stoppen met roken dan met spuiten.
Veel
rokers beginnen al jong, sommige al op hun twaalfde; de meeste
zijn een jaar of vijftien, zestien als ze, meestal stiekem, met
vriendjes of vriendinnetjes, een sigaret opsteken.
Ze doen dat
omdat het stoer is en om ouder te lijken.
Veel jongeren
willen
graag volwassen zijn en imiteren het gedrag van ouderen.
Het
idee dat tabak stoer is, nemen jongeren over van reclamecampagnes
die suggereren dat roken mannelijk en avontuurlijk is en
dat sigaretten glamour aan het leven geven.
In de reclame worden
sigaretten geassocieerd met zonsop- en ondergangen, drijfjachten, wilde
paarden, autoraces, vliegreizen, internationaal zaken doen en
romances tussen mooie vrouwen en krachtige kerels.
Misschien is
het inderdaad wel zo dat je door nicotine ongevoeliger en
onverschilliger wordt, als het ware "mannelijker".
In
het begin werd tabak als medicijn gebruikt.
Men meende dat het een
probaat middel was om slijm op te lossen en benauwdheid los
te maken.
De eerste rokers waren vermogen heren.
Er was een
kostbare metalen pijp voor nodig en instrumenten om de pijp
mee
schoon te maken, te stoppen, tabak te kerven, vuur te maken enzovoorts.
Toen er goedkope kleipijpen in de handel kwamen, ging
ook het gewone volk tabak roken.
In de achttiende eeuw raakte het
snuiven van tabak in zwang.
Het "toebacksmoken" werd
als
onwelvoeglijk en ongezond beschouwd; snuiven daarentegen was deftig
en heilzaam.
De tabak werd verpulverd en in de neusgaten gestopt.
Ook vrouwen gingen het op die manier gebruiken.
In
de vorige eeuw werden sigaretten populair.
Ze werden vermoedelijk
geintroduceerd door Engelse soldaten.
Aanvankelijk werden
sigaretten
van gewoon (hennep)papier gerold.
Toen aan het eind van de
vorige eeuw een machine werd uitgevonden die sigaretten kon
draaien en het werk van veertig mensen overnam, kon de groei van de
sigarettenindustrie beginnen.
Waarom mensen tabak
roken,
weten we eigenlijk niet, hoewel er uitvoerig onderzoek naar is
gedaan.
Mannen zeggen vaak dat roken hen energie geeft, vrouwen
zeggen dat ze er rustig van worden.
Sommige zeggen zich door
roken beter te kunnen concentreren, anderen kunnen zich dan
juist even ontspannen en aan niets denken.
Dat is allemaal met
elkaar in tegenspraak.
Nicotine
is een zwaar gif.
Een paar druppels zijn dodelijk.
Tabaksrook
bestaat uit ruim vierhonderd componenten.
Daarvan zijn er
maar een paar onderzocht, en die bleken allen kanker te veroorzaken.
Roken is dan ook de belangrijkste doodsoorzaak in de
westerse wereld.
Op de pakjes staat wat je er allemaal van kunt
krijgen.
De meeste patiënten in het ziekenhuis liggen daar ten
gevolge van hun tabakconsumptie.
Toch weerhoudt dat alles jongeren
er niet van om te gaan roken.
Daarmee laten ze zien
dat
ze lef hebben en maling aan alles dat zogenaamd goed voor ze is.
De
eerste sigaret heeft vaak iets van een inwijding.
De
jonge aspirant-roker heeft zich voorgenomen om meer van het leven te
weten te komen en ziet de sigaret als een eerste stap.
Tabak
is een bewustzijnsvernauwend middel.
Door je longen te vullen met
rook, krijg je het gevoel dat je opzwelt.
Je wordt jezelf
letterlijk groter worden, maar tegelijkertijd wordt je perceptie
en je gevoel voor de omgeving minder.
Je voelt je
lichaam,
maar de wereld, je omgeving wordt even iets minder belangrijk.
Waarschijnlijk activeert de nicotine in de tabak een beetje
terwijl de koolmonoxyde die bij de verbranding ontstaat juist
weer een licht verdovende werking heeft.
Over
het psychologisch effect van langdurig tabakgebruik is eigenlijk
niets bekend.
Veel langdurige nicotinisten, maar zeker niet
allemaal, worden op den duur cynisch en prikkelbaar.
Artsen
herkennen het ‘nicotinegezicht’ van zware rokers.
Kenmerkend
daarvoor
zijn strakke lijnen rondom de mond, smalle lippen en een
droge, grauwe huid.
Een vergelijkbare uitdroging lijkt vaak ook
geestelijk plaats te vinden.
Het heeft iets van een versneld
verouderingsproces.
Het is jammer dat veel blowers hun stuf met
tabak mengen.
De vernauwende en benauwd makende tabak vermindert de
werking van de verruimende hasj of wiet.
Er zijn vrij veel
blowers die alleen maar joints roken en nooit sigaretten. Toch
zijn ook zij tabaksgebruikers.
Er zijn echter ook tabak-rokers die
hun joint puur of uit een pijp roken.
Zo kan het dus ook.
Tabak
maakt een sluimerend zelfvernietigingsmechanisme in de mens wakker.
Als je tript of ecstasy hebt genomen, wil je geen tabak
omdat je lichaam het dan als een gifstof afwijst.
Waarom we
onszelf dan in nuchtere toestand wel met tabak vergiftigen,
weten
we niet.
Te begrijpen is het wel.
Tabak roken wordt gepusht onder
jongeren.
De staat verdient er verreweg het meeste geld
aan, want van ieder pakje sigaretten gaat 76% naar de schatkist.
De verkoop van sigaretten is dan ook vrij; tabak is overal
verkrijgbaar.
Ben
je gestopt met roken, dan voel je je, als je er eenmaal doorheen
bent, bevrijd van een loden last.
Je zintuiglijke waarneming
wordt
verscherpt.
Niet-rokers kunnen de delicate invloed van
homeopatische medicijnen, van kruiden en van sommige voedingsstoffen en
vruchten in zichzelf waarnemen. New Age therapieën als meditatie,
reiki, chi kung, et cetera beginnen pas te werken als je
niet (meer) rookt.
Je wordt fitter en actiever, gaat er beter
uitzien; je huid gaat weer glanzen en je stinkt niet meer.
Misschien
is dat laatste een argument tegen roken dat jonge rokers kan
aanspreken: een roker stinkt.
Niet alleen je kleren
ruiken
naar verschaalde tabak, maar ook je handen, je huid en je haren.
Als je rookt en je hebt ‘s ochtends je haren gewassen, kun
je er zeker van zijn dat ze aan het eind van de dag weer stinken.
In een kamer waar veel gepaft wordt, ruikt alles naar rook:
de gordijnen, de meubels, rondslingerende kleren, dieren,
kinderen.
Door iemands parfum-, zeep- of lotiongeurtje heen kun
je ruiken of zij of hij rookt.
Een roker ruikt dat zelf niet: ook
de tabakslucht van anderen deert hem niet omdat hij daar
als het ware immuun voor is.
Een niet-roker kan ruiken dat er een
roker in de kamer is geweest, ook als hij niet heeft gerookt.
Sommige rokers dragen tot op drie, vier meter om zich heen een
tabakslucht met zich mee die een half uur later nog in
een afgesloten, lege kamer aanwezig is.
Iemand
die met roken stopt, heeft het voordeel dat zijn reuk- en
smaakvermogen sterk verbeterd (of eerder terugkeerd) en er dus
veel plezier in het leven voor terugkomt.
Het nadeel is dat je
overgevoelig wordt voor rook en de lucht van tabak en dat die
overgevoeligheid, naarmate je langer niet meer rookt, toeneemt.
Het
probleem met roken is hoe te stoppen.
Hoewel er mensen zijn die dat
van het ene op het andere moment doen, gaat het de meesten
moeilijk af.
Het is het gemakkelijkst als je ervoor beloond
wordt.
Iemand die weet dat er een beloning wacht, bijvoorbeeld in
de vorm van geld of een vakantie, heeft iets om naar toe te leven.
Als
er geen beloning in zicht is, wordt het moeilijker.
Het
beloningsprincipe zou veel meer toegepast kunnen worden.
Verzekeringsmaatschappijen
zouden
niet-rokers kortingen kunnen geven. Een verstandige werkgever
zou een voorkeur kunnen hebben voor niet-rokers, omdat die
minder tijd verdoen en meestal gezonder zijn.
Natuurlijk
is er een sterke rokerslobby, gesponsord door de
tabaksindustrie, die roept dat roken moet kunnen en dat we het samen
wel zullen oplossen, maar roken is gewoon onhygiënisch en een
vorm van zware vervuiling.
In de loop der eeuwen is het
menselijk
gedrag beschaafder geworden; we spugen niet meer op de grond
of op de vloer, we laten geen winden in gezelschap, we
wassen ons dagelijks, trekken schoon ondergoed aan en poetsen onze
tanden.
We zijn als de dood voor slechte adem en gebruiken deodorant
opdat de medemens onze persoonlijke lichaamsgeurtjes niet zal
opsnuiven.
Wat je thuis moet je natuurlijk zelf weten, maar
als roker stel je je omgeving bloot aan gif, stank en viezigheid
en dat kun je gewoon niet maken.
Natuurlijk
zijn wij ook van de tabak afgekickt.
Dat deden we met behulp
van een truukje uit de oudheid.
We beweren niet dat
het
100% werkt, maar als je het tevergeefs op andere manieren hebt
geprobeerd, kun je deze methode eens proberen.
Als het de
eerste keer is dat je probeert te stoppen, heb je grote kans dat het
je hiermee in 1 keer lukt.
Wat je nodig hebt is een
houtkachel,
een open haard of een vuurtje in de open lucht.
Het werkt
als volgt.
Terwijl je rookt (sigaretten of joints) denk je
iedere keer als je opsteekt; er komt een moment dat ik ga stoppen.
Als je denkt dat het moment is gekomen ga je op je knieën voor
het vuur zitten, dat goed moet branden.
Je staart in de vlammen om
je voor te bereiden en moed te vatten.
Dan, als je zover
bent, steek je je rechterhand -als je linkshandig bent je andere
hand, maar in ieder geval de hand die de sigaretten vasthoudt-
in het vuur en die houd je in de vlammen terwijl je plechtig
en langzaam zegt: "Hierbij besluit ik (Of: hierbij zweer
ik) om definitief met tabak roken te stoppen."
Houd, ondanks de
pijn, je hand zo lang als je durft en kunt in de vlammen,
maar
niet langer.
Je hoeft niet de held te spelen.
Het gaat erom dat de
herinnering aan dat pijnmoment samen met je besluit
in
je geheugen wordt opgeslagen.
Als
je nu terugvalt en toch zin krijgt om te roken, kijk je naar de
hand die de sigaret zal vasthouden.
Je denkt aan de pijn
die
je voelde en aan je woorden, en de behoefte om te roken zal vanzelf
verdwijnen.
Het is in feite een soort zelfhypnose.
Je
brandt als het ware je gelofte in je geheugen en in je geweten.
Je
steekt er je hand voor in het vuur...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
14- OPIUM (O)
"Picasso
zei vaak tegen me: ‘De geur van Opium is de minst stomme geur
ter wereld.’" (Jean Cocteau, OPIUM, 1930)
Het
gebruik van opium is oeroud.
In geschriften van duizenden jaren
voor de jaartelling wordt de papaver, die de opium bevat, al
‘de blijdschapsplant’ genoemd.
In het Midden- en Verre Oosten
gebruiken veel mensen dagelijks opium.
Wij kennen een Iraniër
die
op zijn veertiende tijdens een plechtige bijeenkomst zijn eerste
pijp opium kreeg van zijn vader.
Opium heeft een heel
eigen
cultuur.
De wonderschone stad Jaisselmer in de woestijn van
Jarastan was eeuwenlang een centrum van opiumhandel en is gebouwd
als een adembenemende opiumdroom.
In
Nederland werd opium in deze vooral bekend door Chinezen, die het
meebrachten uit hun moederland, want de Chinezen waren dol
op opium. Maar het middel komt oorspronkelijk niet uit China.
Daar
is het, eerst door Arabieren en later door de Engelsen, naar
toe gebracht.
In de achttiende eeuw, toen het in China op grote
schaal werd gebruikt, werd de invoer door de keizer van China
verboden.
De Engelsen stichtten toen plantages in India en lieten
de opium door Indiase handelaars naar China smokkelen, zodat
zij het niet zelf aan de stok zouden krijgen met de Chinese
keizer.
Rond
1800 werd de helft van de uitgaven van de Britse staat en het
koningshuis betaald uit opiuminkomsten.
Ook de Nederlandse
staat
verrijkte zich door in Nederlands-Indië zoveel mogelijk inlanders
verslaafd te maken aan opium en zelf het monopolie
op
opium in handen te houden.
Toen zijn verbod niet bleek te helpen,
besloot de Chinese keizer maatregelen te nemen.
Hij liet een
voorraad opium van de Engelsen in beslag nemen, waarop de Engelsen
China de oorlog verklaarden.
Dat werd de Eerste Opium-oorlog.
Met
hun moderne kanonneerboten schoten de Engelsen de Chinese
verdediging aan flarden.
Ze dwongen de regering een verklaring te
ondertekenen dat Engeland voortaan ongehinderd opium in China mocht
verkopen.
Bovendien moesten de Chinezen een reusachtige boete
betalen, omdat ze zo brutaal waren geweest de opiumvoorraad van
het westerse drugsyndicaat te vernietigen.
In 1856 probeerden
de
Chinezen nogmaals deze verschrikkelijke toestand te doorbreken.
Met
een laffe smoes begonnen de Engelsen toen de Tweede Opium-oorlog,
nu samen met de Amerikanen en de Fransen, die ook brood
zagen in een drugsmarkt van 300 miljoen Chinezen.
Nu werd
China helemaal open gebroken.
Tientallen miljoenen mensen raakten
verslaafd.
Tot in de keizerlijke families toe.
Als
er in Europese parlementen een enkele keer vragen werden gesteld of
men zich eigenlijk wel mocht verrijken aan het vergiftigen en
drogeren van andere volken, zeiden de verantwoordelijke ministers
glashard dat "zij ervoor zorgden dat de prijs hoog bleef, zodat
het niet-medisch gebruik beperkt zou blijven."
Ze
wisten natuurlijk donders goed dat een verslaafde elke prijs betaalt
en desnoods het benodigde geld zal stelen.
Maar de schatkist
was afhankelijk van de opiuminkomsten, dus mocht er niet
teveel over gezeurd worden.
Ten einde raad besloten de
Chinezen
zelf papavers te gaan verbouwen, zodat ze de opium niet meer
van de Engelsen hoefden te kopen.
De Europese landen
deden
wat ze konden om dit te verhinderen, maar na enkele toentallen
jaren waren de Chinezen toch zo ver dat zij met hun opium
zelf
de wereldmarkt op konden gaan.
In
Europa is opium al sinds de oudheid bekend.
De oude Grieken waren er
dol op.
In vroeger eeuwen werd LAUDANUM, een opiumdrank, overal
in onze streken gebruikt als pijnstiller, slaapmiddel en
tranquilizer.
Het helpt tegen diarree, kiespijn, kramp en hoest,
veel voorkomende kwalen, waar in die dagen verder weining tegen
te doen was.
Laudanum
was een zeer effectief middel, maar ook zeer verslavend.
Waarschijnlijk waren er vroeger heel wat mensen aan laudanum verslaafd,
zonder dat ze zich daar zelf van bewust waren.
Het is bekend
dat Willem Bilderdijk, een kleurrijk Nederlands dichter
aan
het begin van de vorige eeuw, verslaafd was geraakt aan opium, die
hij als pijnstiller gebruikte.
Langzaam maar zeker
werd
opium populair in kunstenaarskringen en het heeft tot in deze eeuw
aantrekkingskracht uitgeoefend op veel dichters, van
Samuel
Coleridge tot Jean Cocteau, van Gerard de Nerval tot
J.J.Slauerhoff.
In
Nederland was opium in de jaren vijftig en zestig te koop bij enkele
oude Chinezen in de Binnen Bantammerstraat in Amsterdam.
Het
was een doodkalm dopescenetje, zonder berovingen of geweld.
De
gebruikers waren voornamelijk oude Chinezen die hier al lang
woonden, enkele Nederlanders die hun opiumverslaving in Indonesië
hadden opgelopen en wat muzikanten en kunstenaars.
Begin
jaren zeventig werden plotseling alle Chinese opiumhandelaren
opgepakt en hun voorraden werden vernietigd.
Meteen daarna, of
tegelijkertijd, verscheen er op de drooggelegde Amsterdamse
drugsmarkt voor het eerst heroïne !
Het
is moeilijk om niet een verband tussen die twee gebeurtenissen te
zien.
In de Amsterdamse drugswereld wordt gesproken over
een coup die gepleegd zou zijn door de drugsmafia en die
georkestreerd werd door de CIA en de Mossad, de Israëlische geheime
dienst.
Een verklaring hiervoor zou zijn dat de opium die de
Chinezen hier verkochten, afkomstig was uit communistische gebieden,
terwijl de heroïne die ervoor in de plaats kwam afkomstig was
uit gebieden waar de bevolking de Amerikanen steunde.
In
ruil voor die steun opende de Amerikaanse geheime dienst nieuwe
afzetgebieden voor de heroïnehandel.
De Mossad verzorgde
de
contacten met de Nederlandse autoriteiten. Sindsdien is opium in ons
land nauwelijks meer te krijgen.
Een heel enkele keer
duikt
er een partijtje op uit het voormalige Joegoslavië.
Papavers,
waaruit opium gewonnen wordt, groeien overal in Nederland in
grasbermen.
Als de prachtige rode bloemen zijn uitgebloeid, groeit
er een harde zaaddoos op de stengel.
In de schil van de zaaddoos
zit de opium.
Als het bolletje rijp is worden er met een
mesje verticale kerfjes in gemaakt, waarna er een witte, kleverige
vloeistof uit komt.
Deze "melk van het universum" wordt zwart
als die is opgedroogd.
Dit is de ruwe opium.
Deze wordt
afgeschraapt en ondergaat nog enige bewerkingen voordat de stof
gerookt
kan worden.
Op markten in oosterse landen worden gedroogde
zaadbollen verkocht om medicinale en rustgevende thee van te
trekken.
Deze worden slaapbollen genoemd.
Opium
is een zeer krachtig medicijn met entheogene eigenschappen, maar
omdat het sterk verslavend is, is het ongeschikt voor psychonautische
ervaringen.
Een medische dosis -bij ernstige kiespijn,
buikpijn, hoofdpijn, diarree, een bedorven maag, koorts, darmstoornissen,
rugpijn, spierpijn, eigenlijk alle pijnen- is een
bolletje ter grootte van een luciferskopje, dat je onder je
tong laat smelten.
De smaak is zeer bitter.
De opium wordt door de
meeste mensen als plezierig ervaren; je krijgt een loom, behaaglijk
gevoel in je lichaam, alsof je op een warme stroom dobbert.
Bij gebruik van grote hoeveelheden treden visioenen en
hallucinaties op.
De opiumroker ziet bijvoorbeeld tuinen en
paleizen, prachtige steden en landschappen.
In
vroeger tijden waren in de oosterse landen de meeste bejaarden
opium-gebruikers.
Het hield hen gezond en ze werden er vaak heel
oud mee.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
15- LSD-25
"To
go to Hell or fly Angelic, just take a pinch of psychedelic."
In
1938 produceerde de Zwitserse chemicus Albert Hofmann de
vijfentwintigste verbinding uit lysergzuur bij zijn speurtocht naar
nieuwe medicijnen.
Het duurde nog vijf jaar voordat Hofmann bij
toeval ontdekte wat voor wondermiddel hij had gemaakt.
Bij
het onderzoeken van LSD-25 kreeg hij zelf een miniscule hoeveelheid
binnen.
Hofmann
schreef: "Afgelopen vrijdag, 16 april 1943, was ik genoodzaakt
‘s middags mijn werk in het laboratorium te onderbreken en
naar huis te gaan, omdat ik plotseling erg rusteloos en een beetje
draaierig was gewor-den. Thuis ging ik liggen en verzonk in
een niet-onplezierige, roes-achtige staat, die werd bepaald door een
buitengewoon sterke verbeelding.
In een soort droomtoestand,
met
gesloten ogen (Ik vond het daglicht onplezierig schel), nam ik een
voortdurende stroom van fantastische beelden waar, bizarre
vormen met een intens caleidoscopisch kleurenspel.
Na ongeveer
twee uur werd deze toestand minder."
De
belangstelling voor de geheimzinnige werking van LSD-25 was gewekt
en Hofmann begon met collega’s aan een serie experimenten.
Al
gauw begrepen zij dat deze stof verwant was aan het al langer
bekende mescaline.
In 1927 had de Duitse farmacoloog Beringer erop
gewezen dat een mescaline-ervaring leek op schizofrenie.
De
medicijnfabrikant Sandoz zocht in de psychiatrische hoek naar
een toepassing voor LSD-25.
Het middel kwam ter beschikking van
psychiaters, om het in de behandeling als een "waarheidsserum" te
gebruiken, dat verdrongen ervaringen naar buiten bracht.
Ook
begonnen sommige onderzoekers het middel zelf te gebruiken, om
zo de toestand van hun patiënten beter te begrijpen.
Maar
ook de CIA kreeg belangstelling.
Was LSD-25 misschien bruikbaar
bij ondervragingen of als biologisch wapen ?
Onwetende mensen
kregen LSD toe-gediend, soms met fatale gevolgen.
Pas twintig
jaar later kwamen enkele praktijken van de CIA uit die tijd
aan het licht.
Intussen groeide de groep mensen die ervan
overtuigd waren dat er met de ‘psychedelica’ meer te doen viel dan
patiënten genezen of spionnen onder-vragen.
Schrijvers als Aldous
Huxley en Ernst Junger zagen LSD-25, en andere entheogene middelen,
als een sleutel naar een hoger bewustzijn.
Tot
het begin van de jaren zestig bleef het gebruik beperkt tot een
kleine groep psychonauten, geïnteresseerde kunstenaars en
geleerden.
Toen kregen enkele jonge onderzoekers van de Amerikaanse
Harvard Universiteit in 1962 een grote hoeveelheid LSD-25
in handen.
Zij namen het middel zelf in en beleefden entheogene,
kosmische ervaringen. Vervolgens ontstond er een ideologisch verschil
van mening tussen de eerste gebruikers als Hofmann, Huxley,
Osmond en Junger en de nieuwe generatie met mensen als Leary,
Hollinghead, Ginsberg en Vinkenoog.
De "ouden" wilden alleen
diegenen die daar klaar voor waren "omturnen", terwijl de
jongeren daarentegen LSD-25 ter beschikking wilden stellen aan
iedereen, om zo de wereld te veranderen.
Vanaf die tijd
verspreidde
LSD-25 zich razendsnel in het westen.
In
San Francisco ontstaat de "psychedelische revolutie".
Overal
verschijnen groepen en communes, die een andere manier van
leven
zoeken.
De slogan "turn on, tune in, drop out" wordt de leidraad
van de nieuwe generatie, geboren in en rond de laatste wereldoorlog.
Jonge muzikanten "zien het licht" en verspreiden hun
nieuwe boodschap onder de jeugd.
Het is niet langer "Why
must
I be a teenager in love ?", maar "Lucy in the Sky with Diamonds".
Groepen als Grateful Dead, The Beatles en Jefferson Airplan
bereiken miljoenen jonge mensen en overal popelt de jeugd om
kennis te maken met het nieuwe tovermiddel.
In
Amerika zingen jonge scholieren op de wijs van Vader Jacob:
"Marihuana,
marihunana, LSD,
LSD, College
kids are making it,
Highschool
kids are taking it,
Why
can’t we ? Why
can’t we ?"
Ook
in het "Magies Sentrum" Amsterdam, zoals de stad toen genoemd werd,
hing er een verandering in de lucht.
Er werd al geëxperimenteerd
met
hennep, opium en mescaline voordat LSD-25 hier ook bekend werd.
De
provobeweging draaide op volle toeren.
Hoewel sommigen
LSD-25
hadden afgewezen als "che-mies", verspreidde het gebruik zich
snel, vooral toen het door jonge schei-kundigen in Nederland
zelf
werd geproduceert.
Toen provoceerden de provo’s het bange
"klootjesvolk" door het idee te opperen LSD-25 door het Amsterdam-se leidingwater
te mengen.
De autoriteiten, die sinds enkele jaren jacht
maakten op wietrokers, grepen deze grap aan om LSD-25 en
andere entheogene middelen tot harddurgs te bestempelen en te
verbieden.
"Wat
kunnen mensen in hun leven meer bereiken Dan dat de God-Natuur
zich aan hen openbaart ?" (Johann Wolfgang von Goethe)
LSD-25
en andere entheogene stoffen zijn middelen om deze "God-Natuur"
in onszelf te beleven.
Het idee van een "psychedelische revolutie"
is dat je de wereld niet kunt verbeteren met geweld en
wetten, maar door een inner-lijke omwenteling, die bij jezelf begint.
Alles wat mensen gemaakt hebben, begint in de geest.
Ieder
gebouw, iedere wet, iedere oorlog is in de geest begonnen.
Wie
de maatschappij wil omvor-men, moet dus eerst de menselijke geest
veranderen.
Daarvoor is LSD-25 een erg geschikt, maar ook
riskant middel.
Het
chemische LSD is niet, zoals het natuurlijke psilo, "mild van
aard", maar heeft een streng karakter.
In andere culturen
was
een jarenlange voorbereiding nodig voor iemand een innerlijke
ontdekkingsreis mocht maken.
Wij hebben nu een middel ter
beschikking
waarmee we binnen een uur daar kunnen zijn waar men vroeger
een half leven over deed, maar dat betekent ook dat de
problemen die men vroeger langzamerhand leerde overwinnen, nu in een
klap op je afkomen.
Het is niet altijd even leuk wat je
ontdekt, als het "derde oog" zich opent.
In iedereen zitten duistere
kanten en schuilen er onbewuste addertjes onder het gras.
Dat ontdekte Albert Hoffman al bij zijn tweede proef met LSD-25:
"Een
demon had bezit genomen van mijn lichaam, mijn zintuigen en mijn
ziel.
De verschrikkelijke angst om krankzinnig te worden hield
mij in zijn greep."
Wij
wijzen er dan ook nadrukkelijk op dat LSD-25 absoluut geen
partydrug is.
LSD-25 is een van de goedkoopste entheogene middelen, omdat
de onbekende makers nog steeds idealisten zijn die werkelijk
hopen op een maatschappe-lijke verandering ten goede.
Voor ongeveer
tien gulden beleef je een van de ingrijpendste ervaringen van
je leven.
Heb je geen ervaring met entheogene middelen, begin
dan met een vrij lichte trip van maximaal 100 æg (microgram)
Het
beste is dat je vier uur van tevoren een gezonde, lichte maaltijd
eet en dat je gedurende de hele trip (die ongeveer acht uur
duurt) fruit en vruchtesappen bij de hand houdt.
Ook warme
kruidenthee kan heel lekker zijn.
Zorg dat je darmen leeg zijn.
Na
ongeveer drie kwartier begin je de werking te voelen.
De eerste tijd
moet het lichaam zich aanpassen.
Sommige psychonauten
nemen
eerst ecstasy en dan na een uur LSD.
Dat werkt positief op elkaar
en maakt de LSD-werking minder heftig.
Veel mensen
trippen
het liefst ‘s nachts, als het rustig is en de buitenwereld hen
niet kan storen.
Bovendien heb je in het halfdonker meer
visionaire ervaringen, terwijl je in het licht meer in jezelf
waarneemt.
Zorg dat je op een plek bent waar je niet gestoord kunt
worden en waar je je veilig voelt.
Zorg er in het begin ook voor
dat er iemand bij je is die je vertrouwd en die ervaring heeft
met LSD.
De
ervaring is zo indringend dat je daarna veel tijd moet nemen om
alles te verwerken.
Het is het beste als je een paar dagen vrij
hebt en geen belang-rijke dingen hoeft te doen, want pas na een
dag of tien ben je volledig terug op aarde.
Het
is heel goed om je voor te bereiden door veel over LSD te lezen,
maar om te weten wat het is, moet je het zelf gedaan hebben.
Laat de trip ontspannen over je heen komen, door je heen
stromen.
Geef je over.
Al je zintuigen staan wijd open; alles wat
normaal niet tot je door dringt, komt nu op je af.
Je hebt het idee
dat je voor het eerst echt muziek kunt horen, de bedoeling
achter
alles begrijpt; elke indruk, elk gevoel krijgt een nieuwe
lading.
Het is heel prettig om je trip te begeleiden met muziek;
die helpt je te ontspannen en te genieten.
Maar je zult merken
dat sommige muziek heel lelijk klinkt.
Veel
mensen krijgen op hun eerste trip enorme lachbuien.
Opeens zie je
het bespottelijke keurslijf waarin de mensen leven en
de humor van alles.
Je ziet ook je eigen beperkingen, je angsten, je
verlegenheid; schaterlachen om dat alles is heel bevrijdend.
Als
de LSD eenmaal werkt, zie je dat alles leeft en vibreerd.
Je ziet
energiestromen, aura’s en intense kleurenpracht.
Ook akelige
dingen zie je sterker, dus het is verstandig je met mooie en
prettige dingen te omrin-gen.
Je weet heus wel dat er
veel
ellende op de wereld is; zoek die dus niet expres op.
Als je
verbeelding open en vrij is, kun je de mooiste visioenen hebben,
maar als je bang bent, neemt alles een angstaanjagende vorm
aan.
Het is belangrijk te weten dat alles wat je ervaart met
je eigen verbeelding samenhangt, dat je voortdurend je eigen
gevoelens projecteerd op de werkelijkheid, die op zich niet goed
of slecht is.
Wij zien de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals
wij zelf zijn.
Alles bestaat, schoonheid en lelijkheid, liefde
en haat, betekenis en zinloosheid.
Jij bepaalt zelf wat voor jou
waar is.
De "werkelijkheid" is iets subjectiefs.
Als
je je niet lekker voelt, of nare dingen denkt en ziet, denk er dan
aan dat je niets anders hoeft te doen dan je te ontspannen.
Adem
rustig en bedenk dat het je eigen angsten zijn die je ziet, dat
het voorbijgaat.
Sommige mensen krijgen tijdens een trip zin
om te praten, te tekenen, te zingen, te dansen of te vrijen.
Anderen zijn juist sprakeloos van verwonde-ring of beleven de
grootste avonturen zonder een vin te verroeren.
Laat alles vanzelf
gaan en forceer niets.
"Go with the flow", zoals die
uit
jezelf opwelt.
Soms zijn de eenvoudigste handelingen zeer
ingewikkeld en dan is het prettig iemand in de buurt te hebben die
je kan helpen.
Gebruik tijdens de trip geen alcohol, koffie, tabak
en andere gifstoffen, je zult er ook geen behoefte aan
hebben.
Iemand die toch alcohol drinkt in combinatie met LSD kan
agressief worden. Hashish en wiet kun je wel roken, maar je
zult merken dat je, zeker de eerste uren, geen behoefte hebt aan
consumpties.
Frisdranken en snoepgoed vallen met hun synthetische smaakjes
genadeloos door de mand, zoals alle onechtheid, ook die van
jezelf, ontmas-kerd wordt.
Mensen
met problemen of neuroses kunnen maar beter niet aan LSD-25 en
andere entheogene middelen beginnen.
Wat erin zit komt
eruit,
en als je grote problemen hebt, kan het te veel zijn om in een
keer te verwerken.
In "De Psychedelische ervaring", het
handboek voor trippers uit de jaren zestig, staat de volgende raad:
"Als een plotselinge noodtoestand in de buitenwereld het
vereist, zullen thorazine of andere tranquilizers van het
phenothiazine-type de effecten van psychedelische middelen stoppen.
Gebruik
geen tegenmiddelen als de reiziger alleen maar bang is."
Ten
slotte nog iets over het gerucht dat LSD-25 schadelijk is:
bij "normaal" LSD-gebruik is er niets aan de hand.
Twee of drie
keer per jaar is voor de entheogene onderzoeker genoeg.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
16-
KETAMINE
In
1961 werd ketamine ontdekt door de Amerikaan Cal Stevens. Het is een
verdovingsmiddel, dat gebruikt werd bij operaties
op
de slagvelden in Vietnam, waar de soldaten het de "death drug"
noemden. De werking lijkt een heel klein beetje op lachgas.
Ketamine
is niet verboden. In Amerika, Rusland en Engeland wordt het op
de illegale drugsmarkt in pil- en poedervorm verkocht,
maar
voor zover wij weten is ketamine hier op drugsmarkt niet bekend en
kun je het alleen gebruiken via iemand die kan beschikken
over
ampullen van het merk Ketalar, waarvan de inhoud moet worden
geinjecteerd. Je hebt dus te maken met een stof die je niet
zelf
kunt toedienen !
Bij
operaties gebruikt men veel hogere doses, maar entheogene
doeleinden neem je 1 a 2 milligram per kilo lichaamsgewicht.
Dat
betekent gewoonlijk tussen de 60 en 150 milligram. Het is een
kortwerkende trip, die ongeveer een uur duurt. Je moet zorgen
dat
je warm en comfortabel ligt, dat er een ervaren persoon bij je is
die je de injectie kan geven en dat je niet gestoord
wordt.
Zachte muziek kan heel plezierig zijn bij deze reis naar een
andere dimensie.
Hoe
diep de ketamine-ervaring kan gaan, blijkt uit de woorden van de
Russische onderzoeker Igor Kungurtsev. Hij beschrijft
in
de Albert Hofmann Foundation Newsletter de resultaten van jarenlange
studie van ketamine door hem en zijn collega’s. Ze
behandelden
er honderden alcoholisten en andere patiënten mee, maar
experimenteerden ook zelf; "Drie of vier minuten na de
injectie
voelde ik hoe deze wereld begon te verdwijnen en ik ervaarde
mezelf als een puntje van bewustzijn dat door vreemde
werelden
zweefde. Het meest ongewone gevoel was dat ik geen lichaam
had, terwijl "ik" op de een of andere manier toch bestond.
(...)
Hierna
kwam er een stadium waarin zelfs dit lichaamloze zelfbesef begon
te verdwijnen en ik voelde een wezenlijke angst om
dood
te gaan. Op dat moment lukte het mezelf los te maken en me over te
geven. Alleen bewustzijn bleef over, er was geen "ik"
als
zelf. Het was alsof alleen datgene bestond wat zich bewust was van
zichzelf. Deze ervaring gaf me meer inzicht in bepaalde
begrippen
uit het boeddhisme en andere oosterse filosofieën. Ook mijn
begrip van dood en sterven werd diepgaand veranderd."
In
de jaren dat wij in het Westen nooit iets over entheogene ervaringen
uit de Sovjetunie hoorden, werd daar druk geëxperimenteerd
met
LSD-25 en ketamine. Na de glasnost ontstond er meer openheid. Toen
bleek dat de Russische onderzoekers, die vrijwel niets
wisten
over de "psychedelische revolutie" in het Westen, tot dezelfde
conclusies gekomen waren als wij; entheogene middelen
maken
ons bewust van het "goddelijke" in onszelf en in het leven en
helpen ons te begrijpen wie we zijn.
Ketamine
is bij deskundige toediening volkomen ongevaarlijk. Bij een
hogere dosis raak je buiten bewustzijn, maar na verloop
van
tijd kom je weer bij en even later is er "niets meer aan de hand" .
Sommigen verkiezen het bij bewustzijn te blijven,
al
kun je tijdens een ketamine-trip moelijk praten en bewegen. Tijdens
de trip verlaat je je lichaam en heb je het gevoel
dat
je "sterft". Eerst ben je wel bang, maar dan voel je je bevrijd. Je
komt in gebieden terecht die je bij wijze van spreken
"de
hemel" zou kunnen noemen. Er zijn daar soms ook andere zielen
aanwezig waarmee je kunt communiceren, hoewel niet mer woorden.
Ook
kom je in contact met hogere krachten en sferen, maar daar voel je
je wel aan onderworpen. Het is een ongelooflijk indrukwekkende
ervaring
waarmee je nog vele maanden later bezig bent. Bij hogere doses
kan verhoging van bloeddruk of storing in de ademhaling
voorkomen.
Maar wie slechts nu en dan ketamine gebruikt voor een
prachtige en leerzame "bijna-dood-ervaring", loopt geen enkel
gevaar.
Hij
doet zijn ogen dicht en ziet opeens een lange tunnel voor zich. In
de wanden van de tunnel ontwaart hij gedaanten, waarvan
sommigen
lijken te bewegen. Even verzet hij zich, dan wordt hij de
tunnel in gezogen en zweeft hij tussen de gedaanten door.
Nu
herkent hij allerlei archetypen, sommige angstaanjagend, andere
lieflijk. Hij passeert griffioen en basilisken, Egyptische
godheden
met dierkoppen, bodhisatva’s en lieflijke godinnen. Sommigen
begroeten hem met zegenende gebaren, andere graaien
naar
hem met dreigende klauwen. Nu ziet hij een lichtpunt voor zijn
gesloten ogen opdoemen, dat snel groter wordt. Hij glipt
ongedeerd
langs de kwijlende muil van een hellehond, vangt een knipoog
op van een hemelse nimf en glijdt de tunnel uit. Hij
is
zich nu helemaal niet meer bewust van zijn lichaam. Boven zijn hoofd
ontwaart hij Egyptische schilderingen en hiëroglyfen
in
stralende kleuren. "mooi, mooi", fluistert hij. "Waar ben je nu ?",
hoort hij de stem van zijn vriend in de verte. "Ik
lig
in een sarcofaag in een piramide." Zijn stem klinkt hol en galmend,
alsof hij echt in een grote ruimte ligt.
"De
pyramides zijn geen graven, maar poorten naar een andere dimensie.
Hiervandaan bereisden onze voorouders de kosmos," hoort
hij
zijn eigen stem orakelen. "Nu ga ik heel ver weg. Buiten het bereik
van de Aarde. Ik lig hier klaar om gelanceerd te worden."
"Waar
ga je heen ?" "Ik... geloof... ergens... bij Orion..."
(Hans
Plomp, In Amsterdam)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
17- DMT
(Di-Methyl-Tryptamine)
Tijdens
de psychedelische revolutie was DMT een populair middel voor
een korte, zeer spectaculaire trip. Het werd de "lunchtrip"
genoemd,
omdat je het bij wijze van spreken om kwart over twaalf in je
middagpauze kunt gebruiken en om half twee weer nuchter
op
kantoor bent. Maar wat je intussen hebt meegemaakt, is buitengewoon.
Zoals zo veel magische middelen, is DMT al heel lang
bekend
bij sommige Zuidamerikaanse Indianenvolken. Zij bereiden een
poeder uit boombast, dat yopo wordt genoemd, en blazen
dit
met pijpjes in elkaars neusgaten. Yopo is een van de twee
bestanddelen van Ayahuasca. Qua samenstelling is het vrijwel
identiek
aan synthetisch DMT.
In
de jaren negentig duikt DMT weer op. Het is populair in Amerika bij,
zoals het weekblad Newsweek schreef, "serious psychonauts".
In
Engeland wordt het eveneens weer gebruikt en ook in Nederland zijn
we het tegengekomen. Als partymiddel wordt het met marihuana
of
tabak of kruiden in een joint gerookt. Het veroorzaakt dan een
buitengewoon sterke roes, maar toch is die niet te vergelijken
met
de entheogene ervaring die het geeft als je het puur gebruikt.
DMT
geeft je een instanttrip. Voor een dosis gaat vier of vijf
milligram in een zogenaamde base-pijp. Dit wordt verhit en
de
vrijkomende witte rook wirdt geïnhaleerd. Deze ruikt buitengewoon
synthetisch en stinkt naar verbrand plastic. De unieke,
gore
smaak zul je nooit meer vergeten. Inhaleer langzaam. De rook is
niet heet, maar je zult de neiging hebben om te hoesten.
Onderdruk
dat en zorg ervoor dat je zoveel mogelijk rook in een keer
naar binnen krijgt, want als je niet voldoende hebt,
ga
je niet "door de poort" naar de andere kant, als zul je wel
buitengewoon high worden, tot in een staat van zaligheid die
gepaard
gaat met sterke visuele effecten.
Het
eigenaardige van DMT is dat, als je het eenmaal geïnhaleerd hebt,
een volgende dosis niet meer werkt. Je moet dan een
uur
wachten tot je het opnieuw kunt gebruiken. Breng de geïnhaleerde
rook in je longen omlaag om deze als het ware op te slaan.
Al
na enkele seconde ga je "out". Een paar seconden later zit je in een
andere dimensie, terwijl je al na enkele minuten een
piek
bereikt, die lang aanhoudt. Je moet dus zorgen dat je lekker ligt
of zit, want je gaat gerandeerd uit je bol. Eerst kom
je
in een glasachtige voorruimte; dat is de poort waar je doorheen
moet. Je wordt er als het ware in gezogen. Aan de andere
kant
kom je in een wereld terecht die je nog niet kende. Hier kun je de
volgende ervaringen hebben; tijd en ruimte zijn opgeheven,
je
ziet vreemde planten of plantaardige vormen. Je bevindt je in een
vibrerend universum zonder vormen. Je ziet vreemde machines
en
hoort buitenaardse muziek. Je hoort vreemde talen, soms
begrijpelijk, soms niet en je ziet intelligente wezens in allerlei
vormen.
Heel vaak maak je het volgende mee: je bent omgeven door
wonderlijke wezentjes die een kosmische dans voor je opvoeren.
Ze
bestaan uit spiraalachtige vormen die door elkaar warrelen. Ze
hebben snoetjes, kijken je aan, lachen je toe en praten
met
hoge piepstemmetjes tegen je. Je kunt niet verstaan wat ze zeggen.
Volgens enkele entheogene onderzoekers maken ze gebruik
van
ultra-korte frequenties om hun boodschappen op je onderbewustzijn
over te brengen. De inhoud van die boodschap voel je
wel
aan. Die luidt: liefde.
De
meeste van die wezentjes hebben het beste met je voor maar sommigen
zijn ondeugend en eng. Dan ben je even bang. Volgens
Terence
McKenna, een van de meest vooraanstaande entheogene
onderzoekers in de Verenigde Staten, is het een goed teken als
je
die angst voelt, want dat laat je zien dat je in contact staat met
de werkelijkheid. De kleuren waarin dat alles zich afspeelt,
zijn
voornamelijk groen, rood en blauw, naar paar, geel en goud.
McKenna noemt de wezentjes "machine-elfen". Ze hebben inderdaad
iets
technologisch en ook iets elfsachtigs. Je zou kunnen zeggen dat
zij, ontstaan uit chemische kristallisatie, als het ware
afsplitsingen
zijn van de jungle-goden en van de oerkrachten die door
het natuurlijke yopo worden opgeroepen. Na ongeveer
een
half uur neemt de intensiteit af en verlaat je de machine-elfen. Je
kunt dan je ogen open doen en praten, maar misschien
wil
je liever nog wat nasoezen, badend in een stroom van wat je alleen
maar als universele liefde kunt omschrijven.
Hoe
meer je terugkomt, hoe lichamelijker het gevoel wordt. Op het
laatst begint je lijf te trillen en te beven. Na vijf minuten
houdt
ook dat op en ben je weer terug. Een minuut of tien later voel je
je weer normaal, zij het dan dat je iets buitengewoons
hebt
meegemaakt. Een ander verschijnsel dat tijdens deze trip kan
optreden is dat je geluiden begint te maken die je als golven
waarneemt.
Je produceert onverstaanbare klanken. Die drang is zo sterk
dat je je er alleen maar aan kunt overgeven. Je maakt
een
reis door een innerlijke ruimte waaruit je na een half uur, als
herboren zeggen sommigen, terugkeert. Ook voor DMT geldt
dat
je het moet gebruiken op een lege maag, in een prettige omgeving en
alleen als je je goed voelt.
Veel
Amerikaanse psychonauten gebruiken regelmatig DMT, bijvoorbeeld
eens in de maand. De werking lijkt niet te verminderen,
integendeel;
je raakt vertrouwder met de machine-elfen en komt ook in
andere werelden terecht. Maar elke trip moet verwerkt
worden.
Pas als de laatste trip geen rol meer speelt in je
gedachtenleven, ben je klaar voor een nieuwe.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
20-
Lachgas, N2O
"High
op lachgas; ik ben hier eerder geweest De vreemde trilling van
hetzelfde oude universum"
(Allan
Ginsberg)
Lachgas
behoort, net als sommige andere voor highs gebruikte middelen,
tot de anestetica, dat wil zeggen stoffen die gebruikt
worden
om patiënten tijdens operaties te verdoven. Lachgas is de minst
schadelijke en ongevaarlijkste manier om een entheogene
ervaring
te hebben. William James, een beroemd psychiater die in de
vorige eeuw op allerlei manieren "de religieuze ervaring"
onderzocht,
schreef over lachgas; "Bij mij, net als bij alle anderen
met wie ik heb gesproken, is de kern van de ervaring
het
enorm opwindende gevoel van een intense, metafysische verlichting.
De waarheid opent zich in steeds diepere lagen met
een
bijna oogverblindende overtuigingskracht."
Inderdaad:
lachgas is een pijlsnelle "shortcut" naar een andere
dimensie ! Het gas werd al in 1776 ontdekt, maar het duurde
nog
twintig jaar voordat sir Humprey Davy ermee ging experimenteren.
Hij was medewerker van het Pneumatic Institute in Bristol,
waar
men het therapeutisch gebruik van gassen onderzocht. Al snel werd
lachgas populair in Engelse artitieke kringen. Niet
alleen
de dichter Samuel Coleridge genoot ervan, ook de porseleinmaker
Josiah Wedgwood en de uitvinder James Watt waren enthousiaste
gebruikers.
In de loop van de negentiende eeuw werd lachgas een
attractie op de kermis. Giechelende toeschouwers keken toe
hoe
anderen in een roes kwamen van het gas, of omvielen en buiten
westen raakten. Deze vorm van vermaak verdween weer, maar
het
gebruik bij kleine operaties in ziekenhuizen en bij tandartsen werd
zeer algemeen. Veel mensen herinneren zich nog het
lachgasmaskertje.
Deze vorm van verdoving is langzamerhand verdrongen
voor andere, minder euforische methoden. Tegenwoordig
zou
lachgas dan ook nauwelijks meer te krijgen zijn, als het niet in de
voedingsindustrie gebruikt werd.
Hoewel
de naam lachgas doet vermoeden dat je alleen wat lacherig wordt,
gaat de werking veel verder dan een grijns of het
"wahwah-pedaal-effect"
van geluid. Wie een flinke hoeveelheid zo lang
mogelijk binnenhoudt, voelt een sterke kracht door het
lichaam
omhoog schieten naar het hoofd, waarna een paar minuten volgen
van intens geluk, plotselinge inzichten en visioenen.
Het
is een korte, hevige, kosmische ervaring, waarin het mysterie van
leven en dood even op een bijzonder prettige manier
duidelijk
wordt. Wat dat betreft kan lachgas vergeleken worden met
inwijdingsstoffen als LSD en mescaline. Een idee is dat
de
"waarheden", die je met lachgas ontdekt, moeilijk vast te houden of
te formuleren zijn. Bekend is de anekdote over William
James,
die onder invloed van lachgas een "kosmische openbaring"
opschreef:
"Hoggamus
higgamus, man is polygamous. Higgamus hoggamus, woman is
monogamous."
Veel
gebruikers hebben erop gewezen dat de lachgas-trip lijkt op de
verslagen van mensen die een "bijna-dood-ervaring" hebben
gehad.
In de supermarkt kunnen we patronen voor de slagroomspuit kopen.
Deze bevatten net genoeg gas voor twee volle teugen,
wat
eigenlijk te weinig is om bevredigend te raken. Let erop dat de
patronen puur lachgas bevatten. Je moet het geinhaleerde
gas
zo lang mogelijk in je longen houden en je kunt het daarna
uitademen in een ballon, om het opnieuw in te ademen. Lachgas
is
onschadelijk, behalve bij overdreven veel gebruik. Als je zo
gelukkig bent de beschikking te hebben over een gascilinder,
verkrijgbaar
in de groothandel of bij de fabrikant, zet dan niet je
lippen direct aan het mondstuk. In de eerste plaats kunnen
ze
vastvriezen, maar veel ernstiger is dat je longen kunnen bevriezen,
omdat het gas ijskoud de cilinder verlaat. Schep een
aangename
sfeer. Laat iedereen zitten en vul de ballonnen en deel ze
uit, maar laat iedereen wachten met inhaleren tot het
hele
gezelschap is voorzien. Op feesten ontstaat vaak een gretig
gedrang rond de gascilinder. Een van de kenmerken van lachgas
is
dat de meeste mensen meer willen en zich er niet van los willen
maken. Het is goed als de gebruikers zitten, omdat ze kunnen
omvallen
of zelfs even het bewustzijn verliezen. Soms treedt een lichte
misselijkheid op, maar dit heeft te maken met een
volle
maag of alcoholgebruik.
"Ik
raad iedereen ten sterkste aan om dit experiment te herhalen, dat
met puur gas kort duurt en volkomen onschadelijk is."
(William
James)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
21-
Peyote, Mescaline
"Veel
woorden en verzen van schrijvers en dichters kunnen niet in hun
volledige betekenis begrepen worden, ben ik geneigd
te
zeggen, door iemand die nooit onder de invloed van mescaline is
geweest..."
(H.
Havelock Ellis, The World of Dreams, 1911)
Een
kleine, stekelloze cactus groeit in Zuid-Texas en Noord-Mexico. Het
is maar een bescheiden plant met kleine bloemen, deze
Lophophora
Williamsii beter bekend als PEYOTE. Toch speelt deze plant
een grote rol in de religie en cultuur van de Indianen
van
Midden-Amerika en vinden wij haar afgebeeld al ver voor onze
jaartelling.
Nog
steeds staat peyote in hoog aanzien bij de oorspronkelijke
bevolking van deze streken, de Huichols, en tegenwoordig ook
bij
entheogene onderzoekers over de hele wereld. Peyote staat centraal
in de shamanistische rituelen van een oeroude, maar
nog
springlevende religie, die verrassend vrij is gebleven van de
invloed van Spaanse kolonisten en de kerk.
Toen
de Noordamerikaanse Indianen in de loop van de vorige eeuw bijna
volledig van hun land en hun cultuur beroofd waren,
keerden
velen zich tot de voorouderlijke peyote-cultus van de Huichols.
De Native American Chruch onstond en het rituele gebruik
van
de cactus verspreidde zich onder vele stammen, tot in Canada toe.
Deze namen wel christelijke elementen in hun rituelen
op.
De Comanche-hoofdman Quanah Parker zei aan het begin van deze eeuw:
"De blanken gaan naar hun kerken en praten daar over
Christus;
wij blijven in onze tipi’s en praten met Christus."
De
Huichols, die al in de achttiende eeuw in naam gekoloniseerd waren,
maar die nooit een echte bezetting kenden door de ontoegankelijkheid
van
hun gebied, zijn zich zeer bewust van de heiligheid van peyote en
worden sinds de Mexicaanse onafhankelijkheid nauwelijks
meer
lastig gevallen door kerk of autoriteiten. De cactus is in heel
Mexico te koop als medicijn tegen vele ziekten, zoals
blindheid,
bronchitis, eigenlijk alle kwalen, want "de geest" geeft
adviezen voor genezing. Toen een journalist bij een Indiaan
naar
dit middel informeerde, kreeg hij te horen dat aspirine een drug
is, maar peyote heilig.
Het
eerste verslag van een blanke over peyote-gebruik komt uit 1897 en
spoedig daarna publiceerde de beroemde psycholoog Havelock
Ellis
over zijn ervaringen in het British Journal of Medicine. In 1897
ontdekte men de entheogene stof in peyote en noemde
deze
mescaline. Deze stof werd in 1919 voor het eerst synthetisch
gemaakt en in de jaren daarna door vele wetenschappers,
kunstenaars
en andere onderzoekers onderzocht. De Engelse schrijver
Aldous Huxley is waarschijnlijk de bekendste beschrijver
van
mescaline en LSD-ervaringen, maar zeker niet de enige. Een van de
eerste blanken die deelnam aan een Indiaans peyote-ritueel
was
de Franse schrijver Antonin Artaud, die in de jaren dertig naar
Mexico reisde. Hij schreef een aantal fascinerende verslagen
over
zijn avonturen bij de Tarahumaras:
"Ik
heb in de Mexicaanse bergen peyote genomen, een hoeveelheid die bij
de Tarahumaras voor twee of drie dagen genoeg is,
en
ik geloof dat het de drie gelukkigste dagen van mijn leven waren.
Niet langer had ik genoeg van mezelf, ik zocht niet meer
naar
een reden om verder te leven, ik hoefde mijn lichaam niet meer
rond te slepen..."
De
curandero (priester, shamaan) zingt bij het grote peyote-ritueel,
"Kauw goed, kauw goed, dan zul je je leven zien."
De
Indianen gebruiken de cactus niet alleen om helderziend te worden,
maar ook als medicijn. "De vrouw nam een flinke cactus,
sneed
de onderkant af, tilde haar lange, prachtig geborduurde rok op
een veegde met de vochtige onderkant langs haar benen,
vooral
op plaatsen waar schrammen en wondjes zaten, veroorzaakt door de
lange tocht door de woestijn. Ze legde uit dat de
peyote
niet alleen honger en dorst verdrijft en de geest verheft, maar
ook wonden geneest en infecties voorkomt."
Duizenden
Indianen maken jaarlijks een pelgrimstocht naar Wirikuta, het
geestelijke land van de voorouders, waar de peyote
vandaan
komt. De pelgrims komen langs plaatsen die je tevergeefs op de
kaart zult zoeken, maar die wel op de geestelijke landkaart
van
de peyote-reizigers staan aangegeven: Poort naar de Wolken; Vagina;
Waar Onze Moeders Wonen et cetera. Onder invloed van
de
plant trekken de pelgrims door een fantastisch landschap waarin de
geschiedenis van het universum is vastgelegd door hun
voorouders.
Voor de Indianen betekent de toch naar Wirikuta hetzelfde
als een reis naar Mekka voor een moslim of naar Benares
voor
een hindoe.
De
schrijver Carlos Castenada heeft veel gedaan voor het verspreiden
van kennis over de peyote-religie in het Westen. In een
lange
reeks boeken beschrijft Castenada (sommigen zeggen dat achter
deze naam een hele groep onderzoekers schuilgaat) zijn
ervaringen
met de curandero Don Juan. Iedere deelnemer aan een
peyote-bijeenkomst mag hetzelfde magische middel gebruiken
als
de meest ervaren curandero, zodat hij zonder tussenkomst van
priesters en goeroes direct contact met de geest kan maken.
De
Indianen delen hun diepste geheimen met de geïntereseerde
vreemdelingen die in grote getale uit de Verenigde Staten komen:
"Want
wij zijn allen, wij zijn allen, wij zijn allen kinderen van een
prachtig gekleurde bloem. Er is niemand, er is niemand
die
spijt heeft van wat wij zijn."
In
de loop der jaren hebben miljoenen mensen Castenada’s boeken
gelezen. Het probleem is alleen dat peyote en mescaline hier
moeilijk
te krijgen zijn. Maar het is er wel. Er zijn chemici die in
hun laboratorium kleine hoeveelheden synthetische mescaline
produceren,
die via niet-commerciële circuits gedistributeerd worden.
Deze mescaline is heel zuiver en van uitstekende kwaliteit.
Ook
wordt er op zeer kleine schaal uit de Verenigde Staten echte
mescaline aangevoerd, die op dezelfde manier verspreid wordt.
En
ten slotte zijn er toeristen die uit Mexico de gedroogde peyote
meebrengen. Het is het beste van tevoren te vasten, als
je
kunt een dag of langer, een tijd geen alcohol te gebruiken en
rekening te houden met de voedingsaanwijzingen die je verderop
na
"Ayahuasca/Yage" aantreft. Peyote smaakt buitengewoon bitter. De
Indianen zeggen dat je jezelf opeet; daarom kan de een
de
smaak beter verdragen dan de ander. Van de mescaline-kristallen neem
je een kwart tot een half gram; van de peyote-cactus
eet
je zoveel je wilt of kunt. Peyote moet je heel goed kauwen wat niet
gemakkelijk is. De misselijkheid gaat voorbij. Als
je
moet overgeven, gaat de werking niet verloren. Van de kristallen zul
je minder last hebben.
Ook
voor mescaline en peyote geldt dat het een poosje duurt voordat je
het effect voelt. Daarna kun je een van de meest goddelijke
ervaringen
van je leven hebben. Mescaline doet aan LSD-25 denken, maar
het is zachter, kleuriger en warmer, aards, vriendelijk
en
prettig. Op een stil strand, een open veld, in bossen, duinen of
bergen ben je getuige van de entheogene, goddelijke kanten
van
de natuur.
De
Engelse schrijver Aldous Huxley schreef: "Het is ongetwijfeld de
belangrijkste ervaring die menselijke wezens tijdens hun
leven
kunnen hebben..."
Met
mescaline, peyote en andere entheogene middelen als psilocybe kun
je je visioenen sturen en een richting geven. Als de
trip
eenmaal op gang komt, ga je op een stil, afgezonderd, halfduister
plekje zitten, zo gemakkelijk mogelijk, op een bank
of
een stoel. Leg je handen op elkaar in je schoot, met de handpalmen
naar boven (linkerhand boven) en sluit je ogen. Ontspan.
Dit
is de gemakkelijkste houding. Concentreer je op het middel dat je
hebt genomen en visualiseer, dat wil zeggen verbeeld
je,
de plant, of boom, of paddestoel of cactus waarvan het afkomstig
is. Wacht tot er een beeld of een beeldenreeks voor je
ogen
verschijnt. Spreek met jezelf af dat dit de Geest van de plant is
en stel jezelf aan deze geest voor. Wees niet verbaasd
als
je bijvoorbeeld in je fantasie knielt. Wacht tot je voelt dat er
een soort energiestroom ontstaat tussen jou en wat je
ziet.
Dit is niet moeilijk; het gaat als het ware vanzelf. Als je nu
een vraag stelt, of aan iets of iemand denkt, begint
het
beeld te veranderen. Ga daarin mee, laat je rustig drijven op de
golven van de stroom. Na verloop van tijd kom je daar
terecht
waar je wilde zijn. Als je verder wilt, of je drijft weg van
waar je was, stel je een nieuwe vraag of je laat je gaan
en
ziet wel waar je uitkomt.
Kom
je ergens terecht waar het je niet bevalt, dan trek je je terug.
Lukt dat niet, roep dan de Geest van het middel te hulp.
Je
vraagt gewoon van binnen, "Geest, help me." Wat er ook gebeurt, laat
het middel rustig zijn gang gaan. Drijf mee, zweef
mee.
Als het natuurlijke middelen zijn en het is je eigen, bewuste
keuze geweest om te trippen, en je hebt je gehouden aan
de
regels van voorzichtigheid en soberheid, zal alles goed gaan. Soms
moeten we eerst door moeilijke gebieden heen om vervolgens
iets
moois mee te maken. Juist op de moeilijke plekken leer je het
meest. Daar worden we gewezen op onze zwakheden, fouten
en
ijdelheden. Alles wat je meemaakt en tegenkomt, kun je je later
herinneren, en kun je later verwerken.
De
ene keer ga je steeds verder en kom je in de kosmos terecht; een
andere keer kom je steeds dichter bij je jezelf, tot je
geboorte
en daarvoor. Als je eenmaal geleerd hebt te vertrouwen op de
Geest van het middel en op jezelf, zijn er geen grenzen
meer.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
22-
AYAHUASCA, Yage
Een
van de interessanste entheogene middelen die de natuur ons te
bieden heeft is ayahuasca. Dit is een klim- en slingerplant
uit
de Zuidamerikaanse oerwouden, waaruit, samen met een andere plant,
een bittere drank gewonnen wordt, yage genaamd, die
een
sterk hallucinerende werking heeft. Het is de moeite waard om hier
aandacht aan te besteden, omdat ayahuasca sinds kort
hier
en daar in Europa opduikt en de belangstelling voor dit bijzondere
middel in de toekomst zeker zal toenemen.
Ayahuasca
wordt al vele duizenden jaren door Indiaanse stammen in
Zuid-Amerika gebruikt. Er zijn vijf toepassingen: het dient
als
geestelijk inwijdingsmiddel, als geneesmiddel, om helderziendheid
op te wekken, om astrale reizen te maken en ter ontspanning.
Er
zijn diverse manieren om ayahuasca te bereiden die, naar gezegd
wordt, verschillende uitwerkingen hebben. Ook worden er
andere
planten aan toegevoegd, die de werking veranderen. De Indiaanse
shamanen kennen vele ayahuasca-rituelen waarbij gezongen
en
gedanst wordt. Sommige zijn misschien al eeuwen, wie weet duizenden
jaren oud. Ongetwijfeld is er al heel veel van de oude
kennis
uit het oerwoud verloren gegaan.
Niet
lang geleden is in Brazilië een katholieke spirituele beweging
ontstaan waarin ayahuasca een centrale rol speelt. De
Santo
Daimebeweging is een stroming onder de verpauperde Indianen in de
grote steden om terug te keren naar het oerwoud en
daar
kleine geloofsgemeenschappen te stichten met commune-achtige
kenmerken. Op de religieuse bijeenkomsten, waaraan ook kleine
kinderen
deelnemen, wordt door iedereen yage gedronken en de entheogene
extase wordt zingend en dansend gezamelijk beleefd.
Eu
tomo esta bebida Ik neem deze drank
Que
tem poder inacreditavel Die ongelooflijke kracht heeft
Ela
mostra a todos nos Hij laat ons allen zien
Aqui
dentro desta verdade Deze waarheid hier
Subi,
subi, subi Ik zweefde omhoog, omhoog, omhoog
Subi
foi com alegria Ik zweefde omhoog van vreugde
Quando
eu cheguei rias alturas Toen ik in de hoogten aankwam
Encontrei
com a Virgern Maria Ontmoette ik de Maagd Maria
Subi,
subi, subi Ik zweefde omhoog, omhoog, omhoog
Subi
foi com amor Ik zweefde omhoog van liefde
Encomtrei
com o Pai Eterno Ik ontmoette de Eeuwige Vader
E
Jesus Cristo Retendor En Jezus Christus de Verlosser
Subi,
subi, subi Ik zweefde omhoog, omhoog, omhoog
Conforme
os meus ensinos Overeenkomstig mijn doel
Viva
o Pai Eterno Eer de Eeuwige Vader
E
viva todos Seres divinos En eer alle Heiligen
(Hymne
van de Santo Daime Beweging)
Later
ontstonden er ook gemeenschappen in de grote steden. Andere
Brazilianen voegden zich bij de beweging. Vaak waren dat
intellectuelen
die het ayahuasca-ritueel kwamen bestuderen en na hun
entheogene ervaringen besloten anders te gaan leven.
De
Kerk en de autoriteiten hebben uiteraard overwogen of de sekte en
het middel verboden moesten worden, maar na gedegen onderzoek
is
vastgesteld dat ayahuasca noch verslavend noch ongezond is, maar
integendeel wonderbaarlijke geneeskrachtige eigenschappen
heeft
en authentieke religieuse inspiratie geeft.
Het
mag daarom legaal gebruikt, terwijl marihuana in Brazilië verboden
is ! De beweging wint snel terrein en nu zijn ook de
eerste
uitdragers van dit gekatholiseerde ayahuasca-ritueel in Europa
verschenen. Vooral in kringen van de aanhangers van
goeroe
Osho worden er bijeenkomsten georganiseerd waar de deelnemers
kennis kunnen maken met ayahuasca en het ritueel van
de
Santo Daime-kerk. Er worden simpele religieuse liedjes over Maria,
Jozef en Jezus bij gezongen en eenvoudige danspassen
bij
uitgevoerd. Het samen zingen en samen dansen is een belangrijk
element, dat dient om de werking van de ayahuasca te kanaliseren.
Enkele
minuten nadat het eerste glas yage is gedronken, wordt de
werking voelbaar. Het eerste stadium lijkt een beetje op
dat
van ecstasy en kan het best omschreven worden als het begin van een
reliseuse exstase. Als er meer wordt gedronken, ontstaan
er
visioenen van kleuren, bloemen en mandala-achtige vormen.
Naarmate
er meer wordt ingenomen komt de gebruiker in steeds hogere, of
juist dieper gelegen niveaus van verbeelding. Er zijn
jungle-achtige
werelden waar goden en oerwouddieren voorkomen. Men komt
ook in voorwerelden waar duizenden voorvaderen, vroegere
zielen,
aanwezig zijn. De taferelen zijn vaak van een betoverende
schoonheid. De kleuren die men ziet, zijn vooral blauw,
groen,
rood, geel en goud. Maar er zijn ook gebieden waar je met
griezelige monsters geconfronteerd kan worden.
De
ayahuasca heeft een eigen stem die tot de gebruiker gaat spreken,
hem op zijn mogelijkheden, fouten en zwakke punten wijst
en
hem door beproevingen kan loodsen waaraan hij op de trip onderworpen
wordt. Zoals bij de andere entheogene middelen komt
de
gebruiker zichzelf tegen en wordt hij geconfronteerd met zijn eigen
angsten, onlusten en frustaties. Het gaat er dan om
dat
hij zijn angst leert beheersen door zich eraan over te geven.
Iedereen is bang als hij slangen of draken ziet en dat is
terecht,
want slangen en draken kunnen gevaarlijk zijn.
Maar
wie niet in paniek op de loop gaat en wegvlucht, maar wat er ook
gebeurt toch doorgaat, breekt door die angst heen en
komt
in nieuwe, veilige gebieden. Ook daar kunnen zich weer nieuwe
bedreigingen voordoen. Dat gaat een aantal stadia zo door,
tot
er een hoogtepunt bereikt wordt. In dit hoogste stadium, na zware
beproevingen, "sterft" het ego en wordt er als het ware
een
nieuwe persoon geboren die vrij is van de angsten van de
"overledene". Maar dat gebeurt meestal pas na een aantal trips.
In
andere Zuidamerikaanse landen, bijvoorbeeld Peru, wordt ayahuasca
door curanderos gebruikt om te genezen; er wordt in de
wetenschappelijke
literatuur zelfs over kankergenezingen gesproken. Er
zijn ook technieken om in trance helderziende te worden,
bijvoorbeeld
om de geheime plannen van vijanden van de clan te doorzien
of om vast te stellen of iemand schuldig of onschuldig
is
aan een misdrijf. Ayahuasca stelt de shamaan in staat zich in de
geest naar andere plaatsen te begeven. In een filmreportage
van
Paul van de Bosch uit de jaren zeventig, destijds vertoond door de
VPRO, zagen we een angstige Peruaanse Indiaan die een
genezer
komt consulteren over zijn doodzieke dochtertje. De shamaan
gaat in trance en begeeft zich in de geest naar het huis
van
de man, enkele kilometers verderop. Daar stelt hij vast dat het
kind boven een blik benzine in giftige dampen slaapt,
wat
door de dankbare vader bevestigd wordt. Deze betaalt en rent naar
huis om het blik weg te halen.
Ayahuasca
houdt met zijn wonderbaarlijke eigenschappen een grote
belofte in. Op dit moment is het onderwerp van allerlei
wetenschappelijke
onderzoekingen.
Het is opmerkelijk dat het Vaticaan zijn goedkeuring
heeft gegeven aan de Santo Daimebeweging en indirect
dus
ook aan het middel en aan de entheogene ervaringen die het
teweegbrengt.
Het
niet-verslavende ayahuasca maakt de gebruiker tot een religieus
mens. Het produceert gevoelens van liefde voor het leven
en
de natuur en ontkentent allerlei sluimerende potenties in de
hersenen, zoals telepathie en helderziendheid. Het is een
tonicum
en in deskundige handen een geneesmiddel. Het wachten is op de
mogelijkheid om ayahuasca in het laboratorium na te
maken
en een synthetisch middel te fabriceren dat zuivere, mystieke
ervaringen geeft zonder enige bijwerkingen. Zou dat niet
een
stap in de evolutie zijn ?
Ons
lichaam produceert monamine-oxidase om serotonine af te breken. Dat
is een stof in ons bloed, afkomstig uit de hypofyse
(derde
oog), waardoor we ons vitaal voelen. Als we dus de
monamine-oxidase verminderen, vermeerdert de serotonine. Onder de
zogenaamde
monamine-oxidase-remmers bevinden zich entheogenen,
stimulerende middelen en antidepressiva. Sommige zijn organisch,
andere
synthetisch. Onderzoek wijst uit dat deze MAO-remmers een
weerstandverhogende, verjongende en levensverlengende werking
hebben.
Er zijn medicijnen waarbij bepaalde voedingsmiddelen absoluut
niet genuttigd mogen worden, omdat deze hoge bloeddruk
en
andere effecten -in het ergste geval een hersenbloeding- teweeg
kunnen brengen.
Als
we entheogene middelen gebruiken die tot de MAO-remmers horen
(zoals ecstasy, ayahuasca, peyote, mescaline, nootmuskaat
en
sommige designer-drugs) dienen we bepaalde voedingsstoffen te
vermijden. Als je bijvoorbeeld ayahuasca hebt gebruikt en
je
eet of drinkt daarbij iets uit het volgende rijtje:
bier,
oude en Franse kazen, rode wijn, chopped liver,
zoute
haring, vlees, chocolade (gaat wel samen met
ecstasy),
koffie, vijgen, rijpe bananen, soyasaus,
yoghurt,
rijpe avocado’s, fava-bonen
kun
je je moe gaan voelen en misschien ook depressief. Dit heeft te
maken met de aanwezigheid van de stof tyramine die in
combinatie
met MAO-remmers onder andere hoge bloeddruk kan veroorzaken.
Het
gaat, als we dit lijstje bekijken, vooral om "oude" etenswaren,
spullen die niet vers zijn. Er is nog niet zo veel onderzoek
gedaan
naar de MAO-remmers en entheogene stoffen, daarom lijkt het ons
verstandig dit lijstje als een algemene richtlijn aan
te
nemen bij entheogene experimenten.
Een
of twee dagen voor een trip met ayahuasca, mescaline, peyote,
psilocybe en aanverwante of vergelijkbare middelen als nootmuskaat,
klimmende
blauwe winde et cetera, evenals experimenten met nieuwe
designer drugs laat je bier, rode wijn, kaas et cetera staan
en
na de trip wacht je er twee of drie dagen mee, eventueel een week.
Uit ervaring weten wij dat je, als je na ayahuasca een
biertje
of wat wijn drinkt, de volgende dag doodmoe bent. Doe je dat
niet, dan blijf je dagen lang superfit en ondernemend.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
23- Klimmende Blauwe Winde
Klimmende blauwe winde kennen wij als klimplant in de tuin. In de jaren
zestig werd bekend dat de zaden van deze plant dezelfde
werking hebben als de hallucinogene paddestoel ololiuqui, in gebruik
bij Zuidamerikaanse shamanen. Als er geen paddestoelen
waren, gebruikten de Indianen deze zadenom in een entheogene trance te
komen.
Toen dat nieuws eenmaal bekend was, gingen de zakjes zaad van de
klimmende blauwe winde in plantenzaken opeens als zoete broodjes
over de toonbank. Ook wij waren van de partij. Voor een trip heb je
vijf tot tien gram zaadjes nodig, dat je in een vijzel
moet fijnstampen. Binnen een half uur na het eten ervan begint het
effect; helderheid in het hoofd en loomheid in je lichaam.
Vaak word je, net als bij peyote, misselijk. Dat is een vervelend
bijverschijnsel, waar je je niet bezorgd over hoeft te maken.
Het gaat voorbij, terwijl de werking blijft, zelfs als je moet
overgeven. Het helpt als je van tevoren niet eet. Het resultaat
is een prettige roes, die een uur of vijf duurt.
Toen bekend werd dat de zaden gebruikt werden als psychonautisch
middel, besloten sommige zaadhandelaren ze met een gifstof
te bespuiten. Daarna nam het gebruik af en tegenwoordig hoor je er nog
maar zelden over. Maar als je zelf een hemelsblauwe
winde laat groeien, is het zaad niet giftig en heb je een befaamd
entheogeen middel uit eigen tuin.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
26-
Psilocybe (Kaalkopje)
"O klein onooglijk wezentje
zo vol van toverkracht,
moeder Natuur schenkt u ons
zodat wij haar weerzien in volle pracht.
Een glimlach van de Aarde
een dans van geest en beest,
de vogels draaien juichend
hun kringen in de lucht,
de hele schepping jubelt,
nergens meer een traan of zucht."
(Hans Plomp)
In Zuid-Amerika worden heilige paddestoelen al sinds mensenheugenis
gebruikt om contact te maken met werelden die zich normaal
buiten ons bewustzijn bevinden. Maar ook in Europa zijn er oude beelden
gevonden die verwijzen naar de grote rol die magische
paddestoelen speelden in het leven van onze voorouders.
De grote paddestoelenonderzoekers Valentina en Gordon Wasson ontdekten
voor de Tweede Wereldoorlog dat bij enkele Mexicaanse
Indianenvolken de oude rituelen van de heilige paddestoel nog
bestonden. Toen westerse onderzoekers door de shamanen in staat
werden gesteld zelf de werking van het kaalkopje te leren kennen, ging
er een schok van verlichting door het wereldje van
waarheidzoekers; eindelijk was de godendrank, nectar, de soma, het
levenselixer, het vlees van de goden teruggevonden. In
de jaren zestig nam de belangstelling voor Indiaanse initiaties enorm
toe en tallozen zochten entheogene ervaringen met behulp
van paddestoelen.
Toen ontdekten psychonauten in de jaren zeventig dat ook de Europese
variant van de overal ter wereld voorkomende paddestoelenfamilie
psilocybe (psilo betekent ‘kaal’, cybe betekent ‘hoofd’), het in Europa
algemeen voorkomende kaalkopje, een voortreffelijk
entheogeen middel is. Wie het wil zoeken, kan op de meest uiteenlopende
plekken terecht; voor het puntig kaalkopje (Psilocybe
semilanceata) in plantsoenen, tuinen en parken, langs sportvelden en
wegranden; voor het mestkaalkopje (Psilocybe coprophila)
op mest of sterk bemeste grond; voor het zandkaalkopje (Psilocybe
montana) tussen korst- en bladmossen op zandige bos- en
heidegrond. Ze zijn klein, tussen de twee en drie centimeter hoog en
niet gemakkelijk te vinden. Bovendien zijn er nogal wat
andere kleine paddestoelen die voor het ongeoefende oog op kaalkopjes
lijken. Wie voor het eerst op pad gaat, moet goed weten
hoe psilo eruitziet.
Overal in het land zijn er kenners die in voor- en najaar de velden in
trekken en hun oogst verkopen aan een kleine schare
van trouwe gebruikers. Vers is psilo het lekkerst. De dosis kun je
variëren van vijf tot twintig stuks. De laatste dosis geeft
een behoorlijk sterke trip, vergelijkbaar met Mexicaanse, Cubaanse,
Nepalese of Balinese psilo. Zoals bij vrijwel alle middelen
is een lege maag aan te bevelen. Psilo’s kunnen in het eerste half uur
een lichte misselijkheid veroorzaken. Als je dan iets
heel lichts eet, bijvoorbeeld een beschuitje, gaat dat meestal over. De
trip kan vier tot acht uur duren.
De paddestoeltjes zijn heel goed te drogen en bewaren nog maandenlang
hun kracht. Het is dan ook goed gebruik om een voorraad
van dit geestverwarmertje te drogen voor de lange wintermaanden.
Inheemse psilocybe is een ideaal middel, waaraan je zowel
in de natuur, thuis of op een feestje veel plezier van kunt beleven.
Het is mild, en als je er niet te veel van neemt, kun
je er niet op flippen. Je wordt er op een vrolijke manier high van. De
kaalkopjes zijn niet schadelijk voor de gezondheid
en hebben, voor zover bekend, geen bijwerkingen, als je er maar veel
bij drinkt om de nieren te spoelen.
Een gebruikster zegt, "Je leert jezelf objectief bekijken, dingen
waarmee je jezelf voor de gek houdt ga je doorzien. Sommige
mensen zitten daar een heel leven in vast. Met paddestoeltjes kun je
dat in 1 keer doorbreken. Op psilo kan ik wel lekker
uit mijn bol gaan, maar niet oppervlakkig. Dan heb ik behoefte om
dieper te gaan."
In ons land zijn er psychonauten die een kwekerijtje van uitheemse,
bijvoorbeeld Mexicaanse, paddestoelen in de kelder hebben.
De kleinschalige distributie geschiedt via netwerken van liefhebbers.
De werking van deze paddestoelen is zeer sterk. Het
beste is om er thee van te trekken. Neem per persoon twee tot drie gram
gedroogde paddestoelen op een groot glas water. Breng
het water in een pan aan de kook. Laat de paddestoelen een kwartier
trekken op een laag pitje (zodat er slechts af en toe
een luchtbelletje van de bodem opstijgt). Drink de thee op een nuchtere
maag. Na een uur begin je te trippen. Dit duurt een
uur of vier en neemt dan langzaam af. Er zijn geen naeffecten. Je kunt
nogmaals water aan de paddestoelen toevoegen, de thee
laten trekken en wegzetten in de ijskast. Deze thee is uiteraard minder
sterk, maar lekker bij het ontbijt. De paddestoelen
kunnen ook in een omeletje verwerkt worden. De werking is sterk
entheogeen, maar ook heel aards. Je kunt je bijvoorbeeld in
de geest naar een plek of een persoon begeven en als het ware aftasten
hoe het ermee staat. Als er iets verkeerd is, of de
persoon in kwestie is ongezond, kun je dat "voelen". Je kunt naar de
toekomst gaan en "voelen" hoe een bepaalde aangelegenheid
zich zal ontwikkelen. Ook kun je in je geest je eigen lichaam
onderzoeken. Je krijgt signalen door wat je zwakke plekken zijn
en wat je daaraan kunt doen.
Wanneer je wandelt in de natuur zie je wonderen, bijvoorbeeld
energiecircuits, vlak onder de grond tussen bomen, planten en
struiken. Het chlorofyl, het groen in de bladeren dat een belangrijke
rol speelt in de natuur, krijgt een enorme betekenis.
Alles schittert en flonket en vibreert. Wolken zijn geesten, zonsop- en
zonsondergangen zijn kosmische gebeurtenissen. Dit
is beslist geen partydrug.
"Missionarissen hebben verklaard hoe moeilijk het is de christelijke
boodschap uit te leggen aan mensen die ervan overtuigd
zijn dat ze allang een middel hebben -de heilige paddestoelen- waarmee
ze het woord van God direct en in levenden lijve kunnen
ontvangen. Ook kunnen zij naar de hemel reizen en daar contact met God
maken." (P.Hurst, Hallucinogens and Culture)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
27-
Vliegenzwam
Wie kent niet de prachtige vliegenzwam, rood met witte stippen ? Het is
de meest tot de verbeelding sprekende paddestoel uit
onze bossen. In talloze sprookjes en kinderboeken vinden we de
vliegenzwam terug. De gespikkelde hoed, die een doorsnee van
wel twintig centimeter kan hebben, is niet alleen een kleurrijke
versiering van de bruinzwarte bosgrond, maar wordt ook altijd
in verband gebracht met tovenarij, kabouters en heksen.
De vliegenzwam (Amanita muscaria) groeit vooral in de buurt van berken,
soms ook bij dennen. In de reusachtige berken- en
dennenwouden in Oost- en Noord-Europa, Rusland en Siberië, komt deze
paddestoel veel voor. Uit die streken kwamen ook de meeste
berichten over de magische werking van de vliegenzwam, die in de
Nederlandse handboeken van oudsher giftig tot zeer giftig
wordt genoemd. Vanaf de zestiende eeuw zijn er verslagen van reizigers
bekend die het gebruik van paddestoelen in Siberië
beschrijven. Zo schreef de Zweed Strahlberg, die twaalf jaar
krijgsgevangene was in Siberië, in 1736:
"De rijke Koryaks leggen een grote voorraad van deze paddestoelen aan
voor de winter. Als ze een feest geven, gieten ze water
over enkele van deze paddestoelen en koken die. Dan drinken ze thee
waar ze dronken van worden. De armen, die geen geld hebben
om een grote voorraad van deze paddestoelen aan te leggen, verzamelen
zich bij deze gelegenheden rond de hutten van de rijken
en wachten tot er gasten naar buiten komen om te wateren. Ze houden dan
een houten nap op om de urine op te vangen, die ze
gulzig opdrinken. Er zit nog iets van de paddestoel in en op deze
manier worden ze ook dronken.
(...) Bij stammen waar de mensen niet zelf hun urine bewaren, storten
de rendieren zich gretig op de gele plek in de sneeuw.
Ook zij zijn verzot op de werking van de vliegenzwam."
De publikaties van Valentina en Gordon Wasson gaven meer bekendheid aan
de entheogene werking van magische paddestoelen, waaronder
de vliegenzwam. In de "onschuldige" jaren vijftig, propagandeerde zelfs
het familiebald LIFE het gebruik van deze paddestoelen.
De dikke Van Dale spreekt van een "zeer giftige plaatzwam. Als insekten
erop gaan zitten, sterven zij." De Wassons daarentegen
meenden dat zij met de vliegenzwam het soma van de oude Indiase goden
gevonden hadden. De Koryaks, een Siberisch volk, geloven
dat de "wapaq" of vliegenzwam aan ieder die hem eet, ook al is hij geen
shamaan, openbaart wat de zieke mankeert, een droom
verklaart, hem meeneemt naar een boven- of onderwereld, of voorspelt
wat er gaat gebeuren.
Alle delen van de hoed zijn psychoactief; het sterkst is het velletje
met de stippen. Sommigen zijn van mening dat het witte
"rokje", vlak onder de hoed, boven aan de steel, misselijkheid kan
veroorzaken. De kracht van de vliegenzwam kan nogal variëren.
In Nederland zijn ze over het algemeen tamelijk zwak.
De vliegenzwam is op verschillende manieren te gebruiken. Eet
bijvoorbeeld een of twee velletjes. Als je een werkzame zwam
hebt getroffen, ga je je na een uurtje heel prettig voelen. Het middel
bevordert de spreeklust en je hebt zin om te fluiten,
te zingen en te dansen, en dat ga je ook doen. Kleuren worden intenser
en je voelt je fit en krachtig. Dit duurt ongeveer
zes uur.
De velletjes kunnen ook worden gedroogd en dan gerookt, wat een
sneller, maar korter effect heeft. Volgens Wasson moeten de
paddestoelen bij voorkeur in de zon gedroogd worden, maar hier kan dat
in de herfst een probleem zijn; vaak blijken er wormpjes
in het vlees te zitten. Je kunt ook de gedroogde hoeden helemaal
opeten, met vlees en al. Het is het best ze eerst te weken
in zwarte-bessensap of melk, of ze te versnipperen in soep of muesli.
Sommige gebruikers rapporteren een lichte misselijkheid
en daarna slaperigheid. Na een uur of twee is deze voorbij en volgt de
als boven beschreven opgetogen staat. Tegen misselijkheid
helpt een droge beschuit of een stukje droog brood.
Na een dosis van twee verse paddestoelen rapporteert een gebruiker;
"Omdat ik me draaierig en zweverig begon te voelen ging
ik op de grond zitten en ik sloot mijn ogen. Plotseling kwamen er
sterke, bijna filmische beelden; ik was een Nederlandse
militaire arts in het leger van Napoleon in Rusland. Ik liep met een
troep in een sneeuwstorm. Het was ijskoud, maar ik droeg
een dikke mantel, een zware pelsmuts en goede laarzen. Ik had het niet
koud en voelde me zelfs ongelooflijk vitaal en sterk
dankzij de gedroogde vliegenzwammen die ik pas geleden van een
apotheker in een dorpje had gekregen. Veel van de soldaten
om mij heen waren er slecht aan toe. Met deze vliegenzwammen kon ik hen
eindelijk een medicijn geven waar ze iets aan hadden...
De beelden stopten, ik opende mijn ogen. In de verte zag ik mijn
vrienden, die waren doorgelopen. Ik stond op en volgde hen.
Lange tijd had ik het gevoel dat ik onzichtbaar naast mijn lichaam
liep."
We moeten, als we paddestoelen plukken, altijd zorgen dat we het
wortel-stelsel, of mycelium, onbeschadigd laten. Van de vliegenzwam
plukken we alleen de hoed en we zorgen dat de steel niet beweegt. Bij
het kaalkopje breken het steeltje net boven de grond
af. Ruk nooit een paddestoel met steel en al uit de grond en laat
altijd een aantal paddestoelen op elke vindplaats staan,
dan zullen ze volgend jaar terugkomen. Als er maar een paar groeien,
laat ze dan ongemoeid. Overigens is de vliegenzwam in
Nederland een beschermde paddestoel en is het verboden haar te plukken.
Wij ontraden het gebruik van de Nederlandse vliegenzwam,
want in onze verarmde bossen hebben de paddestoelen het zo al moeilijk
genoeg, en het effect is niet zo spectaculair. De Oosteuropese,
Russische en vooral de Siberische berkenbossen staan er vol mee. De
werking van de Siberische vliegenzwammen is het krachtigst.
Misschien iets voor een psychonautische vakantie ?
Ten slotte een waarschuwing: er zijn verschillende paddestoelen die op
de vliegenzwam lijken. Sommige zijn wel degelijk dodelijk
giftig. Pluk paddestoelen dus alleen als je van een kenner geleerd hebt
ze van elkaar te onderscheiden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
28-
Doornappel, bilzekruid,
alruinwortel
Een indrukwekkende plant met witte of lichtpaarse bloemkelken en
stekelige zaaddozen (ze doen denken aan het omhulsel van
een kastanje) groeit in ons land vaak op vuilnisbelten en in rommelige
hoekjes. Het is de roemruchte doornappel die samen
met bilzekruid en alruimwortel of mandragora, de bekendste magische
planten van Europa waren.
Ze werden vroeger gebruikt in heksenzalven en toverelixers. Intussen
zijn deze kruiden in populariteit voorbijgestreefd door
hennep en kaalkopjes. Het merkwaardige is dat die verboden zijn,
terwijl de gevaarlijke doornappel en het bilzekruid vrij
gebruikt kunnen worden. Het gebruik van doornappel is behoorlijk
riskant. Vooral bij een te hoge dosering -en die heb je al
gauw !- kunnen krankzinnigheid, bewusteloosheid en zelfs de dood het
gevolg zijn. Wij hebben zelf vrij uitgebreid geëxperimenteerd
met doornappel, bilzekruid en alruin, maar het gebeurt maar zelden dat
je er een prettige ervaring mee hebt, wat niet wegneemt
dat het soms leerzaam kan zijn.
Mocht je deze planten toch willen proberen; je kunt alle delen van
doornappel en bilzekruid eten, als thee drinken of gedroogd
roken. Tien zaadjes waarop je kauwt of thee van wat blaadjes brengen je
al snel naar een schimmenrijk van gnomen en spinnekoppen.
Roken is het veiligst, maar ook dat geeft een zeer zware trip.
De lichamelijke effecten zijn vrij snel waarneembaar; een kurkdroge
strot, een merkwaardig soort "blindheid", waarbij bijvoorbeeld
letters als vlooien over een bedrukte bladzijde springen. Niet lang
daarna beginnen zeer zware hallucinaties. Deze kunnen
dagenlang aanhouden, hoewel het effect van een kleine dosis meestal
binnen een dag weer verdwijnt. Je betreed een schemerige
wereld, die sterk doet denken aan de sprookjes van Grimm en aan
griezelverhalen. De werking is bovendien zo sterk dat je al
snel vergeet dat je iets hebt ingenomen. Je gaat helemaal op in het
schimmenrijk.
Het gebruik van deze magische planten gaat terug tot in de verre
oudheid. Ze zijn over de hele wereld bekend, van India tot
Afrika en van Amerika tot Europa. Omdat heksen en tovenaars hun
kruidenkennis maar zelden op schrift hebben gezet, moeten
we te rade gaan bij andere culturen, waar nog tot op de dag van vandaag
gebruik gemaakt wordt van de magische krachten van
de doorn-appel en aanverwante planten.
Doornappel wordt niet alleen toegepast om vijanden uit te schakelen of
slachtoffers buiten bewustzijn te brengen en met hen
te doen wat de gifmenger wil; Indianenvolken als de Huichols,
Tarahumara’s (bekend van Antonin Arnauds relaas in "De Peyotedans")
en de Zuni’s gebruiken doornappel -in de Verenigde Staten bekend als
Jimsonweed- bij bepaalde initiatierituelen. Deze zijn
gericht op de dood van het oude ego, bijvoorbeeld bij de overgang van
kind naar volwassenheid, en vinden plaats onder leiding
van ervaren gidsen of shamanen. Zulke initiaties zijn bepaald geen
lolletje en spelen zich vaak af op de rand van de dood.
Bij de overgang van kind naar volwassene vindt een totale
hersenspoeling plaats, waarbij de puber vergeet wie hij of zij voordien
was. Zelfs de naam, de taal, de familie worden uitgewist in het
geheugen en de puber moet helemaal opnieuw de dingen leren
die voor een volwassene belangrijk zijn.
Een duizenden jaren lange ervaring heeft de shamanen geleerd hoe ze met
deze planten moeten omgaan, maar toch vallen zelfs
daar slachtoffers. Indiaanse deskundigen waarschuwen dan ook dat de
doornappel onvoorspelbaar is en niet als experiment gebruikt
worden. Zij noemen doornappel een "boze tovenaar"; peyote is een "goede
tovenaar". Bilzekruid en alruimwortel hebben wij in
Nederland nooit aangetroffen. We kennen deze planten uit Zuid-Europa en
het gebied rond de Middellandse Zee. Over de alruinwortel
deden vroeger al vreemde verhalen de ronde. Zo zouden ze onder galgen
groeien, omdat het sperma dat gehangenen verliezen er
de juiste mest voor schijnt te zijn.
Alruimwortel moet je bij volle maan uit de grond laten trekken door een
hond die er met een touw aan is vastgebonden. De wortel,
die vaak op een mens met twee beentjes lijkt, zou dan nog een gilletje
slaken. Het kauwen op een stukje van deze wortel levert
al snel een effect op als dat van de doornappel. Men beweert dat een
gedroogde alruinwortel een uitstekende talisman tegen
kwade invloeden is.
Enkele ervaringen van vriendinnen, kennissen en onszelf: Een vriendin
die ‘s avonds een kopje doornappel-thee dronk, zag in
het donker opeens een groot monster dat haar vanuit een hoek van de
kamer beloerde. Ze wist dat dit gedrocht haar zou bespringen
als zij haar ogen er ook maar een moment van zou afwenden. Zo bleef zij
de hele nacht naar het duistere, zacht golvende mormel
staren. Toen de ochtend aanbrak en daglicht de kamer begon binnen te
kruipen, zag ze dat het slechts een donker gordijn was
dat zachtjes op de tocht bewoog...
Een andere vriendin begon snel een graf te graven waarin ze gedurende
haar hele trip als een lijk heeft liggen griezelen.
Ze werd stokstijf, voelde haar vlees wegrotten en de wormen uit haar
oogkassen kruipen.
Een vriend zwierf rond over een slagveld waar duizenden gesneuvelden
lagen te stinken terwijl er ook nog enkele zwaar gewonden
kreunend rondkropen. Weer een ander veranderde in een wild zwijn en
kroop knorrend rond op handen en knieën, terwijl hij zand,
eikels en takken vrat. Een kennis at dertig zaden van de doornappel en
belandde in een krankzinnigengesticht, waar hij drie
jaar bleef.
Om het relaas compleet te maken ook een min of meer positieve ervaring:
"Tijdens een doornappeltrip zat ik te lezen in een
oeroud, ongelooflijke toverboek waarin alle antwoorden stonden op alle
vragen die ik maar kon bedenken. Urenlang zat ik gefascineerd
in het boek te bladeren, totdat het effect minder werd en ik me afvroeg
wat dit in godsnaam voor een boek was en hoe het heette.
Ik sloeg het dicht om de titel op het omslag te lezen en op hetzelfde
moment was het boek weg en zat ik met lege handen. Helaas
was ik naderhand niet alleen alle antwoorden vergeten, maar ook de
vragen die ik het boek had gesteld."
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
29-
Pillen van de dokter
Voor mensen met ernstige psychische problemen fabriceert de
farmaceutische industrie talloze kalmeringsmiddelen en antidepressiva,
die ook vaak gebruikt worden door mensen die ontevreden of ongelukkig
zijn en hun problemen niet kunnen oplossen, maar ze
liever uit de weg gaan. Dat zijn er velen, want zulke middelen kunnen
heel gemakkelijk via een arts verkregen worden. Ze zijn
legaal, al kunnen ze tot net zulke sterke verslavingsverschijnselen
leiden als bijvoorbeeld heroïne. Honderden miljoenen mensen
op aarde zijn verslaafd aan slaapmiddelen, pijstillers, tranquilizers
en antidepressiva. "Pillenjunks" gebruiken deze medicijnen
om andere redenen dan waarvoor zij worden voorgeschreven.
Barbituraten zijn slaapmiddelen, maar worden als drug genomen terwijl
de gebruiker juist wakker wil blijven. Er ontstaat dan
zoiets als dronkenschap. Je praat met dubbele tong en loopt tegen alles
op. De volgende dag herinner je weinig van wat er
gebeurd is en je zit vol schrammen en bulten. In Engeland worden zulke
pillen dan ook "wall bangers" genoemd. William Burroughs,
die bepaald niet vies is van sterke middelen, schrijft over de "goof
ball bums"; ‘De verslaafde aan barbituraten vormt een
schokkend schouwspel. Hij kan zich niet co"rdineren, slingert, valt
vaak van de barkruk af of valt midden in een zin in slaap
en kwijlt voedsel langs zijn kin. Hij is verward en ruzieachtig. In het
wereldje van verslaafden wordt neergekeken op de slaappilgebruikers;
goof ball bums hebben geen klasse... Volgens mij leiden barbituraten
tot de ergste verslaving: het ziet er walgelijk uit,
er blijft niets van je over en de verslaving is heel moeilijk te
behandelen.’
Het slaapmiddel rohypnol is berucht, omdat sommige gebruikers erg
exxxtreem wreed en gewetenloos van worden, terwijl ze daar
later niets meer van weten. Slaapmiddelen worden ook veel gebruikt om
zelfmoord mee te plegen, vooral in combinatie met alcohol,
die de werking enorm versterkt. Iets minder gevaarlijk zijn de
zogenaamde tranquilizers, kalmerende middelen die worden voorgeschreven
bij angst of spanning. Alleen al in de Verenigde Staten slikken veertig
miljoen mensen per jaar vier miljard valiumpillen.
Ook in ons land is Valium al jarenlang het meest voorgeschreven
kalmeringsmiddel, maar er bestaan nog tientallen andere middelen.
Vele zijn verslavend en hebben onaangename bijwerkingen.
Wij hebben er nauwelijks ervaring mee. Het enige middel dat we in het
verleden eens hebben leren kennen is librium. Dit veroorzaakt
een bijzonder prettige roes, waar je al gauw naar terugverlangt. Daarom
wordt librium tegenwoordig nog maar weinig voorgeschreven.
In de farmaceutische industrie wordt voortdurend gezocht naar nieuwe
geneesmiddelen die mensen ‘normaal’ laten functioneren.
De laatste tijd wordt er veel onderzoek verricht naar zogenoemde
MAO-remmers. Deze stoffen komen ook in entheogene middelen
voor en beïnvloeden de serotonine-opname in de hersencellen, waardoor
we ons beter gaan voelen.
Er is, eerst in de Verenigde Staten, nu ook in Europa en in ons land,
een nieuw antidepressivum geïntroduceerd met de poëtische
naam Prozac. Oorspronkelijk is dit middel ontwikkeld voor de
behandeling van de ernstige eetstoornis bulimia nervosa, terwijl
het ook bij de behandeling van kleptomanie effectief bleek te zijn.
Maal al spoedig werd het middel razend populair onder
mensen met klachten van depressieve aard. Dagelijks slikken nu circa
achttien miljoen mensen op aarde een Prozac-capsule a
raison van vijf gulden per stuk. Dat tikt aardig aan.
Natuurlijk dienen geesteszieken en patiënten met psychische
beschadigingen met goede medicijnen behandeld te worden. Zwaar
depressieven vinden bij Prozac veel baat, maar het middel schijnt ook
menigeen boven de veertig weer de oude veerkracht terug
te geven. Volgens de columniste Emma Brunt lacht het leven vele
Amsterdamse intellectuelen en deelnemers aan de grachtengordelcultuur
weer toe dankzij dit wonder-anti-depressivum.
Prozac heeft weliswaar bijwerkingen als slapeloosheid of verlies van
libido (zin in seks), maar dat hebben velen er blijkbaar
voor over om zich "kalm, vol zelfvertrouwen, vrolijk en meer dan goed
te voelen."
Het leven kan lang en zwaar zijn, maar de onlustgevoelens en
neerslachtigheid die daaruit voortvloeien, zijn van een andere
categorie dan zware depressies, trauma’s of ongeluk dat veroorzaakt is
door zwaar leed of ziekte. Er zijn mensen met een duidelijke
aanleg voor depressies, maar verder voelt iedereen zich weleens
beroerd. Dat is een gevolg van het vaak jachtige en oppervlakkige
leven dat we leiden, van de werkdruk, van onze relaties, een
onbevredigd seksleven, van onze voedselconsumptie, vrijetijds-besteding
en algehele gezondheidstoestand.
Sommige van de klachten die met Prozac bestreden worden, kunnen we ook
door blowen of het gebruik van entheogene middelen
verminderen of verdwijnen. Uit eigen ervaring weten we dat cannabis een
uitstekend middel is om de gewone, alledaagse neerslachtigheid
te verdrijven. De psychonaut schept afwisseling en rust in zijn bestaan
door ervaringen met entheogene middelen. Op trips
maak je zulke sterke dingen mee dat je de tussenliggende tijd nodig
hebt om het te verwerken.
We hebben dan ook het meeste baat bij entheogene middelen als we ze,
zoals we al vaker benadrukt hebben, in beperkte mate
gebruiken. Als we dat gedurende langere tijd volhouden zullen de
resultaten niet uitblijven. Op den duur vinden er doorbraken
en veranderingen op het psychologische vlak plaats. Je gaat
afstandelijker naar jezelf kijken en met bepaalde aspecten van
jezelf en je eigen gedrag neem je geen genoegen meer. Er zijn
bijvoorbeeld heel wat zware drinkers van de drank af gekomen
door de inzichten die zij onder LSD hadden (Het is dan ook gebruikt in
de behandelng van chronisch alcohol-verslaafden. Siem).
Omdat je allerlei dingen anders gaat zien en over veel dingen anders
gaat denken, ga je ook anders leven. Je ontwikkelt een
ander consumptiepatroon; je hebt geen zin meer om je tijd te verdoen
aan vervelende en oninteressante dingen en mensen. Omdat
je geest geactiveerd is geraakt, ga je je interesseren voor nieuwe
zaken. Je omgeving zal daar niet altijd blij mee zijn,
omdat ze je liever hadden zoals je was.
Daarmee zullen ook Prozac-gebruikers geconfronteerd worden. Omdat ze
zich "meer dan goed voelen", zullen veel reacties die
ze oproepen negatief, sceptisch en zuur zijn. Door woordvoerders van de
farmaceutische industrie wordt over Prozac gezegd
dat het een geneesmiddel is dat niet geschikt is voor mensen die geen
echte serieuze klachten hebben. Aangenomen dat dat waar
is, is het goed om te weten dat Prozac nog maar het begin is van een
volkomen nieuwe ontwikkeling in de psychofarmaca. Het
is heel goed denkbaar dat er in de nabije toekomst wel degelijk
middelen komen die "goed" zijn voor "iedereen". Waar je een
betere werknemer of werkgever van wordt, een betere man of vrouw, een
betere vader of moeder, een betere minnaar of sporter,
hobbyist of kunstenaar, kortom een beter mens.
Beter wil dan zeggen: completer. Iemand die zich goed voelt, is beter
in staat om al zijn eigen talenten en capaciteiten te
benutten dan iemand die neerslachtig is. Als er dus een middel komt
waardoor ieder mens zich goed kan voelen zou de wereld
er beter op moeten worden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
30-
Afrodisiacische planten,
kruiden en andere middelen
Het belangrijkste bij een erotisch contact is een verlangende geliefde.
Als je samen wilt experimenteren, besteed dan eens
aandacht aan je voeding. Er bestaan vele seks-stumilerende planten en
kruiden, die ook nog goed zijn voor de algehele gezondheid.
Veel seksopwekkers -afrodisiaca- komen voor in de gewone Hollandse
keuken. Het zijn planten en kruiden die de werking van
zenuwen en klieren stimuleren.
De Franse keuken legt zich het meest toe op afrodisiacische gerechten,
terwijl de Engelse daarentegen iedere lust doet vergaan.
De Hollandse pot houdt ongeveer het midden tussen deze twee.
Er bestaan talloze recepten en raadgevingen ter verhoging van het
erotisch genot. Daar zijn natuurlijk overbekende tips bij,
zoals het eten van oesters, zeebanket en halfrauwe paardebiefstukken.
Maar er zijn vele, minder bekende liefdesopwekkers,
die overal te krijgen zijn.
In 1922 ontdekten Katherine Bishop en Herbert Evans d-alpha tocopherol,
de scheikundige naam voor vitamine E. Hun experimenten
brachten aan het licht dat vitamine E zowel van mannen als van vrouwen
"betere" minnaars maakt. Daarom kreeg het de bijnaam
"seksvitamine".
Je kunt alle vitamines in tabletvorm krijgen, maar het beste is een
goede voeding, want natuurlijke vitamines worden beter
door het lichaam opgenomen dan tabletten. Vitamine E tref je
bijvoorbeeld aan in spinazie, bloemkool, ui, peen, witte boon,
tomaat, appel, peer, pruim, druif, sinaasappel, citroen, rogge, tarwe,
haver, pinda’s, noten en olijfolie, om maar een kleine
greep te doen. Het binnenkrijgen van voldoende "seksvitamine" hoeft dus
geen enkel probleem te zijn. Wel moeten we bedenken
dat vitamines voornamelijk in verse planten aanwezig zijn en dat
bestrijdingsmiddelen een nadelige uitwerking hebben. Ook
kunstmest vermindert de kwaliteit. Je kunt voor de afrodisiasische
keuken dus het best natuurlijk verbouwde produkten gebruiken,
want die hebben een sterkere werking.
Veel mensen denken dat biologisch-dynamisch voedsel onzin is, maar
talrijke beroepssporters, wielrenners, atleten en krachtsporters
eten het omdat ze daardoor beter presteren. Driesterrenrestaurants
serveren onbespoten groenten en bd-vlees, omdat die beter
smaken. Bij onderzoek is aan het licht gekomen dat het lichaam van de
doorsnee-consument zo veel giftige bestrijdingsmiddelen
bevat, dat het vlees afgekeurd zou worden voor consumptie !!
Voedsel kan een bron van groot lichamelijk onbehagen zijn. Veel
niet-verse etenswaren bevatten giftige kleur- en smaakstoffen
en conserveringsmiddelen. Sommige zijn ongevaarlijk, andere zijn
verboden maar worden toch gebruikt. Weer anderen zijn toegelaten
ondanks het feit dat ze ongemakken als darmstoornissen kunnen
veroorzaken, wat heel vervelend is als je net van plan bent
een verrukkelijke liefdesnacht te gaan beleven.
Hier volgt een lijst van schadelijke additieven die in voedsel kunnen
zitten en die verplicht vermeld staan op de verpakkingen,
alleen weet bijna niemand wat die E-nummers betekenen. Het is heel
interessant om de betekenis van zulke nummers op een verpakking
eens in dit lijstje op te zoeken.
ZEER GEVAARLIJK: E 102, E 110, E 120, E 123-124, E 127;
VERBODEN: E 103, E 105, E 111, E 121, E 125-126, E 130, E 152, E 181;
VERDACHT: E 104, E 122, E 141, E 150-151, E 153, E 171, E 173, E 180, E
240-241, E 477;
KANKERVERWEKKEND: E 131, E 142, E 210-215, E 217, E 239,
VERNIETIGD VITAMINE b12: E 220y;
MAAG- EN DARMSTOORNISSEN: E 221-224, E 226, E 338-341, E 406, E 450, E
461-463, E 465-466;
HUIDIRRITATIE: E 330-333;
HART- EN VAATAANDOENINGEN: E 250-252, E 320-321.
Er wordt vaak gezegd dat biologisch-dynamisch voedsel voor een kleine
beurs te duur is, maar wie geen chips, frisdranken,
snoep, fast-food of tussendoortjes consumeert, bespaart veel geld. De
financiën hoeven dus geen bezwaar te zijn om afrodisiasisch
te eten.
Er zijn vele planten die een bijzonder stimulerende werking hebben op
de seksorganen. Artisjok wordt van oudsher geprezen.
Artisjokken werden door kooplieden in Parijs verkocht met de kreet;
"Artisjok ! Verwarmt het lichaam en de geest ! Verwarmt
de edele delen !" Het schijnt dat de wetenschap de afrodisiacische
bestanddelen van de artisjok nog niet heeft kunnen analyseren,
wat wel het geval is bij de net zo beroemde asperge. Deze bevatten een
aantal stoffen die seksopwekkend zijn. Asparagine stimuleert
de urinewegen, terwijl aspargiczuur vermoeidheid bestrijdt. Proeven met
deze stoffen hebben aangetoond dat chronische uitputting
erdoor verdwijnt en de seksuele energie wordt versterkt. Het gaat dus
niet alleen om de suggestieve vorm van de asperge...
In tegenstelling tot de asperges zijn bonen wel het hele jaar te
krijgen. Sir Richard Burton, de grote kenner van seksuele
gebruiken overal ter wereld, begon zijn recept voor een afrodisiacisch
dieet met de woorden;
"Eerst en vooral goede wijn, verse groenten en bonen." Bonen bevatten
veel fosfor, wat ook zeebanket zo stimulerend maakt.
Na een stevige linzensoep riep de Romeinse schrijver Petronius uit;
"Mijn erectie is glorieuzer dan ooit !"
Selderij wordt in allerlei handboeken genoemd. Een romige selderijsoep
is een goed begin van een erotische maaltijd. Madame
de Pompadour serveerde haar koninklijke echtgenoot elde dag
selderijsoep, en zij was een expert op het gebied van liefdesmiddelen.
Men vermoedt zelfs dat zij hem ongewild vergiftigde door hem steeds
sterkere afrodisiaca toe te dienen. De mexicanen houden
het op avocado. Deze vrucht, die tegenwoordig ook in Nederland overal
te koop is, stond al bij de Azteken in hoog aanzien.
Er is een verhaal overgeleverd dat koning Montezuma avocado’s serveerde
aan Cortez en zijn moordenaars toen deze het hof van
de koning bezochten. Het Azteekse woord ahucatl, waaraan de vrucht zijn
naam ontleent, betekent ‘testikel’. Als guacanole,
fijngeprakt met wat rauwe ui en een scheutje olijfolie, is het een
opwindend gerecht.
De doerian, die voorkomt in een klein deel van Zuidoost-Azië, is een
verhaal apart. De vrucht kan zo groot worden als een
flinke voetbal en stinkt een uur in de wind. Wie er eenmaal van heeft
geproefd, walgt ervan of raakt eraan verslaafd. Het
is bekend dat sommige mensen wekenlang bij een boom zitten wachten tot
de doerian omlaag valt. "Als de doerian omlaag komt,
gaan de rokken omhoog," wordt er gezegd. De werking is zeer sterk. De
liefdesdaad duurt niet alleen heel lang, maar is ook
heel intensief en eindigt in super-orgasmes.
De vrucht wordt geïmporteerd door sommige Indische toko’s. Sommige
verkopen ook doerian-ijs, dat eveneens werkzaam is. De
doerian is niet goedkoop, maar het effect is geweldig. Bij ons zijn de
bekendste liefdesgroenten knoflook en uien en hun iets
mildere varianten prei, sjalot en bieslook. Over knoflook schreef de
gynaecoloog Robinson:
"Er is een gewas waarover ik aarzel te schrijven, omdat het zo veracht
wordt in ons land. Ik bedoel knoflook. Het staat boven
aan mijn ranglijst. Maar velen prefereren misschien impotentie boven
een knoflookadem."
Ook vele kruiden hebben een erotiserende werking. Groenten zijn in
feite doorgekweekte wilde planten, maar kruiden gebruiken
we meestal nog zoals ze in de natuur groeien. Ze zijn dan ook sterker
van smaak en werking. Kruidnagels werken stimulerend
wanneer je er regelatig een paar uitkauwt. (Een kruidnagel op een zere
kies is bovendien een prima kiespijn-pijnstiller.)
Het maggi-aroma wordt van lavas gemaakt. Dit kruid is gemakkelijk zelf
te kweken. Het werkt zeer opwekkend en de plant staat
bekend als een afrosiacum. Het verse kruid kan verwerkt worden in
soepen, sauzen en salades. De wortel van lavas kan gekookt
en in schijven gesneden als salade geserveerd worden, zoals ook de
selderijknol, eveneens een afrodisiacum.
Bekend is de alsem, waaruit de drank absinth wordt bereid, totdat deze
verboden werd. Absinth is in grote hoeveelheid gevaarlijk,
omdat het tot geestelijk instabiliteit leidt. Menig romantische
kunstenaar is in de vorige eeuw aan deze drank ten gronde
gegaan, zoals Toulouse Lautrec. Absinth heeft vrijwel onmiddelijk een
sterk erotisch effect, zowel op mannen als op vrouwen,
maar is nogal verlavend. In Spanje en Portugal is deze drank hier en
daar nog te koop, maar wie in ons land de werking van
alsem wil proberen, kan thee zetten van het kruid, dat in
kruidenwinkels te koop is. Je drint alsemthee nooit per kop, maar
neemt eens per uur een theelepel ! Het is bitter, versterkend en
prikkelend.
In Italië weet men dat basilicum bij regelmatig gebruik de erectie
verstevigt. Er is geen enkele reden om weinig gebruik te
maken van dit heerlijke kruid. In gedroogde vorm past het bij vrijwel
alle gerechten. Kerrie is een mengsel van hete kruiden,
die stimulerend werken. En in sommige delen van Arabië kauwen mannen
dagelijks een hele nootmuskaat op, omdat dit de potentie
verhoogt. Onderzoek heeft uitgewezen dat nootmuskaat niet alleen een
hallucinerende werking heeft (zie aldaar) maar ook de
seksualiteit stimuleert. Je mag er niet te veel van gebruiken,
hoogstens twee tot drie gram per dag.
Voor vrouwen wordt zoethout aanbevolen. Het bevat hormoonstoffen die de
vrouw stimuleren. Munt wordt in landen rondom de Middellandse
Zee gewaardeerd vanwege de opwekkende werking voor beide seksen. Je
voegt een handvol munt toe aan water dat net van de kook
is, om een afrodisiacische drank te verkrijgen.
Onlangs is in Nederland een nieuwe thee op de markt gekomen met de
suggestieve naam Pick Big Thee. De fabrikant zegt, "Om
zich te weren tegen jonge, potente stamleden, dronken de oudere mannen
het extract van de liaan dobrudua." Dit extract is
verwerkt in Pick Big Thee. Onderzoek in een Nederlands laboratorium
schijnt uitgewezen te hebben dat Pick Big in ieder geval
niet schadelijk is voor de gezondheid. Wie het wil proberen kan terecht
bij Surinaamse winkels.
Speed is goed voor urenlange seks. Een ander stimulerend middel,
pemoline, is hier niet te krijgen, hoewel het veiliger, prettiger
en minder verslavend is dan speed. Pemoline werd tijdens de laatste
Wereldoorlog ontwikkeld om geallieerde piloten in staat
te stellen fit te blijven tijdens de lange bombardementsvluchten. De
Duitsers ontwikkelden amfetamine ook voor het front.
Het is onduidelijk waarom in illegale laboratoria wel veel speed wordt
gemaakt, maar geen pemoline.
In Engeland wordt een medicijn op de markt gebracht, waarin pemoline is
verwerkt. Potenan forte bestrijdt impotentie. Ecstasy
heeft een bijzonder erotiserende werking, maar is niet direct
stimulerend (De vrij recent ontwikkelde MDMA-variant 2CB is
dat echter wel ! Siem). Cocaïne leidt, net als speed, eerder tot
seksuele krachtexplosies dan tot subtiel liefdesspel. De
vroeger zo populaire coca-wijn Vin de Mariani was sterk erotiserend.
Een paar trekjes pure hash of wiet kunnen het genot bij het bedrijven
de liefdesdaad intensiveren. Wie het bij legale middelen
wil houden, kan ginseng gebruiken. Goedkoper, maar ook heel effectief
is de Aziatische Waternavel, Fo-ti-tieng, net als ginseng
te koop bij Chinese winkels en reformhuizen.
Wetenschappelijk gezien is een afrodisiasich ontbijt te prevereren
boven een diner. Mannen zijn ‘s ochtends het meest potent,
terwijl rond acht uur ‘s avonds een dieptepunt wordt bereikt. Koning
Henry IV van Frankrijk beweerde dat men zich niet moet
wassen na het opstaan, omdat de lichaams- en geslachts-geuren zelf de
beste stimulans vormen. Bij een afrodisiacisch ontbijt
past natuurlijk ook champagne !
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
