Ergens in een groot kasteel, woonde De Tovenaar Merlijn

In de grote studeerkamer tussen duizenden boeken, zat Merlijn verzonken in een dik boek

De wind gierde rond het kasteel en de regen kletterde tegen het raam

Merlijn stond op, klapte de luiken open en staarde door het raam naar buiten

Grote lichtflitsen waren in de verte zichtbaar en de donder liet zich luid denderend horen

Merlijn liep naar de deur en stapte de grote hal binnen

Hij liep naar de eetzaal en tilde het schilderij van de muur, achter het schilderij zat de kluis

Merlijn opende hem en daar lagen zeven maskers Bij de maskers lag een stokje en Merlijn pakte deze op

Hij tikte met de punt van het stokje op de maskers en plotseling stond Merlijn met een heel ander gezicht op een grote marktplein

Overal stonden kraampjes en het was heel druk op het marktplein

Vis, groenten, planten, kleding, kruiden, alles was over de markt uitgestald en de verschillende luchtjes prikkelde in Merlijn zijn neus

Plots werd Merlijn zijn aandacht getrokken door een prachtig meisje achter een kraampje met kruiden

Merlijn liep op het kraampje af en het donkere meisje keek hem met een glimlach aan

Bij het kraampje aangekomen, tikte Merlijn met het stokje tegen zijn wang en in een flits werden Merlijn en het donkere meisje verplaatst naar een grote tuin

Weer had Merlijn een heel ander gezicht

In de tuin waren de mooiste bloemen, planten en bomen te zien en de vreemdste vogels vlogen in het rond, ze vloten hun mooiste lied

De heerlijke bloemengeur verspreide zich door de tuin

Duizenden gekleurde vlinders vlogen door de tuin en overal stonden fonteintjes

Uit elk fonteintje spoot een andere kleur water, rood, lichtgroen, lila, goud, zilver, het was een lust voor het oog

De zon straalde en het donkere meisje lachte zacht naar Merlijn

Drie nachten en drie dagen bleven het donkere meisje en Merlijn in de tuin

Na de derde nacht opende Merlijn de grote poort van de tuin

Bij de poort van de tuin stond een blonde muzikant te spelen op zijn gitaar

Merlijn glimlachte en tikte met zijn stokje tegen zijn wang flits ! en Merlijn was terug in zijn kasteel

Na zeven dagen en zeven nachten werd er luid op de poort geklopt

Merlijn liep naar de poort, tikte met het stokje tegen zijn wang en opende de poort

Voor de poort stond de blonde muzikant

"Heer", sprak de blonde knaap, "tegen vergoeding van wat eten en onderdak, geef ik u de mooiste muziek"

Merlijn glimlachte en liet de knaap verder komen "treed verder en wees mijn gast",sprak Merlijn

De knaap deed zich te goede aan de heerlijkste gerechten en drankjes

Moe en voldaan viel de knaap in slaap, Merlijn glimlachte en sloot de deur van de slaapkamer Tien dagen en tien nachten bleef de blonde knaap de gast van Merlijn en speelde elke avond voor Merlijn op zijn gitaar

Na de tiende nacht nam de blonde knaap afscheid van Merlijn en wandelde de poort uit en het pad af

Merlijn keek hem peinzend na en fronste zijn voorhoofd

Toen de blonde muzikant uit Merlijn zijn gezichtsveld was, sloot Merlijn de poort en liep naar de toren kamers

Merlijn staarde lang naar de lucht en weer fronste hij zijn voorhoofd

Merlijn tikte met zijn stokje tegen zijn wang en flits ! daar stond hij op een groot gras vlakte

De Valk suisde naar beneden en belande op Merlijn zijn schouder

Merlijn wandelde naar een dal en liep naar de rand van een afgrond

Merlijn staart diep het dal in en midden in het dal zag Merlijn dertien woonwagens staan

De Valk suisde naar beneden en lande vlak naast de dertiende wagen

Merlijn tikte met zijn stokje tegen zijn wang, flits ! naast de dertiende woonwagen stond een knaapje met gitzwart haar en De Valk was verdwenen

Tussen de bomen stond Merlijn met een glimlach op zijn mond te kijken naar het knaapje

Het kampvuur laaide hoog op en sterren schitterden in de ogen van de knaap

De deur van de dertiende woonwagen ging open en in de opening verscheen het donkere meisje en ze riep het knaapje

Samen namen ze naast elkaar plaats rond het kampvuur en lachte naar elkaar

In de verte klonk gitaar muziek, het knaapje tuurde als een valk naar de plek waar de muziek vandaan klonk

De blonde muzikant liep spelend op zijn gitaar in de richting van de woonwagens

Hoog in de boom, boven de blonde muzikant, zat een valk, zijn ogen flikkerden en hij tuurde naar de muzikant

Merlijn keek zorgelijk, hij tikte met zijn stokje tegen zijn wang en was terug in zijn kasteel Merlijn zat peinzend te lezen in een dik boek, een boek over het leven en het bestaan van de wereld

Merlijn stond op en liep naar de kelder toe

In de kelder aan gekomen opende Merlijn een dikke deur, waar achter een kerker zat

Merlijn stapte naar binnen en in het midden van de kerker stond een grote stenen tafel en in het midden van de tafel stond een grote kristallenbol

Merlijn liep op de bol af en gaf een tikje met zijn stokje op de kristallenbol

In de kristallenbol verscheen het beeld van dertien woonwagens

Bij de wagens rond het kampvuur zaten nu het donkere meisje en de blonde muzikant en het donkere knaapje was verdwenen

Hoog in een boom, keek een valk naar het paartje beneden hem

Merlijn tikte weer met het stokje tegen zijn wang en in een flits, veranderde hij in een rat

Tussen de struiken, vlak naast het paartje, fonkelde twee ogen en boven het paartje, zat De Valk doodstil naar beneden te turen

Het vuur laaide hoog op en in de verte werd de lucht steeds donkerder

De blonde muzikant spande zijn boog en in een flits, suisde zijn pijl door de lucht

Een grote gil en De Valk stortte naar beneden en viel met een klap op de grond

Een rat dook naar voren, naast hem op de grond lag zwaargewond het knaapje met gitzwart haar

Het donkere meisje gilde luid en het onweer brak in alle hevigheid los

Knal ! een lichtfits schoot langs De Rat en het donkere meisje viel over het donkere knaapje heen

De regen stortte uit de hemel naar beneden en plotseling stroomde het dal vol met water

Merlijn keek in zijn kristallenbol, het dal was gevuld met water en de woonwagens waren verdwenen

De lucht was weer helder en het onweer was gestopt

Merlijn pikte een traan weg en staarde lang in de kristallenbol

Op het water in het dal dreven dertien lelies en het leek net alsof elke lelie een ander gezicht had

Tussen de lelies op een blad, hoorde je het gekwaak van twee kikkers

In het midden van het water zwom een witte dolfijn